Skip to main content

என்னைப் பற்றி

My photo
ஆர். அபிலாஷ்
ஆர். அபிலாஷ் (பி. 1980, பத்மநாபபுரம்) ஆங்கில இலக்கியத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். கடந்த 24 வருடங்களாக உயிர்மை, காலச்சுவடு, ஆனந்த விகடன் உள்ளிட்ட இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார். இதுவரை 5 நாவல்கள், சிறுகதைகள், கவிதைகள் மற்றும் மொழியாக்கங்கள் என தமிழில் 40-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும், ஆங்கிலத்தில் 4 ஆய்வு நூல்களையும் வெளியிட்டுள்ளார். இவரது “கால்கள்” நாவலுக்கு 2014-ல் சாகித்ய அகாதெமி யுவ புரஸ்கார் விருது வழங்கப்பட்டது. 2016-ல் பாஷா பரிஷத் விருதும் பெற்றார். R. Abilash (b. 1980) is a writer and scholar with a PhD in English Literature from the University of Madras. Over a 24-year career, he has been a prolific contributor to major Tamil literary and mainstream journals like Uyirmai and Ananda Vikatan. He has authored over 40 books in Tamil, including five novels, short stories, and translations of Western and Haiku poetry, alongside four academic works in English. He was awarded the Sahitya Akademi Yuva Puraskar in 2014 for his novel Kaalgal and the Bhasha Parishad Award in 2016 for his literary contributions.

இணைய சமத்துவமும் பொதுமக்களும்

இன்று சன் நியூஸ் சண்டே ஸ்பெஷல் விவாத மேடை நிகழ்ச்சியின் ஒளிப்பதிவில் கலந்து கொண்டேன். தலைப்பு இணைய சமத்துவம் (net neutrality). Free Basicsஇன் அடிப்படை பிரச்சனைகளை நான் ஏற்றுக் கொண்டேன். அதேவேளை இது ஒரு லட்சியபூர்வமான பிரச்சனை மட்டுமே என குறிப்பிட்டேன். அதாவது நடைமுறையில் இது இணைய சமத்துவத்தை அழிக்கவோ பயனர்களை அடிமையாக்கவோ போவதில்லை. எதிர்காலத்தில் இதை முன்னுதாரணமாய் கொண்டு வேறு நிறுவனங்களும் தம்மை முன்னிட்டு மட்டுமே கட்டுப்பாடான இணைய வசதியை வழங்கினாலும் இன்னொரு பக்கம் சுதந்திரமான இணையமும் இருந்து கொண்டு தான் இருக்கும். ஏனென்றால் ஸ்மார்ட் போன் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு இணையத்துக்கான 100 ரூ உண்மையில் பெரிய செலவல்ல. எப்படி பேஸ்புக் போன்ற நிறுவனங்கள் மக்களை பயன்படுத்துவதற்கு இது போன்ற திட்டங்களை கொண்டு வருகிறதோ மக்களும் இது போன்ற திட்டங்களை தமக்கு தேவையான படி பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள்.

