முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

2026 டிக் டிக் டிக்...


 

2025 மிகவும் சோர்வான வருடம் எனக்கு. எழுத, வாசிக்க, சிந்திக்க, செயல்பட அவகாசம் குறைவு. எழுத்துத் திட்டங்களும் தொலைவாகிப் போயின. அப்போதுதான் 2017-2020 காலகட்டம் எவ்வளவு சிறப்பானது என்று புரிந்தது. பிடித்ததைப் போல வேலை பார்க்க, எழுத, படிக்க, சிந்திக்க இயன்றது. உள்ளார்ந்த மகிழ்ச்சி இருந்தது. அதன்பிறகு நீதிமன்றம், குள்ளநரி வக்கீல்கள், நல்லியல்பான வக்கீல்கள், அலுப்பான கடினமான பயணங்கள், ஆவணங்கள், அச்சம் என என் உலகம் மாறியது. அங்கிருந்து மீண்டு வந்தபின்னர் வேலைக் களம் ஒரு வதைக்களம் ஆகியது.

என்ன நடந்தால் என்ன எனும் மனநிலையுடன் என்னால் போகிற போக்கில் ஜாலியாக இருக்க முடிவதில்லை - எப்போதுமே கடிகாரம் டிக்டிக் என ஒலித்தபடி இருக்கிறது. இன்னும் சில வருடங்கள்தாம், அதற்குள் எழுத்து இலக்குகளை எட்ட வேண்டும், எழுத்தில் இருந்து கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்க வேண்டும் என்றே மனம் தவிக்கிறது. இலக்கு, குறிக்கோள், எதிர்பார்ப்பு ஆகியவை இல்லாதபோது காலமே இல்லையெனும் ஒரு பிரமை ஏற்படுகிறது. போகிறபோக்கில் வாழ்வது அத்தகையோருக்கே சாத்தியம். எனக்கு அத்தகைய உலகம் மேம்போக்காக, அர்த்தமற்றதாக, அலுப்பாகத் தோன்றுகிறது.
அவ்விடத்தில் 2025 என்னை இந்த போகிற போக்கில் ஓடும் உலகுக்கு இழுத்துச் சென்றுவிட்டது. அந்த நெருக்கடிகளையும் மீறி ஒரு நாவலை எழுதினேன். இன்னொரு நாவலை 70% முடித்தேன். ஆனாலும் கடந்த இரு ஆண்டுகளில் நான் எழுதியவையும் படித்தவையும் மிகவும் குறைவு எனத் தோன்றுகிறது.
என் இருபதுகளில் இருந்தே ஒரு பழக்கம் - வரக்கூடிய 3-5 வருடங்களை வரையறுத்து முடிவில் நான் 'நிச்சயமாக' இறந்துவிடுவேன் எனத் தீர்மானம் எடுப்பேன். சாவு நெருங்கும் முன் முடிப்பதற்கான வேலைகளை நோக்கி ஓடுவேன். இந்த காலமற்ற, இலக்குகள அற்ற, எந்திரத்தனமாக, சோறு, பாதுகாப்பு, வேலை, ஓய்வு எனும் அன்றாட உலகை முறியடிக்க எனக்கு மரணத்தின் அருகாமைதான் உதவுகிறது. காலம் நிபந்தனைக்குட்டதாக மாறும்போது அதற்கு தனி அழகு கூடுகிறது. இந்த வாழ்க்கையே எல்லையற்ற காலத்திற்கும் எல்லைக்குட்பட்ட காலத்திற்குமான போட்டிதான் எனத் தோன்றுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் நான் எனக்கு மரணத்தை நினைவுபடுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறேன். நிபந்தனைக்குட்பட்ட காலத்தில் நான் எனக்காக வாழ இயலும். எல்லாமே ஒரு வேடம்தான் என்றாலும் இந்த வேடம் எனக்கு சௌகர்யமாக அழகாகத் தோன்றுகிறது.
2026ஐ இவ்வாறு மதிப்புக்குரியதாக மாற்றுகிறது. ஒரு கணத்தைக் கூட வீணடிக்காமல் சிறப்பானதாக அதை அமைக்க வேண்டும். டிக் டிக் டிக்...

