எழுத்து எனும் சண்டைக் கலை

நேற்றைய அபுனைவு வகுப்பே இறுதியானது. அதில் எப்படி மூன்றே படிகளில் ஒரு வலுவான வாதத்தை, கட்டுரையின் கட்டுமானத்தை உருவாக்கலாம் என்று சசியிடம் செய்து காட்டினேன். அவரையே சொல்ல வைத்து ஐந்து நிமிடங்களில் அது ஒரு முழுமையான கட்டுரையாவது நிகழ்த்தியே பார்த்தோம். அப்போது அவர் சொன்னார், "நாம் வாசகர்களை செட்டிங் பண்றோம்" என்று. ஆம், முழுக்க உண்மையே. வாசகர்கள் வேறு எங்கும் நழுவி விடாமல் நாம் வரைந்த கோட்டுக்குள் நிறுத்தி பூட்டுவதே கட்டுரை எழுத்தின் அடிப்படை. அவர்கள் எங்கெல்லாம் பழுதுகளைக் கண்டுபிடிப்பார்கள் என உணர்ந்து அதற்கான இடைவெளிகளையும் தர்க்கம் வழியாக மூடி விட வேண்டும். அவ்விதத்தில் இது குத்துச்சண்டை, சிலம்பம், களரியைப் போன்றது. கட்டுரைக்குள் நாமும் எதிராளியும் எப்போதுமே இருக்கிறோம். அவர் அசையும் முன்பே நாம் அசைவதாலே, அவரை நம் அடவுகளால் கட்டுப்படுத்துவதாலே நாம் எழுத்தாளர்.

கட்டுரையில் ஒரு கட்டத்தில் எதிர்பாராத ஒரு எதிர்பாரா கோணத்திற்கு நம் விவாதங்கள் பயணிக்கும். இதை நான் திட்டமிடவே இல்லையே என வியப்போம். அது அந்த எதிராளி முழுக்க மறைந்து நாம் அவரது கோணத்தில் சிந்தித்து அதற்கு ஏற்ப சிந்தனையை வேறொரு இடத்தில் நகர்த்துவதாலே. அது எழுத்தில் ஒரு சுகமான பகுதி. ஒரு கண்டுபிடிப்பு. உருமாற்றம். வளர்ச்சி. அதற்கு எழுத்துக்குள் முன் எண்ணங்கள் இன்றி செயல்பட முடிய வேண்டும்.

இறுதி வகுப்பு இப்படி சுவாரஸ்யமாக முடிந்தது.

நான் தினமும் புனைவெழுதுவதால் ஒரு மூடுண்ட மனநிலைக்குப் போய் விடுகிறேன். அதிகமாக பயணிக்கவோ எழுதவோ நான் விரும்பவில்லை. அப்படிப் பேசும் போது எதிர்த்தரப்பு கண்ணாடிக் கூண்டுக்கு வெளியே தான் இருக்கிறார்கள். அதனாலே நான் மனதளவில் ஒதுங்கி ஒதுங்கிப் போகிறேன். இதற்கு விடுதலை அளிப்பது எழுத்துக்கலை வகுப்புகளே. மாணவர்கள், இளம் படைப்பாளிகளுடன் உறவாட, நட்பை உருவாக்க, கண்ணாடிக் கூண்டை விட்டு வெளியே வர இது உதவுகிறது.

அதனால் அடுத்து நாவல் வகுப்பு விரைவில் ஆரம்பமாகும். விருப்பமுள்ளோர் என்னைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.