பொறுப்பின்மையும் பெண்களும்

பெண்கள் வேலையில் பொறுப்பானவர்கள், கடும் உழைப்பாளிகள் என்றொரு நம்பிக்கை உள்ளது. நானும் என் அனுபவத்தில் அவர்களின் பணி அக்கறையையும் அர்ப்பணிப்பையும் கண்டிருக்கிறேன். ஆனால் இது ஒரு தேய்வழக்கும் தான். இந்த பொது பிம்பத்தை மறுத்து ஹிந்துவில் வைஷ்னா ராய் ஒரு கட்டுரை எழுதியிருக்கிறார். ஆண்களுக்கு இணையாக பொறுப்பின்மையும் சோம்பேறித்தனமும் மிக்கவர்களாகவே பெண்கள் இருக்கிறார்கள் என்கிறார். கூடுதலாய் எடுத்ததற்கெல்லாம் கண்ணீர் சிந்தி பிரச்சனையை பெரிதாக்கி தம் தவறுகளை ஒப்புக் கொள்ளாமல் தப்பிக்க நினைப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள் என்கிறார். முக்கியமான கட்டுரை.

வெள்ளபாதிப்பை ஒட்டி டிவியில் ஒளிபரப்பான பேட்டிகளில் நேரே ஏன் தாய்மார்களிடம் மைக்கை நீட்டுகிறார்கள் என யோசித்திருக்கிறார்களா? அவர்கள் நம் அரசியல்வாதிகளையும் அதிகாரிகளையும் உரித்து தொங்க போடுவது பார்த்தால் நமக்கே நடுக்கம் ஏற்படுகிறது. நம் சட்டமன்றம் துவங்கும் நாட்களில் இது போன்ற பெண்களை அனைத்து பகுதிகளிலும் இருந்து அழைத்து வந்து எம்.எல்.ஏக்களை கேள்வி கேட்க விட வேண்டும். எதிர்க்கட்சி எம்.எல்.ஏக்களை வெளியே அனுப்புவது போன்ற நாசூக்கெல்லாம் இவர்களிடம் பலிக்காது.

 பெண் உளவியலின் சாவியே நம் கலாச்சாரத்தில் உள்ள பெண் தெய்வ பிம்பங்களில் இருக்கிறது. பழுத்து சிவந்த கண்களும், கையில் குருதி சொரியும் வேலும், கழுத்தில் கபால மாலையுமாய் எத்தனை எத்தனை பெண் தெய்வங்களை நம் மரபில் வழிபட்டு வந்திருக்கிறோம். உக்கிர பெண் தெய்வம் இது ஆசியாவுக்கே உரித்தான ஒரு வடிவம். சொல்லப்போனால் இந்து மதத்துக்கேயான ஒரு அடையாளம். பெண்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் கொந்தளிக்கக் கூடும். அப்போதெல்லாம் அவர்கள் முன் பணிந்து அமைதிப்படுத்த வேண்டும் என நம் முன்னோர்கள் நமக்கு மறைமுகமாய் கூறியிருக்கிறார்கள் எனலாம்.