Free Basicsஐ பயன்படுத்தும் ஆரம்ப கட்ட பயனர்களுக்கு இணைய சுதந்திரம் என்றாலே என்னவென தெரியாமல் போய் விடும் என்பது புருடா. நாளை சன் குழுமத்தின் அலைவரிசைகளை மட்டும் ஒரு சேவையில் இலவசமாய் தருகிறார்கள் என்றால் மக்கள் சன் நியூஸை மட்டும் பார்த்து மூளை சலவை ஆவார்களா? இல்லை? செய்தி இன்று பல வித ஊடகங்கள் மூலம் மக்களை போய் சேர்ந்தபடியே உள்ளது. யாரும் அதை தடுக்கவோ கட்டுப்படுத்தவோ முடியாது. பார்வையாளர்கள் சன்மியூஸிக்குக்காகவோ சீரியல் பார்க்கவோ இந்த சேவையை பயன்படுத்துவார்கள். பலவித செய்தி அலைவரிசைகளை பார்க்க விரும்புகிறவர்கள் வேறு சேவையை பயன்படுத்துவார்கள். மக்களுக்கு இது போன்ற சலுகைகளை எப்படி தமக்கு தோதாக பயன்படுத்த வேண்டும் என தெரியும்.
போனில் புதிதாய் இணையம் பயன்படுத்த நினைப்பவர்களுக்கு கூட இணையத்தின் வரம்பு என்னவென தெரியும். அவர்கள் முட்டாள்கள் அல்ல.
இதன் மூலம் பேஸ்புக் பயனர்களை தனக்கு அடிமையாக்கும் என்பதும் மிகை தான். பேஸ்புக்கு ஏற்கனவே இல்லாத அடிமைகளா புதிதாக உருவாக போகிறார்கள்?
இதன் மூலம் பேஸ்புக் நம் இணைய பயன்பாட்டு பாணியை அறிந்து அதை வியாபாரத்துக்கும் லாபத்துக்கும் பயன்படுத்துமென்றால் அது தவறல்லவா? இது இன்றைய யுகத்தில் தவிர்க்க முடியாத சமரசம். நம் போனில் உள்ள கணிசமான செயலிகளுக்கு நமது பயண விபரம், இணைய பயன்பாட்டு விபரங்கள் தெரியும். கோர்ட்டானா, சிரி போன்ற விர்ச்சுவல் அஸிஸ்டெண்டுகளுக்கு அதை விட நுணுக்கமான தகவல்கள் நம்மைப் பற்றி தெரியும். பெரிய நஷ்டமில்லை, ஆனால் நிறைய பயன் நமக்குண்டு என தெரிந்தே அனுமதிக்கிறோம்.
பொதுவாக இது போன்ற விவாதங்களில் சுரண்டும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் × சுரண்டப்படும் தனிமனிதன் எனும் எதிரிடையை பயன்படுத்துவது வழக்கம். கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு நம்மால் எப்படி பயனுள்ளதோ அதே போல் நமக்கும் கார்ப்பரேட்டுகளால் பயன் உண்டு. சில இடதுசாரிகள் இதை ஒருதலைபட்சமான ஒடுக்குமுறையாக பார்க்கும் தேய்வழக்கான பார்வையை கைவிட வேண்டும். ஒரு பக்கம் தாராளமயமாதலால் பயன்பெற்றபடியே, தனியார் நிறுவனங்களில் கைநிறைய சம்பாதித்து அனைத்து நுகர்வு சார் வசதிகளையும் அனுபவித்துக் கொண்டு இன்னொரு பக்கம் ஏ கார்ப்பரேட் ஏகாதிபத்தியமே என பொருமுவது பாசாங்கு.
Free Basics ஒரு கருத்தியலாக தவறு தான். ஆனால் நடைமுறையில் அதனால் பிரச்சனைகள் அதிகமிருக்காது. மக்கள் தம் தேவைக்கு ஏற்ப பயன்படுத்துவார்கள் என்றேன். உடனே மார்க்சிஸ்ட் கட்சியை சேர்ந்த சிந்தன் “ஒரு விசயம் லட்சியபூர்வமாய் தவறு என்றால் அது நடைமுறையில் மட்டும் எப்படி சரியாக இருக்க முடியும்?” என்று கேட்டார்.
 லட்சியங்களுக்கும் நடைமுறைக்குமான தூரத்தை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். லட்சியம் என்பது அடைய முடியாது இலக்கு. உதாரணமாய் வணிக நோக்கே இல்லாமல் அனைவருக்குமான இணையம் என்பது லட்சியம். அது நடக்காது. வணிக நோக்குடன் அளிக்கப்படும் இணையத்தை தன் தேவைக்கேற்ப பயன்படுத்துவது நடைமுறை. இரண்டுக்குமான சமரசம் எதிர்காலத்தில் நடக்கும் போது வணிக நோக்கு குறைவான அதிக சுதந்திரமுள்ள இலவச இணையம் சாத்தியமாகலாம். இந்த சமரசத்துக்கான உரைகல் மட்டுமே லட்சியம். மற்றபடி லட்சியத்துக்கு பயனில்லை.
ஓட்டுக்கு பணம் வந்து விட்டதனால் ஜனநாயகம் அழிந்து விட்டதா? இல்லை. தேர்தல் செலவு அதிகமாகி விட்டது. ஊழல் பெருத்து விட்டது. ஆனால் மக்களுக்கு பணம் வாங்கிக் கொண்டு தமக்கு தேவையான கட்சியை தான் தேர்கிறார்கள். இல்லாவிட்டால் ஒரே கட்சி மட்டுமே நூறு வருடத்துக்கு ஆட்சியில் இருக்க வேண்டும். ஓட்டுக்கு பணம் தவறா என்றால் தவறே. ஆனால் நடைமுறையில் அது ஒரு பிரச்சனை அல்ல. சொல்லப்போனால் நாலு ஓட்டுகள் உள்ள வீட்டில் ஒரு மாத செலவுக்கு பணம் கிடைத்து விடுகிறது. அரசியல்வாதிகள் தம்மை பயன்படுத்துவது போல் தாமும் அரசியல்வாதிகளை பயன்படுத்துவோம் என மக்கள் நினைத்து பணத்தை வாங்குகிறார்கள். Free Basicsஉம் அப்படித் தான்.
இந்த ஞாயிறு இரவு விவாத மேடை ஒளிபரப்பாகிறது. பாருங்கள்.


