Skip to main content

என்னைப் பற்றி

My photo
ஆர். அபிலாஷ்
ஆர். அபிலாஷ் (பி. 1980, பத்மநாபபுரம்) ஆங்கில இலக்கியத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். கடந்த 24 வருடங்களாக உயிர்மை, காலச்சுவடு, ஆனந்த விகடன் உள்ளிட்ட இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார். இதுவரை 5 நாவல்கள், சிறுகதைகள், கவிதைகள் மற்றும் மொழியாக்கங்கள் என தமிழில் 40-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும், ஆங்கிலத்தில் 4 ஆய்வு நூல்களையும் வெளியிட்டுள்ளார். இவரது “கால்கள்” நாவலுக்கு 2014-ல் சாகித்ய அகாதெமி யுவ புரஸ்கார் விருது வழங்கப்பட்டது. 2016-ல் பாஷா பரிஷத் விருதும் பெற்றார். R. Abilash (b. 1980) is a writer and scholar with a PhD in English Literature from the University of Madras. Over a 24-year career, he has been a prolific contributor to major Tamil literary and mainstream journals like Uyirmai and Ananda Vikatan. He has authored over 40 books in Tamil, including five novels, short stories, and translations of Western and Haiku poetry, alongside four academic works in English. He was awarded the Sahitya Akademi Yuva Puraskar in 2014 for his novel Kaalgal and the Bhasha Parishad Award in 2016 for his literary contributions.

ஜில் ஜில்



இந்துமதி உதவி கேட்டதோ அவருக்கு துர்கா ஸ்டாலின் உணவுப்பொட்டலம், தண்ணீர் கேன்களை அனுப்பி, பின்னர் அவரை வெள்ளத்தில் இருந்து ஜீப் மூலம் வெளியே கொண்டு வந்து தனியார் விடுதியில் விட்டதோ ஒரு குற்றமா என்றால் இல்லை. தொடர்புகளை மக்கள் இவ்வாறு பயன்படுத்துவது நடைமுறையில் இல்லையா? உண்டு. அதில் எந்த நியாய தர்மமும் வேண்டாமா என்று கேட்டால் வேண்டும், ஆனால் நிஜத்தில் அது இல்லை.

 அவரிடத்தில் நம்மில் யார் இருந்திருந்தாலும் எதாவது ஒரு சந்தர்பத்தில் அழைத்துக் கேட்டிருப்போம். ஏற்றத்தாழ்வே இல்லாத உன்னத சமூகத்தில் நாமோ இவ்வுலகில் எவருமே வாழ்ந்ததோ வாழ்வதோ இல்லை. நம்மை எரிச்சலூட்டியது நமது மத்திய வர்க்க பொறாமை. அதை ஏழைகளின் தலையில் சுமத்தி தப்பிக்கப் பார்க்கிறோம்.

இந்துமதியின் மொழியில் - இரா. முருகவேள் குறிப்பிட்டதைப் போல - ஒரு சாதிய மேட்டிமைத்தனம் உள்ளது. ஜெயலலிதா இதே உதவியை செய்திருந்தால் அவரை ஜில்ஜில் ரமாமணியுடன் ஒப்பிட்டிருப்பாரா? மகாபெரியவரை, அடுத்தடுத்த மடாதிபதிகளை? ம்ஹும். ஏனென்றால் அரசியல் பொருளாதார வலிமையை மீறி நாம் நம்மை ஒருவிதத்தில் நடப்புலகில் படிநிலைப்படி காட்டத்தான் செய்கிறோம், அதன்படி நடத்தப்படுகிறோம், இது நம் உபமனம் சார்ந்து நம்மையே அறியாமல் நடக்கிறது, இது சூழலை, பண்பாட்டைப் பொறுத்து மாறும் என்பதை நான் என் அனுபவத்தில் உணர்ந்திருக்கிறேன். ஒரு அவமானம் நமக்கு அழகாகக் கூடத் தெரியும். அதுதான் வாழ்க்கையாக இருக்கிறது. 
 பலரிடமும் இந்த 'மோகனா - ரமாமணி' மனநிலை' உண்டு. இன்றைய தலைமுறையில் நாம் இதை அரசியல் சரிநிலை கொண்டு மறைக்கிறோம், மிக மிக அந்தரங்கமான வெளிகளில் மட்டும் காட்டுகிறோம், இந்துமதியின் தலைமுறையினருக்கு இந்த தந்திரம் தெரியாது, ஒன்று சாஷ்டாங்கமாக விழுவார்கள் அல்லது விழக் கோருவார்கள். அதில் எந்த கள்ளங்கபடமும் இராது. பண விசயத்திலும் இப்படி நேரடியாக மேட்டிமைத்தனம் காட்டிவார்கள், நான் ஒரு சமத்துவ பணக்காரன் என கைகட்டி நிற்க மாட்டார்கள். மனதில் இருப்பதை அப்படியே எழுதிவிடுவார்கள். 

