ஒரு படத்தை தழுவி தமிழுக்கு ஏற்ப மாற்றி படமாக்கலாம், அல்லது உரிமம் பெற்று ஷாட் மாறாமல் திரும்ப எடுக்கலாம். மணிரத்னத்திடம் உதவி இயக்குநராக பணியாற்றிய மிலிந்த் ராவ் தனது “நெற்றிக்கண்ணில்” கொரியன் படமான Blindஐ ஷாட்டுக்கு ஷா, வசனத்துக்கு வசனம், ஒரு சிறிய சொல்லைக் கூட மாற்றாமல் எடுத்திருக்கிறார். எந்தளவுக்கு என்றால் முதலில் வரும் கார் விபத்துக் காட்சியில் அடிபட்ட நயன்தாரா எழுந்து தடுமாறி நடந்து வரும் ஷாட்களில் அவரது உடல்மொழி கூட அப்படியே காபியாக இருக்கிறது. இயக்குநர் Blind படத்தை ஒவ்வொரு காட்சியாக நடிகர்கள், ஒளிப்பதிவாளர், செட் அமைப்பாளர் போன்றோரிடம் போட்டுக்காட்டி அப்படியே திரும்ப செய்யக் கேட்டிருக்கிறார் என நினைக்கிறேன். வில்லனின் கண்ணாடி முதற்கொண்டு அட்டைக்காப்பி. ஒரு வசனத்தில் மட்டும் “ஹீட்டரை இயக்கட்டுமா?” என்பதை “ஏஸியை போடட்டுமா?” என மாற்றி இருக்கிறார்கள். நல்லவேளை, சென்னை வெக்கையில் ஹீட்டர் எல்லாம் போட முடியாதல்லவா! “பிளேக் பீன் நூடுல்ஸ் சாப்பிட்டிருக்கீங்க நீங்க” என நாயகி சொல்வதை “வெங்காய பஜ்ஜி சாப்பிடுருக்கீங்க” என நயன் சொல்வதாக மாற்றி இருக்கிறார். இதையும் பாராட்டுகிறேன். இப்படி அட்டைக்காப்பி எடுப்பவர் எப்படி துணிச்சலாக “திரைக்கதை, இயக்கம்” என தம் பெயரை போட்டுக்கொள்கிறார் என்பதே தமிழ் சினிமா குறித்து அடிக்கடி என்னை ஆச்சரியப்படுத்தும் விசயம்.
ரீமேக்கை இன்னும் சற்று படைப்பூக்கத்துடன் செய்திருக்கலாம்.
ஒரு விசித்திரம் என்னவென்றால் “நெற்றிக்கண்” பல இடங்களில் மிஷ்கின் படங்களை நினைவுபடுத்துகிறது. கொரியன் படங்களை தமிழில் பலமுறை இறக்குமதி பண்ணியது அன்னார் எனபதாலா? ஆனால் ஒரிஜினல் கொரியன் படத்தைப் பார்க்கும் போது மிஷ்கின் நினைவுக்கு வருவதில்லை. இது ஏன் என்று தான் மண்டையை பிய்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
கருத்துகள்