Comments

Popular posts from this blog

செய்யறிவு நம்மை வைத்துச் செய்த கதை

செய்யறிவுக் குமிழ் உடையப் போகிறது எனப் பலரும் பேசிக்கொண்டிருந்த நிலையில் அமேரிக்க மென்பொருள் நிறுவனங்களில் செய்யறிவைப் பயன்படுத்தி எழுதப்பட்ட நிரல்களில் பல பிரச்சினைகள் வருகின்றன, செய்யறிவு தனக்குத் தெரியாத பகுதிகளில் பகற்கனவு காண்கிறது (hallucinate) என்றும், அதைச் சரிசெய்வதில் அனுபவமிக்க நிரலாளர்கள் வேலை செய்ய வேண்டியிருப்பதால் அவர்களுடைய வேலை 30% அதிகரித்துவிட்டது என்றும் ஒரு யுடியூப் சேனலில் வந்த செய்தித்தொகுப்பில் சொன்னார்கள். இன்னொரு தகவல் செய்யறிவால் செய்ய முடியாத நிரலாக்கப் பணியை இந்திய நிரலாளர்களைக் கொண்டு செய்ததாகவும் அச்செய்தி அம்பலமானதில் நிறுவனங்களுக்கு அசிங்கமாகி விட்டது என்பது. செய்யறிவின் பிரச்சினை அது ஒரு நிரலை வேகமாக எழுதிவிடும், ஆனால் அதில் வரும் கோளாறுகளைக் குறித்து அது கவலைப்படாமல் தனக்குத் தெரியாத இடங்களில் தெரிந்ததைப் போல பழைய நிரலின் பாணியில் எதையோ இட்டு நிரப்பிவிடும் என்பதே, செய்யறிவுக்கு 'பொறுப்புணர்வு' இல்லை என்றும் கூறுகிறார்கள். அங்கு இரண்டு சிக்கல்கள் - பெருநிறுவனங்கள் செய்யறிவுத் துறையில் 52 பில்லியன் டாலர்களுக்கு மேல் முதலீடு பன்ணியிருக்கிறார்கள்....