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

கவனம் திருப்பும் ஆயுதம் - ஹிட்லர், மோடி, விஜய்: ஒற்றுமையும் வேறுபாடும்

  தவெக ஒரு 'ஆட்டத்திருப்பக்' கட்சி அல்ல கவனம் திருப்பும் (distracting) கட்சி எனத் தோன்றுகிறது. ராஜ்தீப் சர்தேசாய் தன் யுடியூப் அலைவரிசையில் மோடியின் ‘திமாகி நக்சல்’ பேச்சுச் சேட்டையைப் பற்றிப் பேசும்போது அது ஒரு திட்டமிடப்பட்ட கவனத் திருப்பல் பேராயுதம் (weapon of mass distraction) என்கிறார். அமெரிக்கா முன்பு சதாம் ஹுசைன் அணுகுண்டு வைத்திருப்பதாகச் சொல்லி இராக் மீது போர் தொடுத்ததைத் தொடர்ந்து பேராபத்து ஆயுதங்கள் குறித்து உலகம் முழுக்க விவாதங்கள் நடந்தன. ஆனால் அவை உண்மையில் அமெரிக்காவின் நோக்கத்தை மறைத்து மக்களின் கவனத்தைத் திருப்புவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட பிரச்சாரம் மட்டுமே எனப் பின்னர் தெரிய வந்தது. உலகம் முழுக்க வலதுசாரிகள் இத்தகைய கவனம் திருப்பும் பேராயுதங்களைக் கொண்டே மக்களைக் கட்டுப்படுத்தி தம் வசம் வைத்திருக்கிறார்கள், தமது மோசமான நிர்வாகம் குறித்து விவாதம் எழாமல் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள் என்கிறார் சர்தேசாய். அவர் மோடி அண்மையில் தனக்கெதிராக ஜென் ஸீ போராட்டம் தனது நிர்வாகக் கோளாறுகளை முன்வைத்து நடந்தபோது கவனத்தைத் திருப்பும் வண்ணம் கோட்பாட்டுத் தீவிரவாதிகள் பலர் இன்று உள்ளார்...

நினைவில் இருந்து அழிக்கப்பட்ட நாட்களின் தடங்கள்

2010 டிசம்பர் 24-26 வரை சென்னை நவீன மாநகரத்தில் எனக்கு நடந்தவை ஒரு பழங்குடி கிராமத்தில் ஒரு படிப்பறிவற்ற நபருக்கு கூட நடக்க முடியாதவை. எனது விருப்பத்தையும் மீறி எனக்கு தகுந்த சிகிச்சை மறுக்கப்பட்டது; மரணத்தின் விளிம்பு வரை கொண்டு செல்லப்ப்பட்டேன். இரண்டாம் கோமா நிலைக்கு சென்றேன்.

கவிதை: பயணப் படிமங்களின் இணைகோட்டு சந்திப்பு

மொழி சங்கேத சொற்களால் ஆனது. இச்சொற்கள் ஒன்றை ஒன்று பிரதிபலிக்கின்றன என்று நமக்கு தெரியும். இந்த சங்கேதக் குறிகளை இணைய வைத்து, மோதவிட்டு கவிதையின் சில சாத்தியங்களை படைப்பாளியால் அடைய முடியும். இத்தகைய செயல்முறைகளில் ஒன்றை தேடிக் கண்டுபிடிப்பது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கம். பள்ளிக் காலத்தில் ஜாலவித்தைக்காரர்கள் வந்து போன பின் அவர்களின் சூட்சுமத்தை கண்டுபிடித்து விட்டதாய் அந்தரங்கமாய் மட்டும் குசுகுசுத்துக் கொள்வோம். அடுத்த முறை வரும் போது மர்மம் விலகாமல் அதிக ஆர்வமுடன் அவரை சூழ்ந்து கொள்வோம். அறிதல் மர்மத்தை அதிகமாக்கும். கொல்லாது. ஒரு கனவை மீட்டெடுப்பதன் நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்? கவிதையின் அரூப இயக்கத்தை பொதுவயமாக வடிக்க முயல்வதும் அதற்கே. கோயில் கருவறையின் மென்வெளிச்சத்தில் நுண்பேசியின் படக்கருவியை இயக்கி சாத்தி வைத்து விட்டு இயக்கத்தை அறிவோம். அறிதல் அபச்சாரமில்லை. பயணப் படிமம் என்பது காக்னிடிவ் பொயடிக்ஸ் எனும் சமகால விமர்சனத்தின் ஒரு முக்கிய கருவி. இக்கருவியை மனுஷ்யபுத்திரனின் “காலை வணக்கங்கள்” எனும் ஒரு கவிதையில் சொருகப் போகிறோம். முதலில் கருவியை பழகுவோம். அன்றாட மொழியில் ஒன்று ம...