ஆர். அபிலாஷின் இணையதளம்

  சினிமாவில் எழுதுவது ஒரு தொழில். டிவி ஊடகங்களில், பத்திரிகையில், ஐ.டி நிறுவனங்களில், பள்ளி, கல்லூரிகளில் ஒரு எழுத்தாளர் பணியாற்றுவதைப் போல ஒன்றுதான் இதுவும். சொல்லப்போனால் சில நேரங்களில் சினிமா எழுத்தானது எழுத்தாளரை 9-5 வேலையின் தொந்தரவுகளில் இருந்து விடுவிப்பதும் உண்டு. அதேநேரம், தமிழில் திரைக்கதை எழுத்தில் ஈடுபடும் சில படைப்பாளிகளின் புனைவில் சினிமா ஒரு மோசமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வருகிறதோ எனும் சந்தேகம் எனக்குள் வலுப்பட்டு வருகிறது. மிகையான உணர்ச்சிகள், தேய்வழக்கான வர்ணனைகள், அகவயமான வர்ணனைகள், அவதானிப்புகளின் இடத்தில் புறவயமான காட்சிகளைப் பயன்படுத்துவது, திடீர் திருப்பங்களுக்கு அதீத இடமளிப்பது, வன்முறையை சாகசமாக மாற்றுவது என ஒரு போக்கைப் பார்க்கிறேன். முக்கியமாக, தனக்காகவும் தன்னைப் போன்றவர்களுக்காகவும் எழுதியவர்கள் சினிமாவுக்குப் போன பின்னர் வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்புக்கு ஏற்ப எழுதுவதை அதிகமாகக் காண்கிறேன். பரீட்சார்த்த முயற்சிகளையும் சிக்கலான கதை மொழியையும் தவிர்க்கிறார்கள். சினிமாவில் இயக்குநர், தயாரிப்பாளர், நடிகர்கள் உள்ளிட்டோருடன் உடன்படல் எழுத்தாளர்களுக்கு ஒரு அவசியமான ஒ...

  நேற்று ஜெய்ரிகி பதிப்பகத்தின் பதிப்பாளர் சாய் ரமணா என் வீட்டுக்கு வந்திருந்தார். மூன்று மணிநேரத்துக்கு மேல் இலக்கியம், பதிப்புத் தொழில், ஆசிரியப் பணி, எழுத்துக் கனவுகள் குறித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். தோழர் பல்லவி பயங்கரமாக சிக்கன் குழம்பும் இட்லியும் செய்து அசத்தினார். இருவரும் வியர்க்க வியர்க்கச் சாப்பிட்டோம். எங்களைப் பார்க்க அப்போது பழைய படங்களில் சிவாஜி மருத்துவராக வந்து அறுவை சிகிச்சை செய்வதைப் போல இருந்திருக்கும். அவர் போன பிறகு தோழர் பல்லவி சொன்னார், "நாம் மைசூருக்கு வந்தபிறகு வரும் முதல் இலக்கிய நண்பர் இவர்". ஓராண்டு ஆகிவிட்டது. ஒருமுறை நண்பர் வேடியப்பனை அவரது நண்பருடன் ஒரு ஓட்டலுக்கு வெளியே வைத்துச் சந்தித்தேன். அந்த ஓட்டலின் சமையலறை எங்கள் அலுவலகத்தின் பின்பக்கமாக வரும். அவர்கள் மைசூர் போண்டாவுக்கான சமையலை ஆரம்பித்ததும் அதிலிருந்து ஒருவித திகிலூட்டும் வாசனை கிளம்பி வரும். நானும் என் சக ஊழியரும் அவர்கள் பயன்படுத்தும் எண்ணெய், மசாலா குறித்துப் பகடி செய்து சிரிப்போம். நான் பல நாட்களாக அங்கு சாப்பிடுவதைத் தவிர்த்து வந்தேன். அன்று போண்டாவைச் சாப்பிட்டதும் மொட்டை மாட...

