ஆர். அபிலாஷின் இணையதளம்

நூலக ஊழல் அம்பலப்பட்டதும் நான் முதலில் அந்த அம்பலப்படுத்தலை ஆதரித்தேன். ஆனால் போகப்போக அது அறிவுச் சமூகத்துக்கு எதிரான ஆளுங்கட்சியின் பிரச்சாரம் எனத் தெளிவானது. திமுகவின் குறியீடுகளாகக் கருதப்படும் நூலகம், புத்தகங்கள், பண்பாடு ஆகியவற்றை மதிப்பிழக்கச் செய்ய அமைச்சர் ராஜ்மோகனும் ரூப் மாபியாவும் இதைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என விளங்கியது. இந்நோக்கத்திலேயே இப்பிரச்சினை கிளப்பப்பட்டதோ என்று கூட ஐயம் ஏற்பட்டது. அப்போதே நான் இதை எதிர்க்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளதைப் புரிந்துகொண்டேன். இப்போது தம்மிடம் கொள்முதல் பண்ணிய நூல்களை அரசு திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளும்படி பதிப்பாளர்களிடம் கேட்டுள்ளது. எதிர் பதிப்பகம், ஜீரோ டிகிரி உள்ளிட்ட பலரும் பாதிக்கப்பட்டு கவலையுடன் பதிவெழுதி வருகிறார்கள். இப்பதிப்பகங்கள் மோசடி நூல்களைப் பதிப்பிப்பினவா? நூல்களைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளக் கேட்பதன் வழியாக அரசு அவர்களையும் அகல் பதிப்பகப் பட்டியில் அடைக்கிறார்கள் என்பதைப் பாருங்கள். நூலக எதிர்ப்பு ஒரு பண்பாட்டு எதிர்ப்பாக மாறியதன் விளைவை நடைமுறையில் மக்கள் அனுபவிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள். நான் திமுகவைக் காப்பாற்ற இந்த ஊழல்...

  நமது செயல் நல்லதாக இருந்தாலும் அதற்கு ஒரு மோசமான நோக்கம் இருந்தால் அது நற்செயலா கெட்ட செயலா? எது ஒரு செயலின் இயல்பைத் தீர்மானிக்கிறது? ஒரு உதாரணத்தைப் பார்ப்போம். மோசமான நோக்கம் கொண்ட நற்செயலானது ஒரு மோசடியை அம்பலப்படுத்தினாலும் அது ஒரு கேடுகெட்ட கட்சியை ஆட்சிக்குக் கொண்டு வரவோ அக்கட்சியின் பிரச்சாரத்துக்குத் துணை போகவோ பயன்படுத்தப்படும்போது, நமது செயலும் அதற்கேற்ப நிகழ்த்தப்படும்போது அதுவும் கேடுகெட்டதாகிறது. ஊழலுக்கு எதிராக இந்தியா எனும் India Against Corruption எனும் தலைப்பிலான உண்ணாவிரதப் போராட்டங்கள் நினைவிருக்கும். நல்ல போராட்டங்களே எனினும் நல்ல நோக்கம் கொண்ட போராட்டங்களா அவை என்றால் இல்லை. அவை மோடியைப் பிரதமராக்க வழியமைத்தன. அப்போராட்டங்களுக்கு பல்வேறு நடைமுறை உதவிகளையும் செயல்பாட்டாளர்களையும் ஆர்.எஸ்.எஸ் கொடுத்ததாக ஆம் ஆத்மி கட்சித் தலைவர்களே பின்னர் ஒப்புக் கொண்டனர். அப்போராட்டங்களின் நாயகனான அரவிந்த் கேஜ்ரிவால் ஒரு மென்-இந்துத்துவ ஆட்சியாளர் ஆனார். அன்னா ஹசரே ஒரு ஆர்.எஸ்.எஸ்காரர் என்பது அம்பலமான சேதி. அவர் பாஜக ஆட்சியில் நடந்த ஒரு முறைகேட்டுக்கும் இதுவரை வாய் திறக்கவோ ...

