Skip to main content

என்னைப் பற்றி

My photo
ஆர். அபிலாஷ்
ஆர். அபிலாஷ் (பி. 1980, பத்மநாபபுரம்) ஆங்கில இலக்கியத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். கடந்த 24 வருடங்களாக உயிர்மை, காலச்சுவடு, ஆனந்த விகடன் உள்ளிட்ட இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார். இதுவரை 5 நாவல்கள், சிறுகதைகள், கவிதைகள் மற்றும் மொழியாக்கங்கள் என தமிழில் 40-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும், ஆங்கிலத்தில் 4 ஆய்வு நூல்களையும் வெளியிட்டுள்ளார். இவரது “கால்கள்” நாவலுக்கு 2014-ல் சாகித்ய அகாதெமி யுவ புரஸ்கார் விருது வழங்கப்பட்டது. 2016-ல் பாஷா பரிஷத் விருதும் பெற்றார். R. Abilash (b. 1980) is a writer and scholar with a PhD in English Literature from the University of Madras. Over a 24-year career, he has been a prolific contributor to major Tamil literary and mainstream journals like Uyirmai and Ananda Vikatan. He has authored over 40 books in Tamil, including five novels, short stories, and translations of Western and Haiku poetry, alongside four academic works in English. He was awarded the Sahitya Akademi Yuva Puraskar in 2014 for his novel Kaalgal and the Bhasha Parishad Award in 2016 for his literary contributions.

இவன் வேற மாதிரி



பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டிலுள்ள ஆபத்தான சாலைகளைப் பற்றி (மலைப்பகுதியில் உள்ள குறுகலான பாதைகள்) ஒரு காணொளியைப் பார்த்தேன். அடிக்கடி மண் இடிந்து விழும், கற்கள் உருண்டு விழும் இடுங்கலான பாதைகளில் ஒரு பேருந்தில் பயணித்து ஒரு கூட்டம் ஒரு கிராமத்துக்கு வருகிறது; அங்கிருந்து பயணித்து கல்லாலான மலைகளைக் குடைந்து உருவான தங்கச்சுரங்கம் ஒன்றுக்குப் போகிறார்கள். இதன் நடுவே முகாம்கள் எழுப்பி அமைக்கப்பட்ட ஒரு ஆன்மீகக் கூட்டத்துக்கு அவர்கள் செல்கிறார்கள். ஒரு கிறுத்துவ போதகர் அவர்கள் மத்தியில் நின்று பேசுகிறார். உடல் நலிவுற்றவர்கள், கர்பிணிப்பெண்கள், குழந்தைகள் எனப் பெருங்கூட்டம் அவரிடம் ஆசி பெற முந்தியடிக்கிறது. புனித நீர் எனச் சொல்லி கேனில் இருந்து தண்ணீரை மொண்டு மொண்டு பக்தர்களுக்குக் கொடுக்கிறார்கள். தலையிலும் உடம்பிலும் ஊற்றுகிறார்கள்.
போதகர் பெண்களுக்கு மட்டும் தனி கவனிப்பை அளிக்கிறார் - அவர்களின் மார்பகங்களுக்கு நடுவே தண்ணீரை ஊற்றுகிறார். கன்னத்தைத் தடவுகிறார். ஒரு கர்பிணியின் மார்புகளை ஆசீர்வதிக்கிற பாவனையில் நீரை ஊற்றித் தடவுகிறார். அவர்கள் தேமேவென பார்க்கிறார்கள். இதை அடுத்து அவர் சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த ஒரு புஷ்டியான பெண்ணை நடக்க வைக்கிறார். அவரும் எழுந்து பெங்குயின் போல நடந்து விட்டு சீராக நடக்கத் தொடங்குகிறார். முடவரை குணமாக்கி விட்டாராம். இது போன்ற ‘செட் அப்’ அதிசயங்களுக்குப் பிறகு அவர் பேட்டியளிக்கிறார். “நான் செய்வது அறிவியல் அடிப்படையற்றது, எப்படி வெறும் தண்ணீரால் நோயை குணப்படுத்த முடியும் எனக் கேட்கிறார்கள். இறை நம்பிக்கை இருந்தால் தண்ணீராலும் ரோகங்களை தீர்க்கலாம். என் வழி ஆண்டவள் இவர்கள் உடம்பில் அருள் பாலிக்கிறார்.”