  முன்பு இளைஞர்களைத் திருத்துவதற்கு கல்யாணம் பண்ணி வைப்பார்கள். தாலி கட்டியதுடன் பொறுப்பு வந்து விடும், வேகம் மட்டுப்படுத்தி நிதானம் வரும் எனத் தம் மகன்களைக் குறித்து பெற்றோர் நம்பினர். நான் கவனித்த வரையில் அப்படி உருப்பட்டவர்கள் யாரும் இல்லை. இன்று நிலைமை இன்னும் மோசமாகிவிட்டது. திருமணத்திற்குப் பிறகு கடன் அதிகமாகி, குடிப்பழக்கமும் நெருக்கடியும் வேலை நேரமும் அதிகமாகி நிலைகுலைகிற ஆண்களையே அதிகமாகக் காண்கிறேன். அதுவும் எழுத்தாளர்கள் நிலை இன்னும் கொடுமை. இளம் படைப்பாளிகள் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டதும் அந்நிய மாநிலத்துக்குப் போன கூலித் தொழிலாளியைப் போலாகி விடுகிறார்கள். நடைமுறைப் போதமைகள், பணப்பிரச்சினைகள் அவர்களிடம் கொஞ்ச நஞ்சம் இருந்த சுதந்திரத்தை, நிம்மதியை திருமணத்திற்குப் பிறகு பறித்து பைத்தியமாக்கி விடுகின்றன. இது தற்போதைய சூழலினால் விளைகிற சிக்கல் மட்டுமே. இருபதாண்டுகளுக்கு முன்பு வரை திருமணம் போன்ற ரிஸ்குகளை எடுப்பது சுலபமாக இருந்தது. ஒரு உதாரணம் சொல்கிறேன்: என் கல்லூரி நண்பர் ஒருவர் அப்போது இளங்கலை முதலாமாண்டில் இருந்தார். நான் முதுகலை முதலாமாண்டு. விடுதியில் என் பக்கத்து அறை. அ...

  எனக்கு சஞ்சு சாம்ஸனைப் பிடிக்கும். அவரது அழகியல்பூர்வமான டிரைவ்கள், நோகாமல் அவர் அடிக்கும் சிஸர்கள், கண்ணுக்கே புலப்படாத வேகத்துடன் அவர் ஆட்டத்தின் போக்கை மாற்றும் பாங்கு ஒரு ஆட்டத்திற்கு ரசிக்க வேண்டிய தனிக் கவிதை. அதேநேரம் அவர் காலாவதி ஆகிவிட்டார் என நினைக்கிறார். நாம் 150-180 ஸ்டிரைக் ரேட்டில் ஆடும் துவக்க வீரர்களில் இருந்து 200-300 ஸ்டிரைக் ரேட்டில் ஆடும் சரவெடி மட்டையாளர்களுக்கு நகர்ந்துவிட்டோம். இனிமேல் சாதாரணமாக 25--280 ஆகிய இலக்குகளை விரட்டிச் செல்ல வேண்டியிருக்கும். அதற்கு சஞ்சு தோதுபட மாட்டார். அதற்கு வைபவ் சூர்யவன்ஷிகளே சரி. சஞ்சு சாம்ஸன் எப்படியும் எல்லா போட்டிகளிலும் அடிக்க மாட்டார். ஐந்து போட்டிகளில் ஒன்றோ ரெண்டோதாம் அவர் குளக்கோழியைப் போலத் தலைதூக்கிப் பார்க்கும் ஆட்டங்கள் இருக்கும். அப்போதும் அவர் ஆட்டத்தின் போக்கை மாற்றுகிறபடி 30 பந்துகளில் சதம் அடிக்க மாட்டார். 25 பந்துகளில் அரை சதம் அடித்துவிட்டு அவுட் ஆகிவிடுவார். அந்த மாதிரியான தொடர்ச்சியின்மையுடன் அபாரமான ஸ்கோர்களை சூர்யவன்ஷியே அடித்துவிடுவார். அவர் ஐந்து போட்டிகளில் ஒன்றிரண்டில் அடித்தாலே ஒரு தொடரை வென்று ...

  பேச்சு ஆங்கில (spoken English) வகுப்புகள் மானவர்களில் பெரும்பாலானவர்களின் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப நவம்பர் 16க்கு மேல் ஆரம்பிக்கின்றன. என்று முதல் வகுப்பு என்பதை விரைவில் அறிவிக்கிறேன். ஆகையால் வகுப்பில் இணைய விரும்புவோர் இன்னும் கட்டணம் கட்டாவிடில் உங்களுக்கு அதற்கான அவகாசம் நீட்டிக்கப்படுகிறது. நீங்கள் அடுத்த இரு வாரங்களுக்குள் இணையலாம்.

