Skip to main content

என்னைப் பற்றி

My photo
ஆர். அபிலாஷ்
ஆர். அபிலாஷ் (பி. 1980, பத்மநாபபுரம்) ஆங்கில இலக்கியத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். கடந்த 24 வருடங்களாக உயிர்மை, காலச்சுவடு, ஆனந்த விகடன் உள்ளிட்ட இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார். இதுவரை 5 நாவல்கள், சிறுகதைகள், கவிதைகள் மற்றும் மொழியாக்கங்கள் என தமிழில் 40-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும், ஆங்கிலத்தில் 4 ஆய்வு நூல்களையும் வெளியிட்டுள்ளார். இவரது “கால்கள்” நாவலுக்கு 2014-ல் சாகித்ய அகாதெமி யுவ புரஸ்கார் விருது வழங்கப்பட்டது. 2016-ல் பாஷா பரிஷத் விருதும் பெற்றார். R. Abilash (b. 1980) is a writer and scholar with a PhD in English Literature from the University of Madras. Over a 24-year career, he has been a prolific contributor to major Tamil literary and mainstream journals like Uyirmai and Ananda Vikatan. He has authored over 40 books in Tamil, including five novels, short stories, and translations of Western and Haiku poetry, alongside four academic works in English. He was awarded the Sahitya Akademi Yuva Puraskar in 2014 for his novel Kaalgal and the Bhasha Parishad Award in 2016 for his literary contributions.

சங்கர் கணேஷும் இளையராஜாவும் ஒன்றா? (2)

பிரச்சாரமாக இல்லாத ஒன்று எப்படி இலக்கியமாகாதோ அதே போல பிரச்சாரமாக இருப்பதால் ஒன்று இலக்கியமல்லாமல், படிக்க அருகதை அற்றதாக ஆகாது. கார்ல் மார்க்ஸ் உங்களுடையது ஒருவித அலெர்ஜி. அது விமர்சன நோக்கு அல்ல. சொல்லப் போனால் அது ஒரு பிழையான வாசிப்பு முறை.
சென் பாலனும் எழுதி முதிர்ந்த பின் நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் இந்த தளுக்கையெல்லாம் பழகிக் கொள்வார் எனலாம். ஆனால் அது மட்டுமே அவரை தரமானவராக்காது. (தரம் என்பது சிடுக்கு, உள்முரண், சிக்கல்கள், கட்டற்ற பாய்ச்சல் மட்டுமே. அது தலையை படிய வாரிக் கொள்வது அல்ல. அது புறவடிவத்தையும் கடந்தது.)


 இதே தட்டையான பார்வையை வைத்து நீண்ட காலமாக தி.ஜாவையும் வண்ணதாசனையும் நாம் பின் வாசலில் நிறுத்தி இருந்தோம் (அதற்காக சென்பாலனும் திஜாவும் ஒன்று என நான் சொல்ல வரவில்லை). ஒருவர் பரவலாக படிக்கப்பட்டாலே அவர் மேம்போக்கானவர், மலினமானவர் என நினைக்க தலைப்பட்டோம். நாம் இந்த குறுகியவாதத்தில் இருந்து மீண்டு வர வேண்டும்
செந்தில்வேல் போன்றவர்களிடம் திரும்ப வருகிறேன்: நியாயமாக, தர்க்கரீதியாக, சங்கர் கணேஷை இளையராஜாவிடம் அல்ல சங்கீத மும்மூர்த்திகளுடன் ஒப்பிட வேண்டும். அதை செய்ய மாட்டீர்கள். அதை கற்பனையே பண்ண முடியாது என நினைப்போம். ஆனால் சாஸ்திரிய இசையை நன்கு அறிந்தவர்கள் வெகுஜன இசை மேடைகளுக்கும் வருகிறார்கள். நித்யஶ்ரீ, ஜக்ஜீத் சிங் போன்றவர்கள் இரண்டு மேடைகளிலும் புழங்குகிறார்கள். இரண்டு இசையும் அதன் தீவிரத்தை பொறுத்து ஒன்றல்ல என அறிவார்கள் அறிவார்கள். ஆனால் இரண்டு இசையிலும் நாம் ரசிக்கத் தக்க அம்சங்கள் உண்டு, மரபார்ந்த இசை சில நேரம் தட்டையாகவும் சினிமா இசை உணர்வுரீதியாக மனதை அசைப்பதாகவும் ஆழம் கொண்டதாகவும் அமையலாம் என அறிவார்கள். இளையராஜா தனது பேட்டி ஒன்றில் தன்னால் சின்ன சின்ன சப்தஙக்ளிலும் இசையை உணர முடிந்ததுண்டு, அப்படியே தனது பதின்பருவ இசைப்பயிற்சி துவங்கியது என சொல்லி இருக்கிறார்