  திமுக அமைத்த நூலகங்கள், ஆதரித்த படைப்பாளிகள், பதிப்பாளர்களுக்கு எதிரான பிரச்சாரமாகவே நான் "நூலக ஊழல்" எனும் தவெகவின் கதையாடலைப் பார்க்கிறேன். இதில் பாசிச அரசுகளின் பிரித்தாளும் யுக்தியைத் தெளிவாக அடையாளம் காண முடிகிறது. தவெக அரசு அடுத்து வரும் மாதங்களில் எழுத்தாளர்களையும் பதிப்பாளர்களையும் எப்படி நடத்தப் போகிறது என்பதைப் போகப்போகத்தான் கவனிக்க வேண்டும். அப்போது நமக்கு அவர்களுடைய முழுமையான செயல்திட்டம் இன்னும் துல்லியமாகப் புலப்படும். முதலில் இரண்டு பதிப்பக நூல்கள் ஏ.ஐ நூல்களைப் பதிப்பித்து அதை பெரியார் அறிவுலகுக்கு விற்றார்கள், இது நூலகத்தின் சீரழிவின் அறிகுறி எனும் பொருளில் பெருமாள் முருகன் பெரியார் நூலகம் குறித்து ஒரு கட்டுரை எழுதுகிறார் (நவம்பர் 6, 2026). அதை ஒட்டி ராஜ்மோகன் திமுக ஆட்சியில் அமைக்கப்பட்ட நூலகங்கள் முழுக்க முழுக்க போலி நூல்களால் நிரம்பி வழிகிறது என ஒரு பிரச்சாரத்தை ஆரம்பித்தார். அவர் எந்த விசாரணையையும் மேற்கொள்ளவில்லை, பதிப்பாளர் மோகனைக் கைது பண்ணவும் இல்லை. தொடர்ந்து தவெகவின் ரூப் மாபியா ஆட்கள் தீவிரமாக நூலக ஊழல் என மிகைப்படுத்தி பெரும் பிரச்சாரத்தை டிவி ...

அமைச்சர் ராஜ்மோகனின் ஊடகச் சந்திப்பைப் பார்த்தேன். அவரது எச்சரிக்கைகள், உறுதியளிப்புகள் குழப்பமாக இருந்தன. அதுவே ஒரு மோசடிதான் என நினைக்கிறேன். 1) அகல் விளக்கு, பீனிக்ஸ் பதிப்பக நூல்களின் ஆணையை கடந்த வருடமே அளித்துவிட்டதாக ஒரு பட்டியலை அளித்து அதில் நிபுணர் குழுவில் உள்ள படைப்பாளிகளும் சான்றோரும் பேராசிரியர்களும் ஒப்பமிட்டுள்ளதாகக் கூறினார். ஆனால் எங்குமே அவர்களே பொறுப்பென்று அவர் கூறவில்லை. கடைசியில் திமுக அரசின் அழுத்தத்தினாலே அவர்கள் அகல் விளக்கு, பீனிக்ஸுக்கு ஆணை வழங்க ஒப்பியுள்ளதாகவும் கூறினார். ஆனால் பேஸ்புக்கில் இதைக் குறித்து எழுதும் பரிந்துரைக் குழு உறுப்பினர்களான எழுத்தாளர்கள் தாம் அவ்வாறு ஒப்புதல் அளித்ததாகவோ தம் மீது அழுத்தம் ஏற்பட்டதாகவோ சொல்லவில்லை. அதெப்படி நூற்றுக்கணக்கான உறுப்பினர்களில் ஒருவர் கூட சொல்லாமல் இருப்பர்? ஒன்று அவர்களும் பணம் வாங்கியிருக்க வேண்டும் அல்லது அவர்களை திமுக மிரட்டியிருக்க வேண்டும். அவர்கள் பணம் வாங்கவில்லை என்று ராஜ்மோகன் கூறுகிறார். அவர்கள் மிரட்டப்பட்டால் இப்போது அதை வெளிப்படுத்த வேண்டியதுதானே. இப்பரிந்துரைக் குழுவைச் சேர்ந்த பெருமாள் முருகனே ...

  குமரி மாவட்டக்காரர்களிடம் ஒருவித slapstick நகைச்சுவை, எள்ளல், பகடி அதிகமாக இருக்கும். யாரைப் பற்றிப் பேசினாலும் அவரை ஒரு கோட்டுச்சித்திரமாக மட்டுமே முன்வைக்க முடியும். யாரையும் சீரியஸாக எடுத்துக் கொள்வதோ மதிப்பதோ இல்லை. எங்களில் பலருக்கும் செண்டிமெண்டுகளில் நம்பிக்கை இல்லை. அதனாலே ராஜ்கிரண் தன் தாயைக் கட்டிப் பிடித்து அழும்போது எனக்கெல்லாம் வினோதமாக இருக்கும். இப்போதும்கூட நானும் என் உறவினர்களும் அல்லது குடும்பத்தினருமாக அமர்ந்து உணவருந்தினால் ஒரே சிரிப்பும் அமர்க்களமுமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் யாரைப் பற்றிப் பேசிச் சிரிக்கிறோம் என்றால் அது எங்கள் பெற்றோர், உறவினர்கள், சித்தப்பா, பெரியப்பா, ஊர்க்காரர்கள், ஆசிரியர்கள் என்றுதான் இருக்கும். கூட்டத்தில் எங்களுடன் இருப்பவர்களை வசதியாக விட்டுவிட்டு மற்றவர்களை கிண்டலும் கேலியுமாக காய்ச்சி எடுப்போம். நாங்கள் என்றில்லை பெரும்பாலான வீடுகளில், தெருக்களில், இடங்களில் இப்படித்தான் இருக்கும். ஒரு சின்ன எள்ளல் இல்லாமல் மக்களால் அங்கு ஒட்டுறவாட முடியாது. இந்த slapstick நகைச்சுவையின் உச்சம் என்று நான் பிரபு தர்மராஜைச் சொல்வேன். அவர் தன் அங்கதத்தி...