  இந்தியர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான ஒரு பிரச்சினை உண்டு - இந்தியப் பண்பாட்டிலும் சிந்தனையிலும் எங்கும் அறவுணர்வு இல்லை, ஏனெனில் நமக்குச் சமத்துவத்தில் நம்பிக்கையே இல்லை. உலகில் இப்படியான ஒரே நாடு நாம்தான் என நினைக்கிறேன். ஐரோப்பியர்களிடம் இயல்பாகவே அறவுணர்வும் சில லட்சியங்களில் நம்பிக்கையும் உண்டு. உ.தா., நமது இதிகாசங்களில் எங்காவது அறவுணர்வு, மானுடவாத லட்சியம் உண்டா? துளி கூட இல்லை. உண்மைக்காக, நியாயத்துக்காகப் போராடும் ஒரு பாத்திரத்தைக் கூட நீங்கள் நம் தொல்கதைகளில் பார்க்க முடியாது. தர்மத்துக்காகப் போர் செய்வதாகச் சொல்வார்கள். ஆனால் அதில் மற்றமைக்காக குரல் கொடுப்பதோ முற்றுறுதியான ஒரு நியாயத்துக்காக தியாகம் செய்வதோ போராடுவதோ இருக்காது. ஒரு பிறப்புக்கான நோக்கத்துக்காக தீமையை எதிர்ப்பது என இருக்கும். அத்தீமையும் கடவுளையும் பிராமணர்களையும் எதிர்ப்பதாக மட்டுமே இருக்கும். அல்லது ஒரு இனக்குழுவின் பிரச்சினைக்காகக் கொல்லப்பட்டவரின் நியாயமாக, ஒரு கூட்டு நியாயமாக ஒரு கோபம் வெளிப்படும். எங்குமே உலகப்பொதுவான நியாயம், சரி-தவறு எனும் கருதுகோள் இருக்காது. இதனால்தான் நமது பண்பாட்டில் ஊறிப் போயிருப்ப...

  நான் அண்மையில் எடுத்த மிகச் சிறந்த முடிவு என நான் கருதுவது இதுதான்: என்ன நடந்தாலும், எவ்வளவுதான் நண்பர்களும் அன்பர்களும் புகழ்ந்தாலும் வெளியாகும் தமிழ் மற்றும் மலையாளப் படங்களைப் பார்க்கக் கூடாது. இதனால் என் மனநிம்மதி வெகுவாக மேம்பட்டுள்ளது. அண்மையில் கூட என் மாணவர் ஒருவர் "நீங்க ஜெய்லர் 2 பார்த்துட்டீங்களா? அதன் கிளைமேக்ஸ் எனக்கு உங்கள் மின்சார சக்கர நாற்காலியைப் பார்த்ததும் நினைவுக்கு வந்துவிட்டது" என்றார். நான் சிரித்து எஸ்கேப் ஆகிவிட்டேன். இன்று மற்றொரு நண்பர் மற்றொரு படத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார். "ஓ அப்படியா" என எஸ்கேப் ஆகிவிட்டேன். இந்த உணர்வு மிகப் பிரமாதமாக இருக்கிறது. மலையாளப் படங்களின் ரசிகர் மன்றத் தலைவியும் கேரள சினிமாவை ஒட்டுமொத்தமாக குத்தகைத்து எடுத்த கணக்கில் பேசுபவருமான தோழர் பல்லவி அடிக்கடி எதாவது ஒரு புதிய மலையாளப் படத்தை டிவியில் போட்டு என்னைச் சிக்க வைக்கப் பார்ப்பார். உடனே ஹெட்போன் மாட்டி என் மடிக்கணினியைத் திறந்து எதையோ எழுதத் தொடங்கி மெல்ல நகர்ந்து அப்படியே எஸ்கேப் ஆகிவிடுவேன். இது என் மனநிம்மதியை இன்னும் மேம்படுத்தி இருக்கிறது. சிலர் பேஸ...