முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

உண்மையான அபின்

ஜெ.என்.யுவிலும் ஐ.ஐ.டியிலும் அரசின் குறுக்கீட்டால் நடந்த ஒடுக்குமுறையும் அது சார்ந்த மாணவர் போராட்டங்களும் பற்றி நிறைய விவாதித்து விட்டோம். இப்போது ஜாதவ்பூர் பல்கலையில் Buddha in Traffic Jam படத்தை எதிர்த்த இடதுசாரி மாணவர்கள் அதை திரையிட விடாமல் தடுத்ததுடன் இயக்குநரையும் தாக்கி உள்ளார்கள். இப்படம் இடதுசாரிகள் மீது விமர்ச்னப் பார்வை கொண்டது என்பது தான் வன்முறைக்கு காரணம்.
  இதை சுட்டிக் காட்டிய ஒரு நண்பர் என்னிடம் கேட்டார் "அப்படியென்றால் எ.பி.வி.பிக்கும் இடதுசாரி அமைப்புகளுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? இருவருமே எதிர்தரப்பை கவனிக்க தயாரில்லை. மாற்றுக் கருத்தை நசுக்குகிறார்களே"
நான் சொன்னேன் "எனக்குத் தெரிந்த இடதுசாரி தோழர்கள் மாற்றுக்கருத்தை விவாதத்தால் மட்டுமே எதிர்கொள்பவர்கள். இந்துத்துவர்கள் சிலரையும் தெரியும். இந்துத்துவர்களிடம் விவாதப் பயிற்சியோ தர்க்க அறிவோ இல்லை என்றாலும் அவர்களும் எதிர்தரப்பை நோக்கி அருவா தூக்குபவர்கள் அல்ல. பிரச்சனை வேறு. இருவருமே லட்சியவாதிகள். லட்சியவாதம் அதிகாரம் பெறும் போது அது சர்வாதிகாரத் தன்மை பெறும். லட்சியவாதிகள் நடைமுறை அரசியலில் ஈடுபடும் போதும் மாற்றுக் கருத்து மீது அலர்ஜி கொண்டவர்களாக மாறுவார்கள். மனிதர்களை விட கருத்தே முக்கியம் என கருதுவதன் சிக்கல் இது. லட்சியவாதம் கட்சி அரசியலிலோ மாணவர் அரசியலிலோ ஆபத்தானது ஆகும். சட்டென அது வன்முறை நோக்கி சென்று விடும். லட்சியவாத கட்சிகளை விட நடைமுறைவாத கட்சிகளான திமுகவும் அதிமுகவும் மேல் என நினைக்கிறேன். அவை வன்முறையை தூண்டியோ பொது எதிரியை உருவாக்கியோ ஓட்டு வாங்க முயலாது. இலவசத் திட்டங்களை அள்ளி வீசும். வாக்காளர்களுக்கு லஞ்சம் கொடுக்கும். ஆனால் அவை சதா கலவரச் சூழலில் நம்மை வைக்காது. அவை கருத்தியலை விட மக்களின் அன்றாட பிரச்சனைகளே முக்கியம் என நினைக்கும். காங்கிரசை எடுத்துக் கொண்டால் கூட சீக்கிய வன்முறையை தவிர அக்கட்சியால் பெரும் வன்முறைகள், படுகொலைகள், கலைஞர்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை நடந்ததாய் வரலாறு இல்லை. உண்மையான அபின் லட்சியவாதம் தான். அது இடது என்றாலும் வலது என்றாலும்..."

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

புதிய சட்டை அணிந்த புராதன மனநிலை

 ஆதி வள்ளியப்பன் தமிழ் ஹிந்துவில் கோணங்கி பற்றி எழுதிய அபத்தமான கட்டுரையைப் படித்தேன்.  அதில் அவர் கோணங்கி இனி சாகும் வரை இதழ் நடத்தக் கூடாது, எழுதக் கூடாது, அவருடைய இதழுக்கு யாரும் படைப்பு அனுப்பக் கூடாது, அதை யாரும் படிக்கக் கூடாது எனும் கணக்கில் எழுதியிருக்கிறார். ஒருவரை சட்டரீதியாக விசாரித்து தண்டிக்கலாம். ஆனால் அவரை சமூக விலக்கம் செய்ய வேண்டும், கரும்புள்ளி செம்புள்ளி குத்த வேண்டும் எனக் கோருவது மைக்ரோ லெவலில் செயல்படும் பாசிச மனப்பான்மை. மிகப்பழமையான இனக்குழு மனநிலை இது. அதுவும் பாலியல் குற்றங்களுக்கு மட்டுமே இப்படியான பஞ்சாயத்து தீர்ப்பை நம் மக்கள் வழங்குவார்கள். வேறெந்த குற்றமும் - திருட்டு, கொலை, தாக்குவது, சொத்துப் பறிப்பு, ஏமாற்றுவது, பொருளாதாரக் குற்றம் - இவர்களுடைய அகராதியில் ஊர்விலக்கம் கோரத்தக்க குற்றமாக இருக்காது. ஏனெனில் வேளாண் சமூகங்களில் பாலியல் உடலே நிலத்தின் பதிலீடு. பாலியல் கண்காணிப்பைக் கொண்டே சொத்தைக் கண்காணிக்க முடியும். அதனால் தான் பாலியல் அத்துமீறல் என வரும் போது ஊர் விலக்கத்தை அறிவிக்கிறார்கள். அதனாலே இதை நிலப்பிரபுத்துவ மனநிலை என்கிறேன்...

