Skip to main content

என்னைப் பற்றி

My photo
ஆர். அபிலாஷ்
ஆர். அபிலாஷ் (பி. 1980, பத்மநாபபுரம்) ஆங்கில இலக்கியத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். கடந்த 24 வருடங்களாக உயிர்மை, காலச்சுவடு, ஆனந்த விகடன் உள்ளிட்ட இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார். இதுவரை 5 நாவல்கள், சிறுகதைகள், கவிதைகள் மற்றும் மொழியாக்கங்கள் என தமிழில் 40-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும், ஆங்கிலத்தில் 4 ஆய்வு நூல்களையும் வெளியிட்டுள்ளார். இவரது “கால்கள்” நாவலுக்கு 2014-ல் சாகித்ய அகாதெமி யுவ புரஸ்கார் விருது வழங்கப்பட்டது. 2016-ல் பாஷா பரிஷத் விருதும் பெற்றார். R. Abilash (b. 1980) is a writer and scholar with a PhD in English Literature from the University of Madras. Over a 24-year career, he has been a prolific contributor to major Tamil literary and mainstream journals like Uyirmai and Ananda Vikatan. He has authored over 40 books in Tamil, including five novels, short stories, and translations of Western and Haiku poetry, alongside four academic works in English. He was awarded the Sahitya Akademi Yuva Puraskar in 2014 for his novel Kaalgal and the Bhasha Parishad Award in 2016 for his literary contributions.

ஒரு குப்பைத் தொட்டிக்குள்





ஒரு காலையை
சகஎழுத்தாளனை தூஷித்துக் கொண்டு
துவங்குகிறேன்
என் நாய்க் குட்டி
தன் பீப்பீ பொம்மையை
தொடர்ந்து கடித்து கதற வைக்கிறது

பகல் முழுக்க
வேலை செய்து கொண்டே
இருக்கிறேன்
நாய்க் குட்டி நன்றாக
தூங்கிப் போகிறது
பலமுறை
சிறுசிறு சத்தங்கள் அசைவுகள் வாசனைகளுக்கு
உடனடி விழித்து
சுற்றிப் பார்க்கிறது
கதவருகே ஓடிக் குலைக்கிறது
பதிலில்லாவிட்டால்
தனக்கு எட்டாத
ஒவ்வொரு ஜன்னல் பக்கமாய்
நின்று வினவுகிறது
பின் ஏதும் நடக்காதது போல்
தூங்கப் போகிறது
சிறுபெருமூச்சுடன்

மாலை வந்ததும்
எதற்கு வேலை செய்கிறோம்
என்று குழம்பி
எரிச்சலடைந்து
எழுகிறேன்
நாய்க்குட்டி சிறு கொட்டாவி விட்டு
அடுத்து என்னை கவனித்தபடி
பெரிய கொட்டாவியை விடுகிறது
ஓடுகிறது
வாலாட்டி உணவு கேட்கிறது
மூத்திரம் போக இடம் பார்க்கிறது

மொட்டைமாடிக்கு போகிறோம்
சுற்றிலுள்ள அடுக்குமாடி மொட்டைமாடிகளில்
சுற்றுச் சுவரில் பிடித்தபடி நின்று
ரயிலில் இருந்து பார்ப்பது போல்
வேடிக்கைப் பார்க்கும் பலரில்
யாரோ ஒருவர்
கீழே குதிக்கப் போகிறார்
என சட்டென்று நினைத்துப் பார்க்கிறேன்
மொட்டைமாடியில் நடைபயிற்சி
தியானம்
யோகா
தண்டால் எடுப்பது
புத்தகம் படிப்பது
தொலைதூரத்தில் யாருடனாவது சைகையில் பேசிப் பார்ப்பது
எங்கோ மங்கலாய் புலப்படும் ஒருவர்
நேரில் காண எப்படியிருப்பார்
என கற்பனை பண்ணுவது
என எல்லாமே
அதற்கான முன் தயாரிப்பு தான்
என்று நினைக்கிறேன்

நாய்க்குட்டி ஒரு தவளையை
துரத்திக் கொண்டு ஓடுகிறது
தவளை இடுக்குகளில் ஒட்டிக் கொண்டு
சற்று நேரம் ஆசுவசிக்க
நாய்க்குட்டி அதனை சுரண்டி
வீழ்த்துகிறது
இறுதியில் என் கால்களுக்குப் பின்னால்
ஒளிகிறது
நாய்க்குட்டி பரவசமாகி
மாடியை சுற்றி சிலமுறை
ஓடி வருகிறது

வெப்பக்காற்று வீசுகிறது
தூசுப்படலம் ஒரு சல்லாத்துணி போல் எழ
சருகுகள் சுழல்கின்றன
சலிப்பாகி
கால்களைத் தூக்கி
தவளையை விடுவிக்கிறேன்
நாய்க்குட்டி அதனை
முகர்கிறது
நக்கி சுவைக்கிறது
சில நொடிகள் வியந்து விட்டு
வாயில்
மிருதுவாய்
கவ்விக் கொள்கிறது

நான் அதன் பின்னே செல்கிறேன்
என்னிடம் தருகிறது
உருவழிந்த ரப்பர் பொம்மை போல்
தானற்று தெரிகிறது
கீழே வைத்து பார்க்கிறேன்
நிமிண்டுகிறேன்
சின்ன குச்சியால் தட்டுகிறேன்
ஒரு காகிதத்தில்
சுற்றி குப்பைத்தொட்டியில் இடுகிறேன்
திரும்பப் போகையில்
சலசலப்பு கேட்கிறது
மீண்டும் போய்ப் பார்க்கிறேன்
குப்பைத் தொட்டிக்குள்
பல பொருட்கள் அசைகின்றன.

