இளையராஜாவோடு மற்றவர்களை ஒப்பிடுவதே சிரமமானது. ராஜா தனித்துவமான ஒரு மேதை. அவரது இசைப்படைப்புகள் ஒரு தனி உலகம். ஒரு படத்தில் ஆல்பமே அதன் கதை சொல்லும். வேறு இசையமைப்பாளர்களுக்கு இதை சொல்ல முடியாது. உதாரணமாக, "காசி" படத்தின் பாடல்களைக் கேட்கையில் மொத்த படமும் என் கண்முன் வந்ததைப் போலிருக்கும். சில பாடல்களில் காட்சியை, கதையின் அதன் இடத்தைப் பொறுத்து சப்தங்களைக் கொண்டு வருவார். பாத்திரங்களின் மனநிலை, காட்சியின் தொனி என ஒவ்வொன்றையும் கருதி பாடல்களை உருவாக்குவார். வரியின் ஸ்ருதி, ஏற்ற இறக்கம் கூட பாத்திரத்தின் அப்போதைய உணர்வுநிலையை உணர்த்தும்படியாகவே இருக்கும். "மகராஜனோடு" பாடலைக் கேட்கும் போதெல்லாம் இருவரின் திருமணத்துக்கு வெளியே தோன்றும் உறவின் போது அவர்கள் வெளியே ஊர் சுற்றப் போகையில் கிடைக்கும் சுதந்திரம், பறந்தெழும் உணர்வு, அவர்கள் சின்னச்சின்ன விளையாட்டுகளை தன் பாடலின் ஸ்வர அமைப்பில் கொண்டு வருவதைக் காணலாம். இப்படி எத்தனையோ பாடல்களைச் சொல்லலாம். ஒரு திரைக்கதையாளர் காட்சிகளின் கோர்வையை உருவாக்குவதைப் போன்றே ராஜாவும் தன் பாடல்களின் அமைப்பை ஒலிகளின் ஜாலங்களால் தொகுக்கிறார்.
பக்தி ரசத்துக்கான ராகத்தை சிருங்காரத்துக்கும், சிருங்காரத்துக்கான ராகத்தை தாய்ப்பாசத்துக்காகவும் நுட்பமாக மாற்றி பயன்படுத்துவார். தாலாட்டு மெட்டை துயர கீதமாக்குவார். எல்லாமே பொருத்தமாக வந்திருக்கும். சின்ன சின்ன இயற்கை அரவங்களைக் கூட அவை கிளர்த்தும் மன உணர்வென்ன என அறிந்து பயன்படுத்துவார். இதைப் பார்க்கும் போதே அவர் வெறுமனே பாட்டுக்கு இசையமைக்கிறவர் அல்ல ஒரு முழுமையான படைப்புக் கலைஞன் எனத் தெரியும்.
ராஜா இசையமைப்பாளர் மற்றுமல்ல, ஒரு தேர்ந்த கதைசொல்லியும் கூட. மற்ற இசையமைப்பாளர்களுக்கு இவ்வளவு பரந்துபட்ட திரைப்பார்வையோ கற்பனையோ இருப்பதில்ல. அதனாலே ராஜாவின் ஒவ்வொரு படத்தின் பாடல்களும் ஒப்பற்ற இசை ஆளுமை கொண்டிருக்கிறது எனத் தோன்றுகிறது! ஏனென்றால் அந்த ஆளுமைக்குள் கதையின் கருவும் ஒளிந்திருக்கிறது!
கருத்துகள்