தவெக: உண்மை இனிமேல் உண்மை அல்ல

  காங்கிரஸுடன் கூட்டணி , விசிக , ஐயுஎமெல்லுக்கு அமைச்சரவையில் இடம் என தற்சமயம் தவெக ஒரு திமுக குளோனாகத் தன்னை மாற்ற உத்தேசிப்பது தெரிகிறது . அண்மையில் அவர்களுடைய அமைச்சர்களின் பதில்களைக் கேட்டால் அதிலும் இந்த திமுக நகல்தன்மையைக் காண இயலும் . அடுத்த நாடாளுமன்ற தேர்தலில் பாஜக எதிர்ப்பு , தமிழ்நாட்டு நலன் , சினிமாத்தனமான தோரணைகள் , ரீல்ஸ் என்று திமுகவின் இடங்களை அள்ளிவிடுவதே திட்டம் . இன்னொரு பக்கம் இதுவரை தவெகவின் தேர்தல் பிரச்சாரத்துக்கு உடன் நின்று சில ஊடகங்கள் , ஆர் . எஸ் . எஸ் ஆதரவாளர்கள் , நிதியளித்ததாகச் சொல்லப்படும் பாஜகவின் ஒரு பகுதியினர் கடுமையாக தவெகவைத் தாக்கி எதிர்க்கட்சி குளோனாகத் தம்மை மாற்றுவதையும் கவனிக்க இயலும் . அதாவது திமுக vs பாஜக என்பதை தவெக vs பாஜக என மாற்றப் போகிறார்கள் . பாஜகவின் உத்தேசம் அடுத்த தேர்தலில் இடங்களைப் பெறுவதல்ல . திமுகவை ஒரேயடியாக நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும் பலவீனப்படுத்தி அதன் இடங்களை தவெகவுக்கு அளிப்பது . அதிமுகவும் திமுகவும் இல்லாத தமிழ்நாட்டை அடைந்துவிட்டால் அவர்...

"ஆபீஸ்" நாவல் குறிப்புகள் (1): கலைஞர்களின் கலகத்தை எப்படிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்?

  "ஆபீஸ்" நாவலில் கவிஞர் விக்கிரமாதித்யன் (நாவலில் அவர் நம்பி என வருகிறார்) விமலாதித்த மாமல்லனிடம் குடிப்பதற்குப் பணம் கேட்கிற காட்சி ஒன்று வருகிறது. ஒரு இரவில் நண்பர்கள் குடித்து உணவுண்டுவிட்டு கிளம்புகிறார்கள். சம்பளம் வருவதற்கு எட்டு நாட்களே உள்ளன, பாக்கிப் பணத்தை வைத்துச் சமாளிக்க வேண்டுமே என வி.மா கவலையுடன் இருக்கிறார். ஆனால் விக்கிரமாதித்யன் அப்பணத்தை வைத்து அன்றிரவு குடித்து விடுவோமே என்கிறார். வி.மா மறுக்க "ஏன் இப்படிப் பணத்தை எண்ணி எண்ணி செலவழிக்கிறாய்? ஒரு கலைஞன் இப்படி குமாஸ்தாவாக இருக்கக் கூடாது." என்று சொல்கிறார். விக்கிரமாதித்யன் தயங்காமல் குடிக்கப் பணம் கேட்பது ஒரு அதிசயம் அல்ல. இலக்கிய ஆர்வலர்கள், சக எழுத்தாளர்கள் பலருக்கும் அத்தகைய அனுபவம் இருக்கும். குழந்தையைப் போல கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார். கொடுக்காமல் இருந்தால் ஒருவித பதற்றமும் குற்றவுணர்வும் நமக்கு ஏற்படும். எனக்கு அது முக்கியமாகத் தோன்றவில்லை. முக்கியமானது இக்கேள்விதான்: உண்மையிலேயே கலகம் என்பது, சுதந்திரமாக இருப்பதென்பது பணத்தின் மீது பொறுப்பில்லாமல் இருப்பதுதானா? பணம் மீதான அக்கறைதான் நம்மை வ...