வித்தியாசங்களே இல்லை என நான் கூறவில்லை; ஆனால் வித்தியாசங்களை தர அளவுகோல்களாக மாற்ற வேண்டாம் என்கிறேன். ஒருவர்நான் பேஸ்புக்கில் எழுதுவது எதையுமே படிக்க மாட்டேன்என்றால் அவர் சில நல்ல கவிதைகளை, சுய அனுபவ பதிவுகளை, தீவிர அரசியல் தத்துவ குறிப்புகளை இழந்து விடுவார். வெகுஜன எழுத்தை ஒரேயடியாக நிராகரிப்பவருக்கும் இதுவே நடக்கும். நீங்கள் ஒரு ஊரில் வசிக்கிறீர்கள். அங்கு சாதி வெறி கொண்டவர்கள் இருக்கிறார்கள். நீங்கள் முற்போக்காளர். நீங்கள் சாதி வெறியை எதிர்க்கிறீர்கள். நீங்க இந்த அடிப்படையில் அவர்களிடம் பேசாமலே தவிர்த்தால் இழப்பு உங்களுக்குத் தான். இந்த உலகில் சிலர் அழகானவர்கள், சிலர் அழகற்றவர்கள். சிலர் மென்மையானவர்கள், சிலர் முரடர்கள். ஆனால் நாம் அழகானவர்களால், மென்மையானவர்களால் மட்டும் ஈர்க்கப்படுவதில்லையே. வித்தியாசங்களை கடந்து செல்வதே மானுட வாழ்வு. வித்தியாசங்களை கடந்து பார்ப்பதே இலக்கிய நோக்கு!

Comments

Popular posts from this blog

செய்யறிவு நம்மை வைத்துச் செய்த கதை

செய்யறிவுக் குமிழ் உடையப் போகிறது எனப் பலரும் பேசிக்கொண்டிருந்த நிலையில் அமேரிக்க மென்பொருள் நிறுவனங்களில் செய்யறிவைப் பயன்படுத்தி எழுதப்பட்ட நிரல்களில் பல பிரச்சினைகள் வருகின்றன, செய்யறிவு தனக்குத் தெரியாத பகுதிகளில் பகற்கனவு காண்கிறது (hallucinate) என்றும், அதைச் சரிசெய்வதில் அனுபவமிக்க நிரலாளர்கள் வேலை செய்ய வேண்டியிருப்பதால் அவர்களுடைய வேலை 30% அதிகரித்துவிட்டது என்றும் ஒரு யுடியூப் சேனலில் வந்த செய்தித்தொகுப்பில் சொன்னார்கள். இன்னொரு தகவல் செய்யறிவால் செய்ய முடியாத நிரலாக்கப் பணியை இந்திய நிரலாளர்களைக் கொண்டு செய்ததாகவும் அச்செய்தி அம்பலமானதில் நிறுவனங்களுக்கு அசிங்கமாகி விட்டது என்பது. செய்யறிவின் பிரச்சினை அது ஒரு நிரலை வேகமாக எழுதிவிடும், ஆனால் அதில் வரும் கோளாறுகளைக் குறித்து அது கவலைப்படாமல் தனக்குத் தெரியாத இடங்களில் தெரிந்ததைப் போல பழைய நிரலின் பாணியில் எதையோ இட்டு நிரப்பிவிடும் என்பதே, செய்யறிவுக்கு 'பொறுப்புணர்வு' இல்லை என்றும் கூறுகிறார்கள். அங்கு இரண்டு சிக்கல்கள் - பெருநிறுவனங்கள் செய்யறிவுத் துறையில் 52 பில்லியன் டாலர்களுக்கு மேல் முதலீடு பன்ணியிருக்கிறார்கள்....

