முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

சம்பத்தின் “இடைவெளி” - ஒரு உரையாடல்



வரும் ஞாயிறுக்கு அடுத்த ஞாயிறு பாலம் அமைப்பு நடத்தும் இணைய வழி உரையாடலில் பங்கேற்று பேசுகிறேன். அவர்கள் என்னிடம் உங்களுடைய அண்மையில் வெளியான நூல் பற்றிக் கூட பேசலாம் என்றார்கள். அது ரொம்ப அலுப்பாக இருக்கும் என்பதால் (எனக்கு புத்தகத்தை கூவி விற்கும் திறமை எல்லாம் இல்லை) மற்றொருவருடைய நூலைப் பற்றி பேசலாம் என முடிவெடுத்தேன். உடனடியாக மனத்தில் வந்து நின்றது சம்பத்தின் “இடைவெளி”.  


“இடைவெளி” தமிழில் வெகுவாக கொண்டாடப்பட்ட நாவல். இணையத்திலேயே நிறைய விமர்சனக் குறிப்புகளை காணக் கிடைக்கிறது. நிறைய பேர் சம்பத்துக்கு மரணம் என்பது ஒரு உளவியல் ஆட்கொள்ளலாக மாறியது, அதனால் அவர் நெருக்கடிக்கு ஆட்பட்டது பற்றி இக்குறிப்புகளில் பரவலாக பேசுகிறார்கள். ஆனால் எனக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட பார்வை ஒன்று - அது சம்பத்துக்கு மரணம் குறித்த சிந்தனை கடும் தவிப்பை தந்தாலும் அது அவனுக்கு மிகுந்த களிப்பை தந்தது என்பதே. மரணத்தை ஒரு கவித்துவமான கண்டுபிடிப்பாக இந்நாவல் முன்வைக்கிறது என்பதே.


நாவலில் சம்பத் தான் ஒரு கண்டுபிடிப்பை செய்ததாக சொல்லுகிறார். அது மரணம் என்பது ஒரு “இடைவெளி” என்பது. ஏன் மரணத்தை அப்படி உருவகிக்கிறார்? நான் இதைப் பற்றியே பேசலாம் என இருக்கிறேன். குறிப்பாக தத்துவார்த்த தளத்தில் வைத்து.


“இடைவெளியின்” மற்றொரு சிறப்பு தமிழில் - என்னுடைய வாசிப்பில் - இத்தகைய நாவலொன்று வேறில்லை என்பது. ஜெயமோகனின் “விஷ்ணுபுரம்” கூட வரலாற்று தொன்ம நாவலே அன்றி தத்துவ நாவல் அல்ல. ஆல்பர்ட் காமு, சார்த்தர போன்றவர்கள் தத்துவ நாவல் எழுதும் போது தமது தத்துவ கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் எழுதினார்கள். ஆனால் சம்பத் இந்த தத்துவப் பயிற்சி பின்புலம் இல்லாமல், கவித்துவமான மன எழுச்சியால் மரணம் என்கிற உருவகத்தை எட்டித் தொட்டிருக்கிறார். அல்லது அப்படி ‘வெள்ளந்தியாக’ மரணத்தைப் பற்றி பேச முயன்று தான் தத்தளிப்பதாக சித்தரித்திருக்கிறார். 


ஆனால் நான் என் வாசிப்பில் தெளிவான ஒரு தத்துவ கட்டமைப்புக்குள் வைத்தே விவாதிக்கிறேன். அதற்கு எழுதும் குறிப்புகளையும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். உங்கள் கேள்விகளையும் கருத்துக்களையும் கொண்டு வாருங்கள். விவாதிப்போம்.


ஒருமுறை வாசித்துப் பார்க்க விரும்பும் நண்பர்களுக்காக: நாவலின் அச்சுப்பிரதி இப்போது வாங்கக் கிடைக்கிறது. மென்பிரதியும் ரொம்ப நாளாக சுற்றில் இருக்கிறது.

