ஏன் சில புத்தகங்கள் (புரொமோஷன் இன்றியே) பரவலாய் பேசப்படுகின்றன?

இது என் கடந்த பதிவின் தொடர்ச்சி

புரொமோஷன் இல்லாமலே அதிகம் கவனம் பெறும் புத்தகங்கள் இல்லையா?
உண்டு. ஆனால் இது விதிவிலக்கே. (பெரும்பாலான நூல்களுக்கு புரொமோஷன் இன்று அவசியம்.)

ஏன் விதிவிலக்காய் இவை கவனம் பெறுகின்றன?

இரண்டு காரணங்கள்.

1) சமூகத் தேவை. சில நூல்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் ஆதாரமான ஒரு தேவையை நிவர்த்தி செய்யும் போது அவை அச்சமூகத்தால் உடனடியாய் கொண்டாடப் படும். ஹிட்லரால் இன அழிப்புக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட யூதர்கள் தப்பி ஓடி உலகெங்கும் சிதறினர். தம் இனத்துக்கு நேர்ந்த கொடுந்துயர் குறித்த நினைவுகளை சினிமா, இலக்கியம், பத்திரிகைகள் எங்கும் பதிவு செய்தனர். தம் நினைவுகளை தொகுத்து ஒரு குறியீடாக்கினர். உலகம் முழுக்க கவனமும் இரக்கமும் அவர்கள் பால் குவிந்தது. இந்த படைப்புகள் இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் பெருமளவில் யூத சமூகத்தால் புரொமோட் செய்யப்பட்டன. பின்னர் இஸ்ரேல் உருவாக்கத்திற்கு இந்த படைப்புகள் ஒரு ஆதாரமான அடித்தளமாய் அமைந்தன. இன்று ஈழத்தமிழரின் போர் குறித்து நினைவுகள் இவ்வாறு தொகுக்கப்படுகின்றன. புனைவுகளில் அவை ஒரு உணர்ச்சிகரமான ஆழமான குறியீடு ஆகின்றன. ஈழ சமூகம் தன்னை தக்க வைப்பதற்கு இப்படைப்புகள் அவசியம். ஈழத்து நினைவுகள் எழுத்து வடிவில் குவியும் போது கலாச்சார அதிகாரமாக மாறுகின்றன. அம்மக்களுக்கு இந்த அதிகாரமும் தேவை. ஒரு ஆயுதமாக இதை எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். ஆகவே ஈழப்போர் இலக்கியத்தை அவர்கள் பெருமளவில் கொண்டாடுகிறார்கள். ஒரு சமூகமே அதை புரொமோட் செய்கிறது. ஆயிரக்கணக்கான பிரதிகள் விற்பனையாகின்றன. நிறைய கூட்டங்கள் நடக்கின்றன. இப்படைப்புகள் இலக்கிய தகுதி கொண்டவை என்றாலும் அவை பெறும் கவனத்துக்கு சமூக அரசியல் ஒரு முக்கிய காரணம். இவ்வாறு ஒரு படைப்பை ஒரு சமூகம் தன் கையில் எடுத்துக் கொள்ளும். இது எழுத்தாளன் கையில் இல்லை. 
தமிழில் இது இமையத்தின் பெத்தவன் கதைக்கு நிகழ்ந்தது. சாதி குறித்த ஒரு சிக்கலான இடத்தை விவாதிக்க அப்புனைவு நமக்கு அவசியப்பட்டது. அதை பிரதியெடுத்து திருமணங்களில் பரிசாக வழங்கினர். படித்தவர்களும் மேலும் பிரதிகள் எடுத்து பகிர்ந்து கொண்டனர். இதே விசயம் எதிர்மறையாக பெருமாள் முருகனுக்கு நடந்ததை அறிவோம். ஆனால் இது விதிவிலக்கு. நூற்றில் ஒரு புத்தகத்துக்கே இது நேரும்.

2) பொழுதுபோக்கு அம்சம். பொழுதுபோக்கு என்றதும் அது வணிக எழுத்து சமாச்சாரம் என நாம் நினைத்து விடக் கூடாது. இலக்கிய படைப்புகளிலும் பொழுதுபோக்கு அம்சம் உண்டு. பொழுதுபோக்கு அம்சம் கொண்ட புத்தகங்களில் ஒரு புதிய சுவாரஸ்யமான உலகம் இருக்கும். வாசகனுக்கு அது ஒரு கிளர்ச்சி அளிக்கும். அந்நூல்கள் பட்டாசு போல் பற்றியதும் வெடிக்கும். சு.ராவின் ஜெ.ஜெ சில குறிப்புகள் வெளியான உடனே பரபரப்பாக படிக்கப்பட்டது. அதாவது இலக்கிய வாசகர்களால். ஆனால் சம்பத்தின் இடைவெளி நாவலில் இந்த அம்சம் இல்லை. அது மிக மிக மெதுவாய் தான் கவனம் பெற்றது.

ஆனால் இந்த அம்சத்தையும் ஒரு இலக்கிய பிரதியில் நாம் திட்டமிட்டு உருவாக்க முடியாது. இதுவும் விதிவிலக்கு தான். 
மீதி 99%. நூல்களும் கோயில் தேர் போல் ஊர் கூடி இழுத்தால் தான் நகரும். அதுவும் ரேஸ் கார் போல் ஓடும் என எதிர்பார்க்கக் கூடாது.