எல்லா ஊர்களிலும் சாமியார்கள் ஒரே போலத்தான் இருக்கிறார்கள்; இங்கே விபூதி, குங்குமம், வாயிலிருந்து சிறிய விக்கிரகம் என்றால் அங்கே புனித நீர். இங்கே பெரும் பணக்கார பக்தைகளை, மத்திய வர்க்க அப்பாவிப் பெண்களை இவர்கள் சீரழித்தால், அங்கே பரம ஏழைப்பெண்கள் தம் உடலை ஒப்புக்கொடுக்கிறார்கள். அனைவரும் பணத்தை சாமியாரின் காலடியில் அள்ளிக்கொட்டுகிறார்கள். எங்காவது மீ டூவில் ஒரு சாமியார் மாட்டினாரா? ம்ஹும், அவர்கள் அத்துமீறல்களை ரகசியமாக அல்ல அடாவடியாக பொதுவெளியில் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் செய்வார்கள். ஒரு யூடியூப் பேட்டியில் சாரா என்கிற முன்னாள் சிஷ்யை நித்தியின் சத்சங் கூட்டம் நடக்கும் போது தான் நித்தியானந்தாவுக்கு பிறர் முன்னிலையில் ஹேண்ட் ஜாப் செய்து விட்டதாய் சொல்கிறார். அது யாருக்கும் தெரியாதா என்றால் தெரியும், ஆனால் கேட்க முடியாது. பெரும்பணக்காரர்களை, நட்சத்திரங்களை மீ டூவில் மாட்ட வைத்து நடவடிக்கை எடுத்த போது இவர்களை சீண்ட முடியாததன் காரணம் இது தான் - இவர்களை எல்லாம் கைது பண்ணவோ தண்டனை கொடுக்கவோ முடியாது. பெண்ணியவாதிகள் அவர்களைப் பற்றிப் பேசவே தயங்குவார்கள். அவர்கள் கடவுள்; எல்லா மானுடக் கட்டுப்பாடுகளையும் மீறியவர்கள். அவர்கள் உளறலாம், யாரும் சிரிக்கவோ கேள்வி கேட்கவோ முடியாது. அவர்கள் திருடலாம், கொலை செய்யலாம், நாடே வேடிக்கை பார்க்கும். ஒரு நாட்டின் பிரதமர் கூட இவ்வளவு வெளிப்படையாக துணிச்சலாக குற்றங்களை செய்ய முடியாது.

 எல்லா ஊர்களிலும் அவர்கள் இப்படித் தான் இருக்கிறார்கள். 

Comments

Anonymous said…
போட்டோவில் உள்ள பெண்ணைப் பார்க்கும் போது எனக்கு நித்தி மீது பொறாமையாக
உள்ளதே? சாமியார் ஆவது எப்படி? (உங்களுக்கும் பொறாமை கொஞ்சம் வருகின்றது தானே?)
நித்திக்கு micropenis பிரச்சனைங்க. பாவம். அதனால் பொறாமையே இல்ல. ;)

Popular posts from this blog

நடிகையரின் பிம்பச்சிறை - அழகு ஏன் ஒரு பிரச்சினையாகிறது?

