முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

நீட் தேர்வும் சாதியும்


நீட் தேர்வின் மாதிரிகள் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன. அவற்றை நான் தரவிறக்கி வாசித்துப் பார்த்திருக்கிறேன். பிற தகுதித் தேர்வுகளைப் போன்றே அவற்றை ஜெயிக்கவும் தனி பயிற்சி வேண்டும் எனும் வாதத்தை நான் ஏற்கிறேன். அவசரமாய் நீட் தேர்வை திணிக்கும் முன்பு அரசு இதற்கான பயிற்சி வகுப்புகளை நடத்தி மாணவர்களை தயாரித்திருக்க வேண்டும். அப்படி செய்யாதது அரசின் தவறு தான். இந்த அவலநிலைக்கு, அனிதா போன்ற ஒரு எளிய பின்புலத்தில் இருந்து வந்த ஒரு மாணவியின் நெருக்கடிக்கு, தற்கொலைக்கு ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் கல்வித்துறை அதிகாரிகள் பொறுப்பேற்க வேண்டும்.

இதே சிக்கல் நெட்/ஸ்லெட் போன்ற தேர்வுகள் நிலுவையில் வந்த போதும் எழுந்தது. முதுகலை பட்டத்தை முதல் வகுப்பில் தேறினவர்களால் கூட சுலபத்தில் பயிற்சியின்றி இத்தேர்வுகளில் வெல்ல முடியவில்லை. அப்படி என்றால் பிற மாணவர்கள் நிலைமையை சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஏனெனில் குறிப்பிட்ட பாடங்களை படித்து, அலசி ஆராய்ந்து எழுதும் பயிற்சியே அம்மாணவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டது. ஆனால் நெட் தேர்வோ தர்க்கம், தகவல் அறிவு, நினைவுத் திறன் ஆகியவற்றை சோதித்தன. மெல்ல மெல்ல பல்கலைகளும் கல்லூரிகளும் மாணவர்களுக்காய் தனி நெட் பயிற்சி வகுப்புகள் ஆரம்பித்தன. இன்று இளங்கலை, முதுகலை பாடத்திட்டங்களே நெட் தேர்வை முன்னிட்டுத் தாம் தயாரிக்கப்படுகின்றன. இன்று முன்பை விட பலமடங்கு அதிகமான மாணவர்கள் நெட் தேர்வில் தேறுகிறார்கள்.
அதாவது மேல் சாதி / கீழ் சாதி வித்தியாசங்கள் நெட் தேர்வு வெற்றி சதவீதத்தில் நான் அறிந்து இல்லை. முழுக்க மாணவர்களின் தயாரிப்பு, அதற்கான வாய்ப்புகள் பொறுத்தே தேர்வு விகிதம் அமைகிறது. மாணவர்களுக்கு ஆரம்பத்தில் இருந்த தத்தளிப்பு இன்று இல்லை. நீட் தேர்வு விசயத்திலும் எதிர்காலத்தில் இந்நிலை, இன்றுள்ள சுதாரிப்பு நிகழும் என நான் நம்புகிறேன்.
நெட் தேர்வு பட்டதாரி இளைஞர்கள், கல்லூரி ஆசிரியர்கள் எனும் முக்கியத்துவமற்ற பகுதியினர் சம்மந்தப்பட்ட பிரச்சனையாக இருந்ததால் அதை அன்றும் இன்றும் நாம் பொருட்படுத்தவில்லை. இன்று நீட் விசயத்தில் அது நம் மாநிலத்தின் பள்ளி மாணவர்கள் எனும் பெரும் தரப்பு சம்மந்தப்பட்ட, மருத்துவப் படிப்பு எனும் செண்டிமெண்டான விசயம் சார்ந்த பிரச்சனையாக மாறுவதால் தமிழகமே கொந்தளிக்கிறது.
இயல்பாகவே நீட்டை ஒரு ஆரிய சதியாக, பா.ஜ.க தமிழக மாணவர்களை ஒடுக்குவதற்காய் திணிக்கிற ஒரு மாற்றமாக நாம் காண்கிறோம். அனிதா தலித் என்பதால் இது ஒரு சாதிப் பிரச்சனையாகவும் கூட பார்க்கப் படுகிறது. ஆனால் சாதி, சமூக வகுப்பு சார்ந்த பிரிவினை எல்லா பிரச்சனைகளுக்குள்ளும் இருக்கிறது தானே!
பெண்களின் ஒடுக்குமுறையை எடுத்துக் கொண்டால் ஏழைப் பெண்கள் தாம் அதிகமான வன்முறையை, ஏற்றத்தாழ்வை சந்திப்பார்கள். ஏழைகளில் தலித்துகள் இன்னும் கூடுதலான ஒடுக்குமுறையை சந்திப்பார்கள். ஏனென்றால் கல்வி, தொழில் வாய்ப்புகள் அவர்களுக்கு இயல்பிலேயே குறைகின்றன. சித்தாளாக ஒரு பிள்ளைமார் பெண் இருக்கப் போவதில்லை. தாழ்த்தப்பட்ட பெண் தான் இருப்பாள். அவளுக்கு நிச்சயம் ஆண்களை விட குறைவான கூலியே வழங்கப்படுகிறது. இந்த பாரபட்சம் ஒரு கார்ப்பரேட் பெண் ஊழியருக்கு இல்லை. அவள் தலித்தாக இருந்தாலும் (தலித்துகளும் இன்று கார்ப்பரேட்டில் இருக்கிறார்கள்.). கணவன் துன்புறுத்தினாலும் அவள் எதிர்த்தடிக்க, தனியாய் வாழ சாத்தியங்களும் வாய்ப்புகளும் மேற்தட்டு பெண்களை விட குறைவே. இதைக் கொண்டு பெண் ஒடுக்குமுறையே ஒரு சாதிய பிரச்சனை என நாம் கூற முடியுமா? முடியாது தானே? அது ஒரு பெண்நிலை, பெண்ணிய பிரச்சனையே!
அதே போல் நீட் தேர்வை ஒரு சாதிய, வர்க்க ஒடுக்குமுறையாக பார்ப்பதும் மிகை தான் – குறுகின பார்வை தான்.
இதை ஒரு பிராந்திய தனி உரிமை பிரச்சனையாக காண்பது மேலும் பொருத்தமானது. தமிழகத்துக்கு என்று ஒரு தனியான இட ஒதுக்கீட்டை நாம் பேணுவதை மைய அரசு விரும்பவில்லை. ஒரு பொது இட ஒதுக்கீட்டுக்குள், பொது அடையாளத்துக்குள், பொது வரையறைக்குள் இவ்விசயத்தை கொண்டு வர முனைகிறது. GST விசயத்தில் எப்படி மாநிலங்கள் காயடிக்கப்பட்டனவோ அவ்வாறே நீட் விசயத்திலும் நடக்கிறது.
நெட் தேர்வில் அனைத்து மாணவர்களாலும் உடனடியாய் வெற்றி பெற முடியாமல் போக தமிழக அரசுக்கு ஒரு நெருக்கடி ஏற்பட்டது. கல்லூரிகளில் ஆசிரியர்களுக்கு போதாமை ஏற்பட்டது. அரசு இதற்கு தீர்வாக ஸ்லெட் என்றொரு மாநில தகுதித் தேர்வை கொணர்ந்தது. (ஆனால் இந்த தேர்வை வெறும் கண் துடைப்பாகவே இன்று வைத்துள்ளது. தொடர்ச்சியாக எல்லா வருடமும் நடத்துவதில்லை. மேலும், ஒழுங்காக, ஊழலின்றி நேர்த்தியாகவும் நடத்துவதில்லை.) நீட்டுக்கும் அப்படி ஒரு தீர்வை கொணர்வதும் அதன் மூலம் நம் மாநிலத்துக்கு உரித்தான இட ஒதுக்கீட்டை பாதுகாப்பதும் தோதாக இருக்கும்.
ஆனால் அந்த துணிச்சல் இந்த டம்மி அதிமுக அரசுக்கு உண்டா?

