காங்கிரஸ் கட்சிக்குள்ளேயே கரப்பான்களை அங்கீகரித்து ஆதரிப்பது குறித்து இருவேறு கருத்துக்கள் உள்ளதாகப் படித்தேன்: சோனியா காந்தி கரப்பான்கள் பக்கம் நிற்பது நல்லது என்கிறார். ஆனால் ராகுலோ அவர்களை நம்பத் தயாராக இல்லை. கடைசியில் பொதுவாக ஒருவரை அனுப்பி கரப்பான்களிடம் ஆதரவு சொல்லிவர வைக்கிறார்கள். ராகுல் தன் கட்சிக்காரர்களை அழைத்துக் கொண்டு பிரதமர் வீடு முன் தர்ணா செய்யப் போக கைது பண்ணப்படுகிறார். இங்கு நான் ஒன்றை கவனிக்க வேண்டும் - சில நேரங்களில் ராகுலின் கணிப்பு சரியாகவே இருக்கும்: கரப்பான்கள் ஒருவிதத்தில் பாஜக மீது மக்கள் மத்தியில் திரண்டு வரும் எதிர்ப்பையும் வெறுப்பையும் திசைதிருப்புவதற்காக உருவாக்கப்பட்டது என்று ஒருபக்கமும் (எதிர்க்கட்சிகள் தரப்பு), மோடி அரசைப் பலவீனப்படுத்த அமெரிக்க உளவுத்துறை உருவாக்கியவர்கள் என்று இன்னொரு பக்கமும் (பாஜக தரப்பு) கூறுகிறார்கள். எனக்கு மூன்றாவதாக கரப்பான்களை இயக்குவது பாஜகவுக்குள் மோடி மீது நெருக்கடி போட்டு அவரை ஓய்வு அறிவிக்கத் துடிக்கும் உட்கட்சி எதிர்ப்பாளர்கள் எனும் பார்வையுண்டு.
எது எப்படியோ இந்த மூன்றில் கொஞ்சம் கொஞ்சம் உண்மைகள் இருக்கலாம், அல்லது மூன்றில் ஒன்று உண்மையாக இருக்கலாம். அதேநேரம் இந்த ஆதரவையும் மீறி அவர்கள் வளர்ந்து விட்டார்கள். சொல்லப்போனால் இப்போராட்டம் அபிஜீத் தீப்கேவையும் மீறிப் போய்விட்டது என நினைக்கிறேன். மக்களுக்கு உள்ள வருத்தம், எரிச்சல், ஏமாற்றம் எல்லாவற்றையும் அரசின் மீது கொட்டித் தள்ளிவிட்டார்கள். இன்னொரு பக்கம், உங்களுக்கு அரசைப் பிடிக்குமோ இல்லையோ பொதுவெளியை ஆக்கிரமித்து எதிர்ப்பை வெளிப்படும்போது கிடைக்கும் கிளர்ச்சி ஒப்பற்றதாக இருக்கிறது. அப்போது ஆளும் அரசும் அவர்களுடைய அதிகாரக் கரங்களும் உங்களுடைய எதிர்ப்பின் மாய இலக்காகிறார்கள் (வெற்றுக் குறிப்பான் என்று சொல்லலாம்.). அதனால்தான் இப்படியான போராட்டங்களில் வெளிப்படும் உணர்வெழுச்சி அரசியல் எதிர்ப்பும் கோட்பாடு நிலைப்பாடும் மட்டுமல்ல. இது லும்பன் கலாச்சாரமும் அல்ல. பொதுவெளிக்கும் மக்களுக்குமான தொடர்பை நிபந்தனைக்குட்பதாக அரசு மாற்றி வைத்திருக்கிறது. நீங்கள் சில குறிப்பிட்ட வேளைகளில் குறிப்பிட்ட விதங்களில் மட்டுமே பொதுவெளியில் திரள முடியும் என்கிறது. அதன் மீதான எதிர்ப்பும் இத்தகைய கிளர்ச்சிகளில் வெளிப்படுகிறது. இப்படி மக்கள் போராட்டங்களில் பங்கெடுப்பது ஒரு 'அதிகார விளையாட்டாகவும்' மாறுகிறது. இப்போது காவலர்களிடம் அடிபடும் இளைஞர்கள் நாளை பாஜகவுக்கு வாக்களிக்க மாட்டார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் இத்தகைய போராட்டங்கள் தொடர்ந்து நடந்து அவற்றின் நியாயங்கள் ஒரு கதையாடலாக்கப்பட்டு ஒரு பொதுக்கோபமாக திரட்டப்பட்டால் இதில் பங்கேற்காத பொதுமக்களின் ஒரு தரப்பு பாஜகவுக்கு எதிராக வாக்களிப்பார்கள்.