இதையெல்லாம் விவாதித்து சீர்படுத்த முடியாது. காபியில் சர்க்கரை சேர்க்கலாம். அது ஒரு பொருள். மனித நடத்தை, பேச்சு, சிந்தனையில் ஒரு ஸ்பூன் சர்க்கரை கலக்க முடியாது. சமூகம் எப்படியோ அதற்குள் அதன்படித்தான் இருக்கிறோம். எதிர்காலம் எப்படி இருந்தாலும் அதில் நாம் இருக்கப் போவதில்லை. இப்போது என்ன உள்ளதோ அதை மாற்ற இயலாது. நம் எதிர்வினைகளும் முழுக்க நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. அதனாலே இத்தனை நூற்றாண்டுகளாக சாதிய, பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளை எதிர்த்து எதிர்த்து அதை விட மோசமான இடத்தில் அதே மறுமலர்ச்சி, புரட்சி கற்பனைகளுடன் வாழ்கிறோம். நினைப்பது ஒன்று, சொல்வது வேறு, செய்வது இன்னொன்று என மூன்றாக உடைந்து கிடக்கிறோம். 

ஜெய்பிரகாஷ் நாராயண் பற்றி நூல் ஒன்றைப் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். அவரும் முழுமையான புரட்சிக்காக தான் உழைப்பதாக சொல்கிறார். அவருடன் நிற்கும் ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸும் அதையே சொல்கிறது. தானும் புரட்சிக்காகவே இதைச் செய்வதாக சொல்லி நெருக்கடி நிலையைப் பிரகடனம் செய்கிறார் இந்திரா. தனக்குத் தன் தாயின் சோஷலிஸ சமத்துவத்தில் நம்பிக்கை இல்லை, தன் புரட்சி நவீனமானது என்று சொல்லி சஞ்சய் காந்தி பல புரட்சிகளை செய்கிறார். மார்க்ஸிஸ், இந்திய கம்யூனிஸ்டுகளும் இரு முகாம்களிலோ வெளியிலோ நின்று புரட்சி பேசுகிறார்கள். கூடவே எல்லாரும் இன்னொருவரை சர்வாதிகாரி என்கிறார்கள். ஜனநாயகத்தை ஒழித்து சர்வாதிகாரத்தை ஜெ.பி கொண்டு வரக் கூடாது என்றே இந்திரா நெருக்கடியை பிரகடனம் பண்ணுகிறார். ஜெ.பி நாங்க தான் சொன்னொமே அந்தம்மா ஒரு சர்வாதிகாரி என்று என்கிறார் ஜெயிலில் இருந்துகொண்டு. ஒட்டுமொத்தமாக ஒரு அபத்த நாடகம்.

இன்றும் நாம் அதே இடத்தில் தான் நிற்கிறோம். புரட்சி, மாற்றம், சமத்துவம், சர்வாதிகாரம், ஜனநாயகம் எனும் சொற்கள் நம்மைச் சுற்றிச் சுற்றி வருகின்றன. சொல்வதற்கும் செய்வதற்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்லை. 

இந்துமதியிடம் ஒரு நல்ல விசயம் அவரிடம் இந்த மும்முகங்கள் இல்லை என்பது. ஒரே முகம் தான். அதைப் பார்க்க நமக்கு கொடூரமாக இருக்கிறது. அது யார் தப்பு? இந்துமதி நமக்கு ஒரு கண்ணாடியைக் காட்டுகிறார். அது குரங்கு பொம்மையல்ல. நாமே தான்.

இப்படியெல்லாம் கொந்தளித்து நம்மையே ஏமாற்றிக்கொள்ளாமல் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதே ஒரே வழி.

Comments

Popular posts from this blog

செய்யறிவு நம்மை வைத்துச் செய்த கதை

செய்யறிவுக் குமிழ் உடையப் போகிறது எனப் பலரும் பேசிக்கொண்டிருந்த நிலையில் அமேரிக்க மென்பொருள் நிறுவனங்களில் செய்யறிவைப் பயன்படுத்தி எழுதப்பட்ட நிரல்களில் பல பிரச்சினைகள் வருகின்றன, செய்யறிவு தனக்குத் தெரியாத பகுதிகளில் பகற்கனவு காண்கிறது (hallucinate) என்றும், அதைச் சரிசெய்வதில் அனுபவமிக்க நிரலாளர்கள் வேலை செய்ய வேண்டியிருப்பதால் அவர்களுடைய வேலை 30% அதிகரித்துவிட்டது என்றும் ஒரு யுடியூப் சேனலில் வந்த செய்தித்தொகுப்பில் சொன்னார்கள். இன்னொரு தகவல் செய்யறிவால் செய்ய முடியாத நிரலாக்கப் பணியை இந்திய நிரலாளர்களைக் கொண்டு செய்ததாகவும் அச்செய்தி அம்பலமானதில் நிறுவனங்களுக்கு அசிங்கமாகி விட்டது என்பது. செய்யறிவின் பிரச்சினை அது ஒரு நிரலை வேகமாக எழுதிவிடும், ஆனால் அதில் வரும் கோளாறுகளைக் குறித்து அது கவலைப்படாமல் தனக்குத் தெரியாத இடங்களில் தெரிந்ததைப் போல பழைய நிரலின் பாணியில் எதையோ இட்டு நிரப்பிவிடும் என்பதே, செய்யறிவுக்கு 'பொறுப்புணர்வு' இல்லை என்றும் கூறுகிறார்கள். அங்கு இரண்டு சிக்கல்கள் - பெருநிறுவனங்கள் செய்யறிவுத் துறையில் 52 பில்லியன் டாலர்களுக்கு மேல் முதலீடு பன்ணியிருக்கிறார்கள்....