  சினிமாவில் எழுதுவது ஒரு தொழில். டிவி ஊடகங்களில், பத்திரிகையில், ஐ.டி நிறுவனங்களில், பள்ளி, கல்லூரிகளில் ஒரு எழுத்தாளர் பணியாற்றுவதைப் போல ஒன்றுதான் இதுவும். சொல்லப்போனால் சில நேரங்களில் சினிமா எழுத்தானது எழுத்தாளரை 9-5 வேலையின் தொந்தரவுகளில் இருந்து விடுவிப்பதும் உண்டு. அதேநேரம், தமிழில் திரைக்கதை எழுத்தில் ஈடுபடும் சில படைப்பாளிகளின் புனைவில் சினிமா ஒரு மோசமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வருகிறதோ எனும் சந்தேகம் எனக்குள் வலுப்பட்டு வருகிறது. மிகையான உணர்ச்சிகள், தேய்வழக்கான வர்ணனைகள், அகவயமான வர்ணனைகள், அவதானிப்புகளின் இடத்தில் புறவயமான காட்சிகளைப் பயன்படுத்துவது, திடீர் திருப்பங்களுக்கு அதீத இடமளிப்பது, வன்முறையை சாகசமாக மாற்றுவது என ஒரு போக்கைப் பார்க்கிறேன். முக்கியமாக, தனக்காகவும் தன்னைப் போன்றவர்களுக்காகவும் எழுதியவர்கள் சினிமாவுக்குப் போன பின்னர் வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்புக்கு ஏற்ப எழுதுவதை அதிகமாகக் காண்கிறேன். பரீட்சார்த்த முயற்சிகளையும் சிக்கலான கதை மொழியையும் தவிர்க்கிறார்கள். சினிமாவில் இயக்குநர், தயாரிப்பாளர், நடிகர்கள் உள்ளிட்டோருடன் உடன்படல் எழுத்தாளர்களுக்கு ஒரு அவசியமான ஒ...

  நேற்று ஜெய்ரிகி பதிப்பகத்தின் பதிப்பாளர் சாய் ரமணா என் வீட்டுக்கு வந்திருந்தார். மூன்று மணிநேரத்துக்கு மேல் இலக்கியம், பதிப்புத் தொழில், ஆசிரியப் பணி, எழுத்துக் கனவுகள் குறித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். தோழர் பல்லவி பயங்கரமாக சிக்கன் குழம்பும் இட்லியும் செய்து அசத்தினார். இருவரும் வியர்க்க வியர்க்கச் சாப்பிட்டோம். எங்களைப் பார்க்க அப்போது பழைய படங்களில் சிவாஜி மருத்துவராக வந்து அறுவை சிகிச்சை செய்வதைப் போல இருந்திருக்கும். அவர் போன பிறகு தோழர் பல்லவி சொன்னார், "நாம் மைசூருக்கு வந்தபிறகு வரும் முதல் இலக்கிய நண்பர் இவர்". ஓராண்டு ஆகிவிட்டது. ஒருமுறை நண்பர் வேடியப்பனை அவரது நண்பருடன் ஒரு ஓட்டலுக்கு வெளியே வைத்துச் சந்தித்தேன். அந்த ஓட்டலின் சமையலறை எங்கள் அலுவலகத்தின் பின்பக்கமாக வரும். அவர்கள் மைசூர் போண்டாவுக்கான சமையலை ஆரம்பித்ததும் அதிலிருந்து ஒருவித திகிலூட்டும் வாசனை கிளம்பி வரும். நானும் என் சக ஊழியரும் அவர்கள் பயன்படுத்தும் எண்ணெய், மசாலா குறித்துப் பகடி செய்து சிரிப்போம். நான் பல நாட்களாக அங்கு சாப்பிடுவதைத் தவிர்த்து வந்தேன். அன்று போண்டாவைச் சாப்பிட்டதும் மொட்டை மாட...