நிதீஷ்குமார் ரெட்டியின் மட்டையாட்டம் அம்பத்தி ராயுடுவின் ஆட்டத்தை நினைவுபடுத்துகிறது. அதே பாணியில் உயரத்தூக்கிப் பிடித்த மட்டையை மணிக்கட்டின் சுழற்சியால் மேலிருந்து கீழே கொண்டு வந்து கால்பக்கமாக பந்தை விரட்டுகிறார். குச்சிகளுக்கு குறுக்காக பந்தை விளாசும்போது நளினமான விறகுவெட்டுவதைப் போலிருக்கிறது. குச்சிகளை விட்டு பந்தை ஆவேசமாக கவருக்கு மேல் விரட்டும்போது மணிக்கட்டில் இருந்து வரும் ஆற்றல். யாயுடுவை விட அரைக்குழிப் பந்தை நன்றாக அடிக்கிறார். ஹூக்கும் நன்றாக அடித்தால் இன்னும் சிறந்த மட்டையாளர் ஆகிடுவார். ஆந்திராக்காரர்களும் ஹைதராபாதிகளும் அடிப்படையில் ஸ்டைலிஸ்டுகள்!
மொழி சங்கேத சொற்களால் ஆனது. இச்சொற்கள் ஒன்றை ஒன்று பிரதிபலிக்கின்றன என்று நமக்கு தெரியும். இந்த சங்கேதக் குறிகளை இணைய வைத்து, மோதவிட்டு கவிதையின் சில சாத்தியங்களை படைப்பாளியால் அடைய முடியும். இத்தகைய செயல்முறைகளில் ஒன்றை தேடிக் கண்டுபிடிப்பது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கம். பள்ளிக் காலத்தில் ஜாலவித்தைக்காரர்கள் வந்து போன பின் அவர்களின் சூட்சுமத்தை கண்டுபிடித்து விட்டதாய் அந்தரங்கமாய் மட்டும் குசுகுசுத்துக் கொள்வோம். அடுத்த முறை வரும் போது மர்மம் விலகாமல் அதிக ஆர்வமுடன் அவரை சூழ்ந்து கொள்வோம். அறிதல் மர்மத்தை அதிகமாக்கும். கொல்லாது. ஒரு கனவை மீட்டெடுப்பதன் நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்? கவிதையின் அரூப இயக்கத்தை பொதுவயமாக வடிக்க முயல்வதும் அதற்கே. கோயில் கருவறையின் மென்வெளிச்சத்தில் நுண்பேசியின் படக்கருவியை இயக்கி சாத்தி வைத்து விட்டு இயக்கத்தை அறிவோம். அறிதல் அபச்சாரமில்லை. பயணப் படிமம் என்பது காக்னிடிவ் பொயடிக்ஸ் எனும் சமகால விமர்சனத்தின் ஒரு முக்கிய கருவி. இக்கருவியை மனுஷ்யபுத்திரனின் “காலை வணக்கங்கள்” எனும் ஒரு கவிதையில் சொருகப் போகிறோம். முதலில் கருவியை பழகுவோம். அன்றாட மொழியில் ஒன்று ம...
கருத்துகள்