விராத் கோலி தில்லிக்காக ரஞ்சி ஆட்டத்தில் 6 ஓட்டங்களில் அவுட் ஆன காணொளியைப் பார்த்தேன். நியுசிலாந்து டெஸ்ட் தொடர் முதலே அவரிடம் ஒரு பிரச்சினையை கவனிக்கிறேன் - அவர் பந்தின் நீளத்தை சரியாகப் பார்ப்பதில்லை. சில நேரங்களில் பந்தின் திசையையும் கணிப்பதில்லை. இந்த பந்து ஆறாவது குச்சியில் விழுந்து உள்ளே வருகிறது. அதை கோலி கவர் டிரைவ் செய்யும் நோக்கில் மட்டையைத் தூக்கிக் கொண்டு லெக் ஆண்ட் மிடிலில் நிற்பதைப் பாருங்கள். உள்ளே வரும் பந்தை யாரும் அப்படி விரட்ட மாட்டார்கள். அதுவும் பந்துவீச்சாளர் குச்சிகளுக்கு நேராக வரும்போது பந்து நேராகவோ உள்ளாகவோ தாம் வரும். இது பாலபாடம்.
சரி அதையும் விடுவோம். பந்து ஸ்விங் ஆகாது என்று அவர் நினைத்தால் கவர் பகுதியில் ஆடும்படி அவரது தலை முன்னங்காலை நோக்கி கவர் பக்கமாகத் தானே போக வேண்டும். ஆனால் கோலியின் தலை அவரது இடப்பக்கம் சரிகிறது. மட்டையின் இறக்கமோ கீப்பரின் பக்கமிருந்து கீழே வருகிறது. அது கவர் டிரைவுக்கானது என்றால் ஷாட் நேரான டிரைவுக்கானது. இப்படி அவர் ஒரு ஷாட்டை அடித்தால் கையும் தலையும் வேறிரு ஷாட்களுக்காக தயாராகின்றன. முக்கியமாக அவர் பந்தின் திசையை பந்து விழும் முன்னரே கால்வினாடியில் கணிக்கிற திறனை இழந்துவிட்டார். எப்போதாவது அவரது பார்வையும் தலையும் காலாட்டமும் சரியாக அமையும்போது அழகான ஷாட்களை ஆடுவார். மற்ற சமயங்களில் பந்தை டி ராஜேந்தர் தன் நாயகியைப் பாடல் காட்சியில் லவ் பண்ணுவதைப் போலத்தான் அடிக்கிறார்.
பிரச்சினை ஆட்டநிலையிலோ கவனத்திலோ இல்லை. அவரது பார்வையில் ஏதோ பிரச்சினை உள்ளது. திராவிட்டுக்கும் அவரது ஓய்வுக்கு முன்பான ஓராண்டு காலத்தில் இப்பிரச்சினை தோன்றியது. ஆனால் அவர் மீண்டு வந்தார். நியுசிலாந்தின் ரோஸ் டெய்லர், தென்னாப்பிரிக்காவின் ஹஷீம் ஆம்லாவுக்கும் கண் பிரச்சினை ஏற்பட்டு ஆட்டத்தை பாதித்தது. விராத் கோலியின் இப்பிரச்சினையைப் பற்றி ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்னரே கபில் தேவ் ஓரிடத்தில் குறிப்பிட்டார் என்பது கவனிக்கத்தக்கது.
சிலநேரங்களில் இம்மாதிரி குறைகளுக்கு நேரடித் தீர்வு இல்லையென்றால் வீரர்கள் அதை வைத்துக்கொண்டே ஆட முயல்வார்கள். தம் திறமையில் அதீத நம்பிக்கை வைப்பார்கள். பிடிவாதமாக முயன்று கொண்டே இருப்பார்கள். ஒருவேளை கோலிக்கும் நடப்பது அதுவாக இருக்கலாம்.