இவ்வருடத்திற்கான நோபல் பரிசை வென்றுள்ள அன்னி எர்னௌவின் “சராசரி வேட்கை” குறுநாவலில் இருந்து முதல் அத்தியாயம்
சராசரி வேட்கை
- அன்னி எர்னௌ
இந்த கோடையின் போது, முதன்முதலாக, நான் கேனல் பிளஸ்ஸில் ஒரு ஏ-படத்தைப் பார்த்தேன். என்னுடைய தொலைக்காட்சியில் டீகோடர் கருவி இல்லை; பிம்பங்கள் கலங்கலாக இருந்தன, சொற்களின் இடத்தில் வினோதமான ஒலிவிளைவுகள், சீறலும் பிதற்றலும், ஒரு வித்தியாசமான மொழி, மென்மையாக தொடர்ச்சியாக. கார்ஸெட்டும் ஸ்டாக்கிங்கும் அணிந்த ஒரு பெண்ணுருவம் தென்பட்டது, கூடவே ஒரு ஆணும். கதை புரியவில்லை; அவர்களுடைய செயல்களையும் அசைவுகளையும் கணிப்பது அசாத்தியமாக இருந்தது. அந்த ஆண் அப்பெண்ணிடம் நடந்து சென்றான். அப்பெண்ணின் பிறப்புறுப்பின் குளோசப் காட்சி வந்தது, திரையின் மினுமுனுப்பான அசைவுகளின் ஊடாகத் தெளிவாக அது தெரிந்தது, அதன் பிறகு அப்பெண்ணின் உறுப்பினுள் வழுக்கி நுழைகிற ஆணின் குறி, முழுமையாக விரைத்த நிலையில். ரொம்ப நேரமாக இந்த இரு பாலுறுப்புகளின் வருவதும் போவதும் பல்வேறு கோணங்களில் இருந்து காட்டப்பட்டது. அந்த குறி மீளத்தோன்றியது, அந்த ஆணின் கையில்; விந்து அப்பெண்ணின் வயிற்றில் சிந்தியது. இக்காட்சியைப் பார்த்துப் பார்த்து பழகிப் போகும் தான்; முதன்முறையோ அது உருக்குலைப்பதாகும். பல நூற்றாண்டுகள், பல நூறு தலைமுறைகள் கடந்து விட்டன, ஆனால் இப்போது தான் இதைப் பார்க்கக் கிடைக்கிறது - ஒரு ஆணின் குறியும் ஒரு பெண்ணின் யோனியும் ஒன்று சேர்வது, விந்து - மரண பயத்துடன் அல்லாமல் உள்வாங்க முடியாத ஒன்று இன்று கைகுலுக்குவதைப் போல பார்க்க எளிதாகி விட்டது.
எனக்குத் தோன்றுகிறது எழுத்தும் இதையே இலக்காக்க வேண்டும் என்று - பாலுறவின் மனப்பதிவு, பதற்றமான, மயக்கமான உணர்வுகள், ஒழுக்க மதிப்பீட்டின் செயலிழப்பு.
கருத்துகள்