ஆர். அபிலாஷின் இணையதளம்

  பேச்சு ஆங்கில (spoken English) வகுப்புகள் மானவர்களில் பெரும்பாலானவர்களின் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப நவம்பர் 16க்கு மேல் ஆரம்பிக்கின்றன. என்று முதல் வகுப்பு என்பதை விரைவில் அறிவிக்கிறேன். ஆகையால் வகுப்பில் இணைய விரும்புவோர் இன்னும் கட்டணம் கட்டாவிடில் உங்களுக்கு அதற்கான அவகாசம் நீட்டிக்கப்படுகிறது. நீங்கள் அடுத்த இரு வாரங்களுக்குள் இணையலாம்.

  இந்தியர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான ஒரு பிரச்சினை உண்டு - இந்தியப் பண்பாட்டிலும் சிந்தனையிலும் எங்கும் அறவுணர்வு இல்லை, ஏனெனில் நமக்குச் சமத்துவத்தில் நம்பிக்கையே இல்லை. உலகில் இப்படியான ஒரே நாடு நாம்தான் என நினைக்கிறேன். ஐரோப்பியர்களிடம் இயல்பாகவே அறவுணர்வும் சில லட்சியங்களில் நம்பிக்கையும் உண்டு. உ.தா., நமது இதிகாசங்களில் எங்காவது அறவுணர்வு, மானுடவாத லட்சியம் உண்டா? துளி கூட இல்லை. உண்மைக்காக, நியாயத்துக்காகப் போராடும் ஒரு பாத்திரத்தைக் கூட நீங்கள் நம் தொல்கதைகளில் பார்க்க முடியாது. தர்மத்துக்காகப் போர் செய்வதாகச் சொல்வார்கள். ஆனால் அதில் மற்றமைக்காக குரல் கொடுப்பதோ முற்றுறுதியான ஒரு நியாயத்துக்காக தியாகம் செய்வதோ போராடுவதோ இருக்காது. ஒரு பிறப்புக்கான நோக்கத்துக்காக தீமையை எதிர்ப்பது என இருக்கும். அத்தீமையும் கடவுளையும் பிராமணர்களையும் எதிர்ப்பதாக மட்டுமே இருக்கும். அல்லது ஒரு இனக்குழுவின் பிரச்சினைக்காகக் கொல்லப்பட்டவரின் நியாயமாக, ஒரு கூட்டு நியாயமாக ஒரு கோபம் வெளிப்படும். எங்குமே உலகப்பொதுவான நியாயம், சரி-தவறு எனும் கருதுகோள் இருக்காது. இதனால்தான் நமது பண்பாட்டில் ஊறிப் போயிருப்ப...

  நான் அண்மையில் எடுத்த மிகச் சிறந்த முடிவு என நான் கருதுவது இதுதான்: என்ன நடந்தாலும், எவ்வளவுதான் நண்பர்களும் அன்பர்களும் புகழ்ந்தாலும் வெளியாகும் தமிழ் மற்றும் மலையாளப் படங்களைப் பார்க்கக் கூடாது. இதனால் என் மனநிம்மதி வெகுவாக மேம்பட்டுள்ளது. அண்மையில் கூட என் மாணவர் ஒருவர் "நீங்க ஜெய்லர் 2 பார்த்துட்டீங்களா? அதன் கிளைமேக்ஸ் எனக்கு உங்கள் மின்சார சக்கர நாற்காலியைப் பார்த்ததும் நினைவுக்கு வந்துவிட்டது" என்றார். நான் சிரித்து எஸ்கேப் ஆகிவிட்டேன். இன்று மற்றொரு நண்பர் மற்றொரு படத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார். "ஓ அப்படியா" என எஸ்கேப் ஆகிவிட்டேன். இந்த உணர்வு மிகப் பிரமாதமாக இருக்கிறது. மலையாளப் படங்களின் ரசிகர் மன்றத் தலைவியும் கேரள சினிமாவை ஒட்டுமொத்தமாக குத்தகைத்து எடுத்த கணக்கில் பேசுபவருமான தோழர் பல்லவி அடிக்கடி எதாவது ஒரு புதிய மலையாளப் படத்தை டிவியில் போட்டு என்னைச் சிக்க வைக்கப் பார்ப்பார். உடனே ஹெட்போன் மாட்டி என் மடிக்கணினியைத் திறந்து எதையோ எழுதத் தொடங்கி மெல்ல நகர்ந்து அப்படியே எஸ்கேப் ஆகிவிடுவேன். இது என் மனநிம்மதியை இன்னும் மேம்படுத்தி இருக்கிறது. சிலர் பேஸ...

நூல்                     : காதல் நாடகம்  ஆசிரியர்            : ஆர். அபிலாஷ்  வெளியீடு          : எழுத்து பிரசுரம்  பக்கங்கள்          : 168  வகை                   : நாடகம்  ஆர். அபிலாஷ், டேவிட் வெஸ்ஸி என்ற நாடக இயக்குனர் கேட்டதற்கு இணங்க இந்நாடகங்களை எழுதியுள்ளார். தன் முனைவர் பட்டத்திற்கான ஆய்வுப் படிப்பின்போது  இவற்றை ரசித்து எழுதியுள்ளார். காரணம் அவரின் படைப்பு கூட்டாக வாசிக்கப்பட்டு பின் அரங்கேற்றம் செய்யப்படுவதை நேரில் கண்டதே. இவை வெறுமனே வீதி நாடகங்கள் மட்டுமல்ல ஆசிரியர் சொல்வதைப் போன்று சிறுகதைகளாக வாசிக்கவும் சுவாரசியமாக எழுதப்பட்டுள்ளன.  தன் எழுத்து தத்ரூபமாக காட்சியாக்கப்படுவதை கண்டவர் தன் முன்னுரையில் இவ்வாறு சொல்கிறார். "அந்த நாடகப் பிரதியானது கூட்டு வாசிப்பு மற்றும் ஒத்திகைகளின் போது, இறுதியில் அரங்கேற்றத்தின் போது, எப்படியெல்லாம் மாற்றங்களுக்கு ...

