முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

தென்னாப்பிரிக்க தொடர் இழப்புக்கு தோனி சொல்லும் காரணங்கள்



தென்னாப்பிரிக்காவுக்கு எதிரான ஒருநாள் தொடரின் இறுதி ஆட்டத்தில் 438 ஓட்டங்களை தென்னாப்பிரிக்கா எடுத்து பெரும் வெற்றியை பெற்றது. இந்தியா தொடரை இழந்தது. தோனி இதற்கு இரு காரணங்களை முன்வைக்கிறார். 1) இந்தியாவில் விக்கெட் வீழ்த்துகிற சிறந்த சுழலர்களோ வேகவீச்சாளர்களோ இல்லை. வேகமாய் வீசுபவர்கள் (உமேஷ் யாதவ் போல) வெறுமனே ரன்களை மட்டுமே கொடுக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு விக்கெட் எடுக்க தெரியவில்லை. 2) அக்ஸர் பட்டேல், ஜடேஜா மற்றும் பின்னியை தவிர நம்மிடம் ஆல்ரவுண்டர்கள் இல்லை.


 முதல் காரணம் உண்மையா என நாம் இதே வீச்சாளர்கள் வரப் போகும் டெஸ்ட் தொடரில் கோலியின் கீழ் எப்படி வீசப் போகிறார்கள் எனப் பார்த்து விட்டு முடிவு செய்வோம். இரண்டாவது காரணத்தை பொறுத்த மட்டில் குர்குரீத் சிங்தீ, தீபக் ஹூடா, ஹர்த்தீக் பாண்டே ஆகியோருக்கு ஒரு வாய்ப்பு கூட அளிக்காமல் ஆல் ரவுண்டர்களே வேறு இல்லை என எப்படி தோனி முடிவுக்கு வர முடியும்?
நாம் தோனியின் கீழ் மேலும் சில ஒருநாள் தொடர்களையும் இது போல் அடுத்து இழக்கத் தான் போகிறோம். அப்போதும் தோனி நம்மிடம் வேறு வீரர்களே இல்லை என இதே காரணங்களைத் தான் கூறப் போகிறார். பிரச்சனை என்னவென்றால் தோனி புது வீரர்களை அறிமுகப்படுத்தவோ தன் திட்டமிடல் மற்றும் தலைமை பாணியை மறுபரீசலனை பண்ணவோ போவதில்லை.
ஒரு தட்டையான ஆடுதளத்திலும் நாம் விக்கெட் வீழ்த்த முயல வேண்டும். ஆனால் நம் வீச்சாளர்கள் முதல் ஓவரில் இருந்தே ஓட்டங்களை தடுக்கவே முயல்கிறார்கள். மோஹித்தும் புவனேஷ்வர குமாரும் ஓடி வருவது பார்க்கும் போது எங்கே மட்டையாளர்களின் காலில் விழுந்து கெஞ்சி விடுவார்களோ என நான் அஞ்சுவதுண்டு. இந்தளவுக்கு எதிர்மறையாய் ஆடும் பந்து வீச்சாளர்கள் உலகில் எங்குமே இல்லை. தோனியும் இதற்கு முக்கிய காரணம். ஒருவேளை இந்தியா முதலில் ஆடி 438 அடித்திருந்தாலும் தென்னாப்பிரிக்கா இரண்டாவதாய் ஆடி 380வது வந்திருப்பார்கள். நமது வீச்சாளர்கள் மற்றும் தலைவரின் காலில் விழுந்து கெஞ்சும் பாணி அந்தளவுக்கு எதிரணி மட்டையாளர்களுக்கு உற்சாகம் கொடுக்கக் கூடியது. இதே தட்டையான தளத்தில் தென்னாப்பிரிக்க வேகவீச்சாளர்கள் ஆபெட்டும், ரபெடாவும் மிகுந்த உத்வேகத்துடன் மூர்க்கத்துடன் வீசியது கண்டு வியப்பாக இருந்தது. நம்மிடம் இது போன்ற வீச்சாளர்கள் இல்லாமல் இல்லை. உமேஷ் யாதவ், வாரன் அரொன், பும்ரா போன்றோருக்கு தொடந்து வாய்ப்பளித்து இது போல் வளர்த்தெடுக்க இயலும். ஆனால் தோனி இருக்கும் வரை மோஹித் ஷர்மாக்களுக்கு தான் கொண்டாட்டம். போன உலகக் கோப்பையின் வார்ம் அப் ஆட்டம் ஒன்றில் மோஹித் பந்து வீசும் போது முதல் ஓவரிலே ஸ்லோ பந்து வீசினார். அதைப் பார்த்த வசீம் அக்ரம் கடுமையாய் விமர்சித்தார். வேகவீச்சாளன் பந்து புதிதாய் உள்ள போது வேகமாய் வீச வேண்டும். மெதுவாய் வீசுவது சுழலர்களின் வேலை என்றார். மோஹித் எல்லாம் பாகிஸ்தானில் இருந்து ஓட ஓட துரத்துவார்கள்.
ஒரு தொடரை வெல்வதோ தோற்பதோ பொருட்டல்ல; அடுத்த 2019 உலகக்கோப்பைக்கு தயாராவது தான் முக்கியம் என தோனி கூறி உள்ளார். அடுத்த 4 வருடங்களும் இதே அணி மாற்றமின்றி இதே போல் ஆடப் போகிறது என நினைக்க பயமாய் இருக்கிறது.  