Popular posts from this blog

புனைவெழுத்து - மூன்று முக்கிய தடைகள் - யுடியூப் நேரலை

  புனைவு எழுதுவதில் உள்ள மூன்று முக்கிய தடைகளைக் குறித்து இன்று மாலை 7 மணிக்கு யுடியூபில் ஒரு நேரலை செய்யலாம் என இருக்கிறேன். புனைவை எழுதுவது சில நேரங்களில் சவாலானது. கதைகள் எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாது. எப்படி துவங்குவது, எடுத்துச் செல்வது, முடிப்பது என்பதில் குழப்பங்கள் ஏற்படும். இவை குறித்த வாசகர் கேள்விகளுக்கு இந்த நேரலை விவாதத்தில் பதிலளிக்க இருக்கிறேன். உங்கள் கேள்விகளைப் பின்னூட்டத்தில் எழுப்புங்கள். நேரலைக்கான தொடுவழி கீழ்வருமாறு: https://youtube.com/live/sxtKhp3Q_3o?feature=share
மேலும் வாசிக்க

நாய்களும் நகரமும்

  செப்டம்பர் 2025 உயிர்மை இதழுக்காக நான் எழுதியுள்ள "நகரங்களில் வாழும் நாய்களும் மனிதர்களே, மனிதர்களும் நாய்களே" எனும் கட்டுரையில் இருந்து: வளர்ச்சியின் முதல் அறிகுறியே குவிந்து நாறும் குப்பைகள்தாம். முதலீட்டிய ஏற்றத்தாழ்வின் உபவிளைவே தெருநாய்கள். நாம் அவற்றை வெறுப்பதில் நியாயமில்லை. இந்த நாய்கள் நம் வீட்டில் நம்முடன் வாழும் செல்ல நாய்களோ, காலங்காலமாக மனித சமூகத்துக்கு பாதுகாப்பும் நட்புறவும் தந்த நாய்களோ அல்ல என்கிறார்கள் ஆய்வாளர்கள். நகரங்களில் நாம் காணும் நாய்க்குழுமங்கள் மெல்லமெல்ல மனிதச்சார்பின்றி தம்மைத் தனித்துப் பார்க்கும் இனமாக மாறிவருகின்றன. அதனாலே அவைக் குழந்தைகளை இரையாகக் காண்கின்றன. வேட்டையாடித் தின்கின்றன. அல்லது தமது சினத்தாலும் சீற்றத்தாலும் தாக்குகின்றன. மனிதர்களைத் துரத்துகின்றன. நகரத்து மனிதர்கள் vs நாய்கள் எனும் இருமை இன்று வலுவாகி நிலைப்பெறுகிறது. அதாவது நகரத்துக் கட்டமைப்புகள் மனிதரையும் நாய்களையும் சமமாக்குகின்றன, ஒரே விசயத்துக்காக - உணவு, இடம் - போட்டியிட வைக்கின்றன. இந்நாய்களைப் பிடித்து நகரத்துக்கு வெளியே விட்டால் அவை சிலநேரங்களில் வேட்டை விலங்குகளா...
மேலும் வாசிக்க

“கழிமுகம்” - நிஜம் ஒரு மொபைல் விளையாட்டாகிறது -

பெருமாள் முருகனின் நாவல் கலையின் மையச்சுழல் என ஒன்று உண்டெனில் அது ஒரு கருத்தோ நம்பிக்கையோ அல்ல ; அது ஒரு நகைமுரணாகவே இருக்கும் . அவரை சர்ச்சையின் , பிரசித்தத்தின் மலையுச்சிக்கே கொண்டு போய்த் தள்ளிய “ மாதொரு பாகனில் ” இருந்து 2018 இல் வந்த “ கழிமுகம் ” வரை பார்த்தோமானால் ஒரு குறிப்பிட்ட தொனியை , வடிவ ஒழுங்கை அவர் பின்பற்றுவதைக் காணலாம் - கதை ஒரு குறிப்பிட்ட பாத்திரத்தின் நோக்கில் கூறப்படுவதாக , அந்த பாத்திரமே பாதிக்கப்பட்ட தரப்பாக , நமது இரக்கத்தைக் கோரும் தரப்பாக ஒரு கட்டம் வரை காட்டுவார் , ஆனால் நாவலின் இறுதி நான்கு அத்தியாயங்களில் தலைகீழாக்கி விடுவார் ; யார் அதுவரை தவறானவரோ அவர் நியாயமானவராக நமக்குத் தோற்றமளிப்பார் . இதை ஒரு திருப்பமாக அன்றி தன் கதைகூறல் தொனியின் நுணுக்கம் மூலமாகவே பெருமாள் முருகன் நமக்கு உணர்த்துவார் . இந்த நாவலில் குமராசுரர் என மத்திய வயது ஒரு அரசு ஊழியர் வருகிறார் . அவரது மத்திய வர்க்க வாழ்க்கையின் பாசாங்கை , பாசாங்கை , மேம்போக்கான வீராப்புகளை , பாவனைகளை பெருமாள் முருகன் ஏக...
மேலும் வாசிக்க