கவிதை: பயணப் படிமங்களின் இணைகோட்டு சந்திப்பு

மொழி சங்கேத சொற்களால் ஆனது. இச்சொற்கள் ஒன்றை ஒன்று பிரதிபலிக்கின்றன என்று நமக்கு தெரியும். இந்த சங்கேதக் குறிகளை இணைய வைத்து, மோதவிட்டு கவிதையின் சில சாத்தியங்களை படைப்பாளியால் அடைய முடியும். இத்தகைய செயல்முறைகளில் ஒன்றை தேடிக் கண்டுபிடிப்பது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கம். பள்ளிக் காலத்தில் ஜாலவித்தைக்காரர்கள் வந்து போன பின் அவர்களின் சூட்சுமத்தை கண்டுபிடித்து விட்டதாய் அந்தரங்கமாய் மட்டும் குசுகுசுத்துக் கொள்வோம். அடுத்த முறை வரும் போது மர்மம் விலகாமல் அதிக ஆர்வமுடன் அவரை சூழ்ந்து கொள்வோம். அறிதல் மர்மத்தை அதிகமாக்கும். கொல்லாது. ஒரு கனவை மீட்டெடுப்பதன் நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்? கவிதையின் அரூப இயக்கத்தை பொதுவயமாக வடிக்க முயல்வதும் அதற்கே. கோயில் கருவறையின் மென்வெளிச்சத்தில் நுண்பேசியின் படக்கருவியை இயக்கி சாத்தி வைத்து விட்டு இயக்கத்தை அறிவோம். அறிதல் அபச்சாரமில்லை. பயணப் படிமம் என்பது காக்னிடிவ் பொயடிக்ஸ் எனும் சமகால விமர்சனத்தின் ஒரு முக்கிய கருவி. இக்கருவியை மனுஷ்யபுத்திரனின் “காலை வணக்கங்கள்” எனும் ஒரு கவிதையில் சொருகப் போகிறோம். முதலில் கருவியை பழகுவோம். அன்றாட மொழியில் ஒன்று ம...

"சாய் வித் சித்ரா" போலி விவாதம்

"சாய் வித் சித்ரா" எழுத்தாளர்களின் வட்டமேஜை விவாதம் பார்த்தேன். இலக்கிய எழுத்தாளர்கள் × வணிக எழுத்தாளர்கள் என்ற அந்த விவாதத்தின் மையப்புள்ளியே தவறானது. கடந்த 20 ஆண்டுகளில் அந்த கோடு கரைந்து போய் இன்று இடைநிலை இலக்கியம் × இலக்கியம் எனும் இடமே உள்ளது. அதாவது இன்று பெரும்பாலானவர்க்ள் இடைநிலை இலக்கியம் பக்கமாகத்தான் நிற்கிறார்கள், ஜெயமோகன் உட்பட. இணையம், சினிமா வாய்ப்பு இந்த வீழ்ச்சியை நோக்கி நம்மைச் செலுத்திவிட்டது. சிக்கலான தீவிரமானப் புனைவுகளைப் படிப்பதற்கான பயிற்சியும் நுண்ணுணர்வும் கற்பனையும் கொண்டவர்கள் இன்று மிகவும் குறைவு. முன்பும் அப்படித்தான் இருந்ததா எனத் தெரியவில்லை. இன்று செயல்படுகிற வணிக எழுத்தாளர்கள் கிண்டிலில் அரைகுறைத் தமிழில் மலினமாக எழுதுவோர் மட்டுமே. பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், சுபாவின் தரம் கூட அவர்களிடம் இல்லை (அவர்களிலும் இலக்கியம் படித்து இந்தப் பக்கம் வருவோர் அரிதாக உண்டு). ஆக இல்லாத ஒரு பிரச்சினையை வைத்து நடக்கிற ஒரு விவாதமாக அது மாறிவிட்டது. உதாரணமாக, ஜெயமோகனை வாசிப்போர் அதிகரித்ததும் அவரது எழுத்தின் தரம் ரொம்ப கீழே வந்துவிட்டது. மிகையுணர்ச்சி, சினிமாத்தனமா...