பி,கு: எழுத்து ரீதியான எல்லா தகுதித் தேர்வுகளையும் ஒழித்து நடைமுறைத் தேர்வுகளை ஏன் நாம் அறிமுகப்படுத்தக் கூடாது? இது குறித்த என் கட்டுரை

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

மிச்சமுள்ள வேலை (குறுங்கதை) - ஆர். அபிலாஷ்

  வார இறுதி. காலை முதலே வேலைக்காரியை பத்து தடவைகளுக்கு மேல் அழைத்தாகி விட்டது. தவறான எண்ணென்று யாரோ திரும்பத் திரும்பச் சொல்வதுடன் தெலுங்கில் திட்டவும் செய்கிறார்கள். அவள் எண்ணை மாற்றியதுடன் எங்கே போனாள்? பாத்திரங்கள் குவிந்து கிடக்கின்றன. உணவை ஆர்டர் செய்து வாங்கி நானும் மனைவியுமாக அமைதியாக உண்டோம். பிள்ளைகள் இருவரும் என் சகோதரியின் வீட்டுக்கு விடுமுறையைக் கொண்டாடப் போயிருக்கிறார்கள். வீட்டு மணியடித்தது. நான் போய்த் திறந்தால் வேலைக்காரியின் தாயான எழுபது வயதுக் கிழவி நின்று கொண்டிருந்தார். நான் அவரைக் கண்டதும் திகைத்து ஒரு பக்கம் சாய்ந்து நின்று கொண்டேன். அவர் அலட்சியமாக என்னை விலக்கிக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தார். என் மனைவி தன் கையில் இருந்து தட்டைக் கீழே போட்டு விட்டுக் கத்துகிற சத்தம் கேட்டது. நான் தடுமாறியபடி உள்ளே வந்தேன். யாரை அழைப்பது, என்ன சொல்வது எனத் தெரியவில்லை.   அவர் உள்ளே சென்று வேலையை ஆரம்பித்ததுடன் சமையலறையில் யார் பொருட்களை மாற்றி வைத்தது என உரிமையுணர்வுடன் என் மனைவியை விசாரித்துக் கொண்டிருந்தார். என் மனைவி இன்னும் பேசும் இயல்பு நிலைக்கு வரவில்லை என்பதில் திகை...