கருத்துகள்

”தளிர் சுரேஷ்” இவ்வாறு கூறியுள்ளார்…
அருமையாக சொன்னீர்கள்! தோனியிடம் முன்பு போல திட்டமிடல் இல்லை! ஒரே அணியை தேர்வு செய்து வெறுப்பேற்றுகிறார். தொடர்ந்து சொதப்புவர்களுக்கே வாய்ப்பு தருகிறார்! புவனேஸ்வர், மோகித் பந்து வீசுவதை பார்க்க சகிக்க முடியவில்லை! அப்புறம் எப்படி ஜெயிக்க முடியும்?

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

கவிதை: பயணப் படிமங்களின் இணைகோட்டு சந்திப்பு

மொழி சங்கேத சொற்களால் ஆனது. இச்சொற்கள் ஒன்றை ஒன்று பிரதிபலிக்கின்றன என்று நமக்கு தெரியும். இந்த சங்கேதக் குறிகளை இணைய வைத்து, மோதவிட்டு கவிதையின் சில சாத்தியங்களை படைப்பாளியால் அடைய முடியும். இத்தகைய செயல்முறைகளில் ஒன்றை தேடிக் கண்டுபிடிப்பது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கம். பள்ளிக் காலத்தில் ஜாலவித்தைக்காரர்கள் வந்து போன பின் அவர்களின் சூட்சுமத்தை கண்டுபிடித்து விட்டதாய் அந்தரங்கமாய் மட்டும் குசுகுசுத்துக் கொள்வோம். அடுத்த முறை வரும் போது மர்மம் விலகாமல் அதிக ஆர்வமுடன் அவரை சூழ்ந்து கொள்வோம். அறிதல் மர்மத்தை அதிகமாக்கும். கொல்லாது. ஒரு கனவை மீட்டெடுப்பதன் நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்? கவிதையின் அரூப இயக்கத்தை பொதுவயமாக வடிக்க முயல்வதும் அதற்கே. கோயில் கருவறையின் மென்வெளிச்சத்தில் நுண்பேசியின் படக்கருவியை இயக்கி சாத்தி வைத்து விட்டு இயக்கத்தை அறிவோம். அறிதல் அபச்சாரமில்லை. பயணப் படிமம் என்பது காக்னிடிவ் பொயடிக்ஸ் எனும் சமகால விமர்சனத்தின் ஒரு முக்கிய கருவி. இக்கருவியை மனுஷ்யபுத்திரனின் “காலை வணக்கங்கள்” எனும் ஒரு கவிதையில் சொருகப் போகிறோம். முதலில் கருவியை பழகுவோம். அன்றாட மொழியில் ஒன்று ம...

நினைவில் இருந்து அழிக்கப்பட்ட நாட்களின் தடங்கள்

2010 டிசம்பர் 24-26 வரை சென்னை நவீன மாநகரத்தில் எனக்கு நடந்தவை ஒரு பழங்குடி கிராமத்தில் ஒரு படிப்பறிவற்ற நபருக்கு கூட நடக்க முடியாதவை. எனது விருப்பத்தையும் மீறி எனக்கு தகுந்த சிகிச்சை மறுக்கப்பட்டது; மரணத்தின் விளிம்பு வரை கொண்டு செல்லப்ப்பட்டேன். இரண்டாம் கோமா நிலைக்கு சென்றேன்.

கவனம் திருப்பும் ஆயுதம் - ஹிட்லர், மோடி, விஜய்: ஒற்றுமையும் வேறுபாடும்

  தவெக ஒரு 'ஆட்டத்திருப்பக்' கட்சி அல்ல கவனம் திருப்பும் (distracting) கட்சி எனத் தோன்றுகிறது. ராஜ்தீப் சர்தேசாய் தன் யுடியூப் அலைவரிசையில் மோடியின் ‘திமாகி நக்சல்’ பேச்சுச் சேட்டையைப் பற்றிப் பேசும்போது அது ஒரு திட்டமிடப்பட்ட கவனத் திருப்பல் பேராயுதம் (weapon of mass distraction) என்கிறார். அமெரிக்கா முன்பு சதாம் ஹுசைன் அணுகுண்டு வைத்திருப்பதாகச் சொல்லி இராக் மீது போர் தொடுத்ததைத் தொடர்ந்து பேராபத்து ஆயுதங்கள் குறித்து உலகம் முழுக்க விவாதங்கள் நடந்தன. ஆனால் அவை உண்மையில் அமெரிக்காவின் நோக்கத்தை மறைத்து மக்களின் கவனத்தைத் திருப்புவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட பிரச்சாரம் மட்டுமே எனப் பின்னர் தெரிய வந்தது. உலகம் முழுக்க வலதுசாரிகள் இத்தகைய கவனம் திருப்பும் பேராயுதங்களைக் கொண்டே மக்களைக் கட்டுப்படுத்தி தம் வசம் வைத்திருக்கிறார்கள், தமது மோசமான நிர்வாகம் குறித்து விவாதம் எழாமல் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள் என்கிறார் சர்தேசாய். அவர் மோடி அண்மையில் தனக்கெதிராக ஜென் ஸீ போராட்டம் தனது நிர்வாகக் கோளாறுகளை முன்வைத்து நடந்தபோது கவனத்தைத் திருப்பும் வண்ணம் கோட்பாட்டுத் தீவிரவாதிகள் பலர் இன்று உள்ளார்...