2003 உலகக்கோப்பை இறுதிப் போட்டி
நினைவிருக்கும். அதுவரை தொடரில் நன்றாக வீசி வந்த நம் வேகவீச்சாளர்கள் பதறி விதிர்விதிர்த்து
மோசமாக வீசினர். 12 வருடங்களுக்கு பிறகு அதே ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிராக நம் வேகவீச்சாளர்கள்
அதே போல் பதறி குழம்பிப் போய் பந்து வீசினர். ஷாமி, மோஹித் ஆகியோர் இத்தொடர் முழுக்க
ஒரு குறிப்பிட்ட நீளத்தில் தொடர்ந்து வீசினதால் மட்டுமே நன்றாக வீசி விக்கெட்கள் வீழ்த்தினர்.
ஆனால் இன்றோ ஆஸ்திரேலியா ஆடுவதற்கு முன்பே அவர்கள் நிதானம் இழந்து பயப்பட துவங்கினர்.
அதனால் ஆஸ்திரேலியாவை கட்டுப்படுத்தும் மிகை ஆர்வத்தில் ஒரே ஓவரில் பல பந்துகளை வீச
முயன்று சொதப்பினர்.
இன்றைய ஆட்டத்துக்கான ஆடுதளம் சற்றே மெத்தனமானது. ஆனால் இலங்கை
ஆஸ்திரேலியா காலிறுதி ஆட்டம் நடந்த அன்று அளவுக்கு மெத்தனம் அல்ல. இந்த தளத்தில்
300க்குள் ஆஸ்திரேலியாவை நாம் சுருட்டியிருக்க முடியும். சற்று நிதானமாக அமைதியாக வீசியிருக்கும்
பொருட்டு. ஆனால் நம் பந்து வீச்சாளர்கள், களத்தடுப்பாளர்கள் யாருமே இன்று உள்ளமைதியுடன்
இல்லை.
இருந்தும் கூட அஷ்வின், ஷாமி ஆகியோர்
அவ்வப்போது நன்றாக வீசியதால் மேக்ஸ்வெல், வாட்ஸன் ஆகியோரை சரியான நேரத்தில் வீழ்த்த
முடிந்தது. வார்னர், கிளார்க் போன்றோரின் விக்கெட்டுகள் அதிர்ஷ்டத்தில் கிடைத்தன. மேக்ஸ்வெலின்
விக்கெட் கிடைத்ததும் நம் வீரர்களுக்கு தன்னம்பிக்கை அதிகமானது. அடுத்து எட்டு ஓவர்கள்
நன்றாக வீசினார்கள். அமைதியும் நிதானமும் பந்து வீச்சில் தாளமும் திரும்பியது. இறுதி
சில ஓவர்கள் மீண்டும் பதற்றத்தில் மோசமாய் வீச ஜான்சனின் காட்டு சுற்றலில் இருபது ஓட்டங்கள்
கூடுதலாய் கொடுக்க நேர்ந்தது.
மேக்ஸ்வல் மட்டும் வெளியேறாமல்
48 ஓவர்கள் வரை ஆடியிருந்தா ஆஸ்திரேலியா 370இல் இருந்து 400 வரை எட்டி இருக்கும். அவ்விதத்தில்
328க்குள் சுருட்டியது என்பது ஒரு சின்ன சாதனை தான்.
இப்போதும் கூட இந்த 329 இலக்கை
நம்மால் விரட்டி அடைய முடியும். ஆனால் அதற்கு நாம் நிதானமாக ஆட வேண்டும். முதல் இருபது
ஓவர்கள் விக்கெட் கொடுக்க கூடாது. நூறு ஓட்டங்கள் எடுத்தால் கூட போதும். ஜான்சன், ஸ்டார்க்கை
கடந்தால் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு நல்ல வீச்சாளர்கள் இல்லை. ஆஸ்திரேலியாவின் வியூகம் எப்போதுமே
முதல் இருபது ஓவர்களுக்குள் 3 விக்கெட்டுகள் எடுப்பது தான். அதனால் தான் அவர்கள் மட்டையாட்டத்தை
வலுவாக வைத்து பந்து வீச்சை பலவீனமாக கொண்டுள்ளார்கள். அவர்களின் திட்டத்தை முறியடித்து
நிதானமாக ஆடினால் நாம் நிச்சயம் வெல்ல முடியும். ஆனால் பந்து வீச்சில் காட்டின பதற்றத்தை
மட்டையாட்டத்திலும் காட்டினால் நாம் 20 ஓவருக்குள் 90 ஓட்டங்களுக்கு 4 விக்கெட்டுகள்
கொடுத்திருப்போம். பிறகு தோனியும் ரெய்னாவும் ஜடேஜாவுமாக நத்தை ஓட்டம் ஓடி 80 ஓட்டங்களுக்கு
ஆஸ்திரேலியாவிடம் தோற்போம். 2003 இறுதி ஆட்டம் மீண்டும் மறு ஒளிபரப்பானது போல் இருக்கும்.
இன்று எந்த இந்தியா மட்டையாடுகிறது
எனப் பார்ப்போம். நடுக்கமுற்ற இந்தியாவா அமைதியான இந்தியாவா? 2011 இறுதிப் போட்டியில்
இறங்கின இந்தியாவா 2003இல் களமிறங்கின இந்தியாவா?
இப்போதைக்கு நம் வெற்றி வாய்ப்பு
60-40 தான். அரை இறுதி போட்டிகளில் பதற்றமாவது இயல்பு தான். நியுசிலாந்து தென்னாப்பிரிக்காவுக்கு
எதிராக பதற்றமாக பந்து வீசியது. ஆனால் மட்டையாட்டத்தில் அமைதியும் நிதானமும் கொண்டிருந்தது.
அதனால் வென்றது. இந்தியா என்ன பண்ணுகிறது என பார்ப்போம்.
கருத்துகள்