"சாய் வித் சித்ரா" போலி விவாதம்

"சாய் வித் சித்ரா" எழுத்தாளர்களின் வட்டமேஜை விவாதம் பார்த்தேன். இலக்கிய எழுத்தாளர்கள் × வணிக எழுத்தாளர்கள் என்ற அந்த விவாதத்தின் மையப்புள்ளியே தவறானது. கடந்த 20 ஆண்டுகளில் அந்த கோடு கரைந்து போய் இன்று இடைநிலை இலக்கியம் × இலக்கியம் எனும் இடமே உள்ளது. அதாவது இன்று பெரும்பாலானவர்க்ள் இடைநிலை இலக்கியம் பக்கமாகத்தான் நிற்கிறார்கள், ஜெயமோகன் உட்பட. இணையம், சினிமா வாய்ப்பு இந்த வீழ்ச்சியை நோக்கி நம்மைச் செலுத்திவிட்டது. சிக்கலான தீவிரமானப் புனைவுகளைப் படிப்பதற்கான பயிற்சியும் நுண்ணுணர்வும் கற்பனையும் கொண்டவர்கள் இன்று மிகவும் குறைவு. முன்பும் அப்படித்தான் இருந்ததா எனத் தெரியவில்லை. இன்று செயல்படுகிற வணிக எழுத்தாளர்கள் கிண்டிலில் அரைகுறைத் தமிழில் மலினமாக எழுதுவோர் மட்டுமே. பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், சுபாவின் தரம் கூட அவர்களிடம் இல்லை (அவர்களிலும் இலக்கியம் படித்து இந்தப் பக்கம் வருவோர் அரிதாக உண்டு). ஆக இல்லாத ஒரு பிரச்சினையை வைத்து நடக்கிற ஒரு விவாதமாக அது மாறிவிட்டது. உதாரணமாக, ஜெயமோகனை வாசிப்போர் அதிகரித்ததும் அவரது எழுத்தின் தரம் ரொம்ப கீழே வந்துவிட்டது. மிகையுணர்ச்சி, சினிமாத்தனமா...

கவிதை: பயணப் படிமங்களின் இணைகோட்டு சந்திப்பு

மொழி சங்கேத சொற்களால் ஆனது. இச்சொற்கள் ஒன்றை ஒன்று பிரதிபலிக்கின்றன என்று நமக்கு தெரியும். இந்த சங்கேதக் குறிகளை இணைய வைத்து, மோதவிட்டு கவிதையின் சில சாத்தியங்களை படைப்பாளியால் அடைய முடியும். இத்தகைய செயல்முறைகளில் ஒன்றை தேடிக் கண்டுபிடிப்பது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கம். பள்ளிக் காலத்தில் ஜாலவித்தைக்காரர்கள் வந்து போன பின் அவர்களின் சூட்சுமத்தை கண்டுபிடித்து விட்டதாய் அந்தரங்கமாய் மட்டும் குசுகுசுத்துக் கொள்வோம். அடுத்த முறை வரும் போது மர்மம் விலகாமல் அதிக ஆர்வமுடன் அவரை சூழ்ந்து கொள்வோம். அறிதல் மர்மத்தை அதிகமாக்கும். கொல்லாது. ஒரு கனவை மீட்டெடுப்பதன் நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்? கவிதையின் அரூப இயக்கத்தை பொதுவயமாக வடிக்க முயல்வதும் அதற்கே. கோயில் கருவறையின் மென்வெளிச்சத்தில் நுண்பேசியின் படக்கருவியை இயக்கி சாத்தி வைத்து விட்டு இயக்கத்தை அறிவோம். அறிதல் அபச்சாரமில்லை. பயணப் படிமம் என்பது காக்னிடிவ் பொயடிக்ஸ் எனும் சமகால விமர்சனத்தின் ஒரு முக்கிய கருவி. இக்கருவியை மனுஷ்யபுத்திரனின் “காலை வணக்கங்கள்” எனும் ஒரு கவிதையில் சொருகப் போகிறோம். முதலில் கருவியை பழகுவோம். அன்றாட மொழியில் ஒன்று ம...