கவிதை: பயணப் படிமங்களின் இணைகோட்டு சந்திப்பு

மொழி சங்கேத சொற்களால் ஆனது. இச்சொற்கள் ஒன்றை ஒன்று பிரதிபலிக்கின்றன என்று நமக்கு தெரியும். இந்த சங்கேதக் குறிகளை இணைய வைத்து, மோதவிட்டு கவிதையின் சில சாத்தியங்களை படைப்பாளியால் அடைய முடியும். இத்தகைய செயல்முறைகளில் ஒன்றை தேடிக் கண்டுபிடிப்பது தான் இக்கட்டுரையின் நோக்கம். பள்ளிக் காலத்தில் ஜாலவித்தைக்காரர்கள் வந்து போன பின் அவர்களின் சூட்சுமத்தை கண்டுபிடித்து விட்டதாய் அந்தரங்கமாய் மட்டும் குசுகுசுத்துக் கொள்வோம். அடுத்த முறை வரும் போது மர்மம் விலகாமல் அதிக ஆர்வமுடன் அவரை சூழ்ந்து கொள்வோம். அறிதல் மர்மத்தை அதிகமாக்கும். கொல்லாது. ஒரு கனவை மீட்டெடுப்பதன் நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்? கவிதையின் அரூப இயக்கத்தை பொதுவயமாக வடிக்க முயல்வதும் அதற்கே. கோயில் கருவறையின் மென்வெளிச்சத்தில் நுண்பேசியின் படக்கருவியை இயக்கி சாத்தி வைத்து விட்டு இயக்கத்தை அறிவோம். அறிதல் அபச்சாரமில்லை. பயணப் படிமம் என்பது காக்னிடிவ் பொயடிக்ஸ் எனும் சமகால விமர்சனத்தின் ஒரு முக்கிய கருவி. இக்கருவியை மனுஷ்யபுத்திரனின் “காலை வணக்கங்கள்” எனும் ஒரு கவிதையில் சொருகப் போகிறோம். முதலில் கருவியை பழகுவோம். அன்றாட மொழியில் ஒன்று ம...

"சாய் வித் சித்ரா" போலி விவாதம்

"சாய் வித் சித்ரா" எழுத்தாளர்களின் வட்டமேஜை விவாதம் பார்த்தேன். இலக்கிய எழுத்தாளர்கள் × வணிக எழுத்தாளர்கள் என்ற அந்த விவாதத்தின் மையப்புள்ளியே தவறானது. கடந்த 20 ஆண்டுகளில் அந்த கோடு கரைந்து போய் இன்று இடைநிலை இலக்கியம் × இலக்கியம் எனும் இடமே உள்ளது. அதாவது இன்று பெரும்பாலானவர்க்ள் இடைநிலை இலக்கியம் பக்கமாகத்தான் நிற்கிறார்கள், ஜெயமோகன் உட்பட. இணையம், சினிமா வாய்ப்பு இந்த வீழ்ச்சியை நோக்கி நம்மைச் செலுத்திவிட்டது. சிக்கலான தீவிரமானப் புனைவுகளைப் படிப்பதற்கான பயிற்சியும் நுண்ணுணர்வும் கற்பனையும் கொண்டவர்கள் இன்று மிகவும் குறைவு. முன்பும் அப்படித்தான் இருந்ததா எனத் தெரியவில்லை. இன்று செயல்படுகிற வணிக எழுத்தாளர்கள் கிண்டிலில் அரைகுறைத் தமிழில் மலினமாக எழுதுவோர் மட்டுமே. பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், சுபாவின் தரம் கூட அவர்களிடம் இல்லை (அவர்களிலும் இலக்கியம் படித்து இந்தப் பக்கம் வருவோர் அரிதாக உண்டு). ஆக இல்லாத ஒரு பிரச்சினையை வைத்து நடக்கிற ஒரு விவாதமாக அது மாறிவிட்டது. உதாரணமாக, ஜெயமோகனை வாசிப்போர் அதிகரித்ததும் அவரது எழுத்தின் தரம் ரொம்ப கீழே வந்துவிட்டது. மிகையுணர்ச்சி, சினிமாத்தனமா...