இந்தக் குழப்பமான சூழ்நிலையில் ராகுல் காந்தி இப்போராட்டத்தை தனியாக முன்னெடுக்க நினைப்பதை நான் விமர்சிக்க மாட்டேன். அவர் எதிர்கொள்ளும் அரசியல் சிக்கலையே அது காட்டுகிறது. நிஜத்தில் மோடி ராகுலின் எதிர்ப்பை சுலபத்தில் ஏற்பார். அவருக்கு ராகுலுடன் மோதுவது பலனளிக்கக் கூடியது. இளைஞர்களின் கோபத்தை கட்சிக்காரர்களின் தூண்டுதலால் நடக்கும் குழப்பம் என அவர்கள் திசைதிருப்புவார்கள். அதேநேரம் இப்போராட்டம் காங்கிரஸுக்கு சிறிது உதவப் போவதில்லை. உத்தவ் தாக்கரேவை அழைத்து வந்து கையைப் பற்றி உயர்த்திக் காட்டிய அபிஜீத் தீப்கேவால் ராகுலை அவ்வாறு அழைத்து வர முடியாது. காங்கிரஸ் சார்பு தமக்கு இல்லையெனக் காட்டுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது அவரது தெளிவான முடிவாக இருக்கிறது. அதைப் பார்க்கையில்தான் ஒருவேளை பாஜகவினுள் இருந்துதான் யாரோ அபிஜீத்துக்கு உதவுகிறாரோ எனும் சந்தேகம் வலுக்கிறது. இதையேதான் ஷஷி தரூரும் சொல்கிறார். கரப்பான்கள் இப்பிரச்சினை முடிந்ததும் கலைந்து போவார்கள். ஆனால் காங்கிரஸுக்கு பாஜகவுக்கு எதிரான தெளிவான கருத்தியல் பார்வையும் இலக்கும் உண்டு, அவர்கள் தொடர்ந்து எதிர்ப்பார்கள் என்கிறார். அபிஜீத் என்னதான் அம்பேத்கரின் படத்தை அவ்வப்போது உயர்த்திப் பிடித்தாலும் அவர் இந்துத்துவத்தை எதிர்ப்பதோ ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸைக் கண்டிப்பதோ பாஜகவின் வாக்களர் சிறப்புத் தீவிரத் திருத்தத்தை விமர்சிப்பதோ இல்லை. அவர்களிடம் இவ்வளவு பூடகத்தன்மை இருக்கும்போது அவர்களை கட்சிகள் போய் ஆதரிப்பது அபத்தமாக முடியும்.
நாடெங்கும் கிளர்ச்சி செய்யும் கல்லூரி மாணவர்களையும் இந்தக் கரப்பான்களையும் போட்டுக் குழப்பிக் கொள்ளக் கூடாது. இளைஞர்கள் மோடியைப் போட்டுக் கலாய்க்கிறார்கள், கோடி மீடியாவை துரத்தி அடிக்கிறார்கள். ஆனால் கரப்பான்கள் நமது சண்முகம் தோழர் விஜய்யை விமர்சித்துக்கொண்டே "ஜுஜ்ஜு புஜ்ஜு" எனக் கொஞ்சுவதைப் போலத்தான் பாஜகவையும் மோடியையும் நடத்துகிறார்கள்.
கருத்துகள்