  நான் பிறந்து வளர்ந்தது, படித்தது ஒரு கிராமத்திலும் அதை ஒட்டிய சிறுநகரங்களிலுமே. அப்போது இணையத் தொடர்பு இல்லை. அப்போது அதிகமாகப் புத்தகங்கள் கூடக் கிடைக்காது. பள்ளிப் படிப்பை அரசுப் பள்ளியிலும் இளங்கலைப் படிப்பை அரசு உதவி பெறும் கல்லூரி ஒன்றிலும் முடித்தேன். நான் அதன் பிறகு முதுகலைப் படிப்பதற்காக சென்னைக்குப் போனேன். அது மிகப் பிரசித்தமான கல்லூரி. அங்கு போனதும் ஒரு விசயம் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது - அங்குள்ள மாணவர்கள் நகரங்களில் உள்ள தனியார் பள்ளிகளிலும் கல்லூரிகளிலும் படித்து வந்தவர்கள். ஆனால் வகுப்பில் அவர்களை விட அதிகம் வாசித்தவனாக, அறிவு படைத்தவனாக நான் இருந்தேன். எங்களுடைய பேராசிரியர்கள் மிகச் சிறந்தவர்கள். அவர்களையும் வகுப்பில் பேசித் திணறடிக்க என்னால் முடிந்தது - அதற்காக நான் தனியாக வாசித்துத் தயாரித்துக் கொண்டு, என் மூத்த எழுத்தாள நண்பர்களுடன் விவாதித்து கேள்விகளைத் தயார் பண்ணிப் போவேன். கேள்விக்கு என்னென்ன பதில்கள் கிடைக்கும் என ஒரு கட்டத்தில் தெரிந்து போக அப்பதில்களுக்கும் கேள்விகளைத் தயார் பண்ணிக் கொண்டு போவேன். ஒரு கட்டத்தில் அதுவும் அலுத்துப் போக என்னைப் போன்ற இன்னொரு...

  அண்மையில் கார்த்திக் ராஜாவின் ஆங்கிலக் கவிதைகளைக் குறித்து ஆற்றிய உரையின் காணொளி இது. இதில் நவீன கவிதையை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது, இரு உலகப் போர்களும் நவீனச் சிந்தனை மீது ஆற்றிய தாக்கம், அது இந்தியர்களை எப்படி ஆரம்பத்தில் பெரிதாகப் பாதிக்காமல் இப்போது ஒரு மாற்றம் வந்துள்ளது, வன்முறையின் அழகியல் என்றால் என்ன, கவிதையில் வெளியும் காலமும் எப்படி கையாளப்பட வேண்டும் என விரிவாகப் பேசியிருக்கிறேன். ஆர்வமுள்ளோர் கண்டிப்பாகப் பாருங்கள்: https://drive.google.com/file/d/1RmpQzpnoUyJH6_W7ew6CaAtKcDVfQ_G5/view?ts=6ad5914c

  ரொம்ப நாட்களுக்குப் பிறகு இன்றைய இந்தியா நியுசிலாந்து டி20ஐ போட்டியை வெகுவாக ரசித்தேன். முதல் போட்டியில் 225 அடித்தும் வெல்ல முடியவில்லை என்பதை விட நியுசிலாந்தை மற்றொரு விசயம் வெகுவாக வருத்தியது - அவர்களால் பவர் பிளேயைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அபிஷேக் ஷர்மாவும், சஞ்சு சாம்ஸனும் வேகவீச்சாளர்களை அடிக்கிற பாணி அவர்களை மனதளவில் உலுக்கி எடுத்துவிட்டது. ஆகையால் இரண்டாவது போட்டியின் ஆடுதளத்தை மாற்றினார்கள். கொஞ்சம் நின்று வருகிற ஆடுதளத்தைத் தேர்வு பண்ணினார்கள். இந்தியா ஒரு சுழலருடன் ஆடுவதும் நியுசிலாந்து இரு சுழலர்களுடன் ஆடுவதும் மற்றொரு காரணம். ஆகையால் பவர் பிளேவை ஆதிக்கம் செய்தால் இந்தியாவை 140-150க்குள் சுருட்டலாம். முதலில் மட்டையாடும் பட்சத்தில் தாம் 170-180 அடித்தால் கூடப் போதும். அதை வைத்துத் தடுத்தாடலாம் என நம்பினர். இதே திட்டத்தைத்தான் அயர்லாந்தும் இங்கிலாந்தும் கூட அண்மையில் இந்தியாவுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தினர். ஆனால் அந்தத் திட்டம் இரண்டு கட்டங்களில் அவர்களுக்கு வேலை செய்யவில்லை. 1) அவர்களுடைய வேகவீச்சாளர்கள் ஒரு சிக்ஸர் / பவுண்டரி கொடுத்ததுமே பந்தின் நீளத்தை இழுத்து ஷார்...