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

விஜய்யைப் போன்ற பாசிஸ்டுகளை ஏன் ‘நெறிப்படுத்த’ இயலாது? - ஆர். அபிலாஷ்

நண்பர்கள் விஜய்யை திருத்தி நல்வழிப்படுத்தலாம் , அவர் வலதுபக்கம் திரும்பாமல் அவரைத் தடுக்கலாம் என்றெல்லாம் நம்புவதைப் பார்க்கும்போது எனக்கு ஹிட்லரின் வரலாறு நினைவுக்கு வருகிறது . அதை அனைவரும் கட்டாயம் படிக்கும்படி நினைவுபடுத்துகிறேன் . அவர் ஆட்சிக்கு வந்த புதிதிலும் இப்படித்தான் அவர் மிதமான தேசியவாதியாக இருப்பார் , அவரை நல்வழிப்படுத்தலாம் என்று இடதுசாரிகள் உட்பட நம்பினார்கள் . போகப்போக அவரது அரசியலே வேறு என்று புரிந்துகொண்டனர் . அவர் இடதையும் , இடது - மையத்தையும் முழுமையாக அழித்தொழித்தார் . இவ்வரலாற்றைப் அறிந்து வைத்திருப்பது அடுத்தடுத்து தமிழ்நாட்டில் நடக்கப் போவதை கணிக்க நமக்கு உதவும் . ஜெர்மனியில் முதலாம் உலகப்போருக்குப் பிறகு மன்னராட்சி ஒழிக்கப்பட்டு மக்களாட்சி தோன்றியது . அதை வெய்மர் குடியரசு (1919–1933) என்று அழைத்தார்கள் . எபர்ட் என்பவர் முதல் ஜனாதிபதியாகவும் ஹிண்டெனெப்ர்க் என்பவர்தான் கடைசி ஜனாதிபதியாகவும் விளங்கினார் . இந்த காலகட்டம் முக்கியமானது . முதன்முதலாக சமத்துவம் , சுதந்திரம் , தாராளமயம் கொடிகட்டிப் ...

பக்தியைக் காட்சிப்படுத்தி அழிப்பது

  விஜய் தேவாலயத்தில் மண்டியிட்டுப் போய் வழிபடும் காணொளியைக் கண்டேன். திருச்சி அந்தோணியார் ஆலயத்தில் விஜய் பிரார்த்தனை மேற்கொண்டார். ஆயர்கள் திமுகவுக்கு ஆதரவு தெரிவித்த நிலையில் இவ்வாறு விஜய் செய்தார், இதனால் திருச்சியில் உள்ள 35% கிறிஸ்துவ வாக்காளர்களை அவர் கவர முடியும் என்று ஒன் இந்தியா இணையதளத்தில் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். எனக்கு இது ஏதோ ஒரு நேர்ச்சையாகவும் இருக்கக்கூடும் என்று தோன்றுகிறது. கிறித்துவர்கள் தனக்கு வாக்களிப்பார்கள் என்று அவர் பண்ணுவதாகத் தோன்றவில்லை. முன்பு ஆடு அண்ணாமலை சாட்டையால் தன்னை அடித்துக் கொண்டு சூளுரைத்தார். அது பதவி உயர்வுக்காக ஒரு சோசியர் சொல்லி அவர் செய்ததே என்று ஒரு பாஜக தலைவர் நேர்முகமொன்றில் சொல்லியிருந்தார். விஜய்யின் இம்முயற்சியும் ஒருவிதத்தில் அப்படியாகவே இருக்க வேண்டும் - அப்படியே இருந்தாலும் பெரிய பலனிருக்காது. தமிழ்நாட்டில் சிறுபான்மையினர் எப்படியும் கடவுள் நம்பிக்கையின் பொருட்டு வாக்களிப்பதில்லை. மதம் ஒரு சமூக மதிப்பு மட்டுமே இங்கு. ஆனால் இது அது மட்டுமல்லவும்தான். இம்மாதிரி அந்தரங்கமான செயல்களை அதைச் செய்பவர்களே தம் அரசியலுக்காகப் பயன்படுத்த...

ஏன் அவர் ஜோசப் விஜய் அல்ல, ‘ஹிட்லர்’ விஜய்

  விஜய்யின் பதவி ஏற்பு நிகழ்வு மட்டுமல்ல , அவரது பிரச்சாரக் கூட்டங்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் எனக்கு ஹிட்லர்தான் நினைவுக்கு வந்தார் . கூடவே மோடியும் . பிரச்சாரத்துக்கு வீர வசனங்கள் , உணர்ச்சிகரமான பேச்சு , பாடல்கள் இயல்புதானே . ஒருவேளை அவரது சினிமா பின்னணி காரணமாக இப்படி நிகழ்ந்திருக்கலாம் என சிலர் கருதலாம் . ஆனால் அத்துடன் சேர்ந்தேதான் பாசிசத் தலைமையும் உருவாகிறது என்று மறந்துவிடக் கூடாது . இத்தகைய தலைமைக் கட்டமைப்பில் ஒவ்வொரு அணுவிலும் ஒரு சேதி ஒளிந்திருக்கும் . இத்தகைய தலைவர்களின் முதற்பண்பே அவர்கள் வெறுப்புப் பேச்சையே அடிப்படையாகக் கொண்டிருப்பர் என்பது .  வெறுப்பு : வெறுப்பென்றால் தனிப்பட்ட வெறுப்பு அல்ல . இது ஒரு உள்ளீடற்ற வெறுப்பு . இதை யார் வேண்டுமானாலும் தமக்கு ஏற்ற வகையில் பொருள்படுத்திக் கொள்ள இயலும் . எவ்வளவு முறை நிரப்பினாலும் நிரம்பாத பலூனைப் போல இந்த வெறுப்பு பெரிதாகிக் கொண்டே இருக்கும் . தான் அதிகாரத்தையும் தன் எதிரிகளையும் நொறுக்குவதாக விஜய் கோரும்போது அவரது ' ரசிகத் திரளுக்கு ...