  ( இது நவம்பர் 2025 இல் எழுதப்பட்ட கட்டுரை . டிசம்பர் 2025 உயிர்மையில் வெளியானது . ஆனால் இப்போதும் படிக்கத்தக்க ஒரு முக்கிய பிரச்சினைதான் இது என்பதால் பகிர்கிறேன் .) அண்மையில் கௌரி கிஷன் தன்னைக் குறித்து ஒரு யுடியூபர் உருவக்கேலிக் கேள்வியை எழுப்பியதாகச் சொல்லி அதை விமர்சித்த சம்பவத்தைப் பார்த்தேன் . தன் திறமையாலே தான் ஜொலிக்க விரும்புவதாகவும் , செறிவான வேடங்களிலே நடிக்க முயல்வதாகவும் அவர் கூடுதலாகச் சொன்னார் . எனக்கு இதுதான் பிரச்சினையின் மையம் , அவரது உடல் எடை அல்ல என்று தோன்றுகிறது . ஏன் ஆண்கள் மீது என்றுமே இவ்வகை கேள்விகள் வைக்கப்படுவதில்லை என்றால் தமிழ் சினிமா அவர்களை மட்டுமே நடிகர்களாகக் காண்கிறது . நடிகைகள் பார்வை இன்பம் அளிக்கிற பொம்மைகள் . அவர்கள் எவ்வளவுதான் புகழ் பெற்றாலும் விதவிதமான பாத்திரங்களை அவர்களால் பூண முடியாது . வந்து சிரித்து கவர்ச்சியாக நடனமாடி க்யூட் முகபாவனைகள் காட்டிவிட்டுப் போய்விட வேண்டும் . முப்பது படங்களில் நடித்தாலும் அந்த முப்பதும் ஒரே வேடம்தான் . வணிகப் பட நாயகர்கள...

செய்யறிவு நம்மை வைத்துச் செய்த கதை

செய்யறிவுக் குமிழ் உடையப் போகிறது எனப் பலரும் பேசிக்கொண்டிருந்த நிலையில் அமேரிக்க மென்பொருள் நிறுவனங்களில் செய்யறிவைப் பயன்படுத்தி எழுதப்பட்ட நிரல்களில் பல பிரச்சினைகள் வருகின்றன, செய்யறிவு தனக்குத் தெரியாத பகுதிகளில் பகற்கனவு காண்கிறது (hallucinate) என்றும், அதைச் சரிசெய்வதில் அனுபவமிக்க நிரலாளர்கள் வேலை செய்ய வேண்டியிருப்பதால் அவர்களுடைய வேலை 30% அதிகரித்துவிட்டது என்றும் ஒரு யுடியூப் சேனலில் வந்த செய்தித்தொகுப்பில் சொன்னார்கள். இன்னொரு தகவல் செய்யறிவால் செய்ய முடியாத நிரலாக்கப் பணியை இந்திய நிரலாளர்களைக் கொண்டு செய்ததாகவும் அச்செய்தி அம்பலமானதில் நிறுவனங்களுக்கு அசிங்கமாகி விட்டது என்பது. செய்யறிவின் பிரச்சினை அது ஒரு நிரலை வேகமாக எழுதிவிடும், ஆனால் அதில் வரும் கோளாறுகளைக் குறித்து அது கவலைப்படாமல் தனக்குத் தெரியாத இடங்களில் தெரிந்ததைப் போல பழைய நிரலின் பாணியில் எதையோ இட்டு நிரப்பிவிடும் என்பதே, செய்யறிவுக்கு 'பொறுப்புணர்வு' இல்லை என்றும் கூறுகிறார்கள். அங்கு இரண்டு சிக்கல்கள் - பெருநிறுவனங்கள் செய்யறிவுத் துறையில் 52 பில்லியன் டாலர்களுக்கு மேல் முதலீடு பன்ணியிருக்கிறார்கள்....

சாகும்வரை பொழுதுபோக்கு

  "Indeed, we may have reached the point where cosmetics has replaced ideology as the field of expertise over which a politician must have competent control." - Amusing Ourselves to Death, Neil Postman "ஒரு அரசியல் தலைவர் முழுமையான ஆளுகை கொண்டிருக்க வேண்டும் என நம்பிய கருத்தியலை வெளித்தோற்றம் பதிலீடாக்கி விட்ட ஒரு புள்ளியை நாம் இன்று எட்டி விட்டிருக்கிறோம்." "சாகும்வரை பொழுதுபோக்கு", நீல் போஸ்ட்மேன்