கவிதை: பயணப் படிமங்களின் இணைகோட்டு சந்திப்பு

மொழி சங்கேத சொற்களால் ஆனது. இச்சொற்கள் ஒன்றை ஒன்று பிரதிபலிக்கின்றன என்று நமக்கு தெரியும். இந்த சங்கேதக் குறிகளை இணைய வைத்து, மோதவிட்டு கவிதையின் சில சாத்தியங்களை படைப்பாளியால் அடைய முடியும். இத்தகைய செயல்முறைகளில் ஒன்றை தேடிக் கண்டுபிடிப்பது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கம். பள்ளிக் காலத்தில் ஜாலவித்தைக்காரர்கள் வந்து போன பின் அவர்களின் சூட்சுமத்தை கண்டுபிடித்து விட்டதாய் அந்தரங்கமாய் மட்டும் குசுகுசுத்துக் கொள்வோம். அடுத்த முறை வரும் போது மர்மம் விலகாமல் அதிக ஆர்வமுடன் அவரை சூழ்ந்து கொள்வோம். அறிதல் மர்மத்தை அதிகமாக்கும். கொல்லாது. ஒரு கனவை மீட்டெடுப்பதன் நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்? கவிதையின் அரூப இயக்கத்தை பொதுவயமாக வடிக்க முயல்வதும் அதற்கே. கோயில் கருவறையின் மென்வெளிச்சத்தில் நுண்பேசியின் படக்கருவியை இயக்கி சாத்தி வைத்து விட்டு இயக்கத்தை அறிவோம். அறிதல் அபச்சாரமில்லை. பயணப் படிமம் என்பது காக்னிடிவ் பொயடிக்ஸ் எனும் சமகால விமர்சனத்தின் ஒரு முக்கிய கருவி. இக்கருவியை மனுஷ்யபுத்திரனின் “காலை வணக்கங்கள்” எனும் ஒரு கவிதையில் சொருகப் போகிறோம். முதலில் கருவியை பழகுவோம். அன்றாட மொழியில் ஒன்று ம...

பிரபலங்களின் நோக்கம்

  நீங்கள் ஒரு பிரபலத்தின் நேர்முகத்தைப் பார்க்கிறீர்கள். அவர் தன் வாழ்வில் வெற்றி பெற சரியான உணவின்றி அலைந்து திரிந்ததைச் சொல்கிறார். நீங்கள் கண் கலங்குகிறீர்கள். அவர் தன் குடும்பத்தைப் பிரிந்து மாநகரத்தில் தனிமையில் அனாதையாக வாழ்ந்தைச் சொல்கிறார். நீங்கள் மனமுடைகிறீர்கள். இன்னொருவர் தான் தன் காதலனால் ஏமாற்றப்பட்டதைச் சொல்லி அதனால் ஏற்பட்ட மனச்சிக்கல்களை, பதற்றத்தை, காயங்களை வர்ணிக்கிறார். உங்களுக்கு இரக்கமும் ஆத்திரமும் வருகிறது. இந்த அனுபவங்களும் உணர்வுகளும் பொய்யல்ல. அவரும் நீங்களும் அடிப்படையில் மனிதர்களே. அதேநேரம், இங்கு எழுப்ப வேண்டிய முக்கியமான கேள்வியுண்டு - ஏன் இம்மாதிரியான கதையாடல்களை ஊடகங்கள் உங்கள் முன்வைக்கின்ற்ன? அவர்களின் நோக்கம் என்ன? ஒரு விசயம் உண்மையாக இருந்தாலும் அதை நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என வெகுஜன ஊடகம் நினைப்பதில் ஒரு உத்தேசம் இருக்குமே? பிரபலமும் நீங்களும் வர்க்கரீதியில் வெவ்வேறு இடங்களில் இருக்கிறீர்கள். இது ஒரு விலகலை ஏற்படுத்துகிறது. பிரபலங்கள் இந்த நாட்டின் பெரும்பணக்காரர்களை, அதிகார வர்க்கத்தின் பகுதியாக உள்ளார்கள். இந்த இடைவெளியை நிரப்புவது அவ...