இலக்கிய சந்தை நடுவே பேச்சாளனுக்கு மேடை அமைக்காதீர்

 

புத்தக கண்காட்சிகள் வாசிப்பை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதற்கு, எழுத்தாளர்களை பிரபலமாக்க அல்ல எனும் வாதம் மிகவும் அபத்தமானது. உலகம் முழுக்க எழுத்தாளர்களை பிரபலமாக்கியே புத்தகங்களை விற்கிறார்கள். கடந்த 200 ஆண்டுகளாக அப்படித்தான் உலக புத்தக சந்தை இயங்குகிறது. இங்கு மட்டுமே சுகிசிவம்களும், பர்வீன் சுல்தானாக்களும் மேடையில் தோன்றி பேசினால் புத்தக வாசிப்பு மக்களிடம் ஏற்படும் என நம்புகிறார்கள். அவர்கள் பேசினால் பட்டிமன்ற / பேச்சுக் கலை தான் வளருமே அன்றி, வாசிப்பு அல்ல. ஒரு சோப்பை ஒரு மாடல் அழகியை வைத்து விளம்பரப்படுத்துவதைப் போல ஒரு புத்தகத்தை ஒரு பட்டிமன்ற பேச்சாளரை வைத்து விளம்பரப்படுத்த முடியாது. இரண்டும் இருவேறு பண்டங்கள். இது போன்ற விழாக்களில் பபாசியின் / விழா ஒருங்கிணைப்பாளர்களின் நோக்கம் கூட்டம் சேர்ப்பதே அன்றி புத்தகத்துக்கு வாசகனை உருவாக்குவது அல்ல. தற்காலிகமாக ஒரு கூட்டத்தை உண்டு பண்ணிக் காட்டினால் தம் சோலி முடிந்தது என நினைக்கிறார்கள். எங்காவது ஒரு ஆய்வு பண்ணி சுகிசிவத்தினால் இத்தனை ஆயிரம் புது வாசகர்கள் மாதாமாதம் உருவாகிறார்கள் என நிரூபித்ததுண்டா? இல்லை.

என்னுடைய பரிந்துரை எழுத்தாளனை பேச வையுங்கள் என்பதல்ல. சின்னச்சின்ன அமைப்புகளை உருவாக்கி எழுத்தாள பிம்பங்களை உண்டுபண்ணுங்கள். வாசிப்பு ஒரு உயர் பண்பாட்டுச் செயல் எனும் பிம்பத்தை கட்டமையுங்கள். கர்நாடக / இந்துஸ்தானி இசைக்கு ஒரு சந்தையை உருவாக்கிய பாணியில் இதை செய்யுங்கள் என்பதே. எண்ணிக்கை ரொம்ப முக்கியம் அல்ல. மேற்தட்டு, மேல்மத்திய வாசகர்களை உருவாக்கினாலே போதும், மத்திய வர்க்கம் அவர்களால் கவர்ந்திழுக்கப்படும். இம்மாதிரி விசயங்களில் சந்தைப்படுத்தல் உத்தியாளர்களின் பங்களிப்பு அவசியம். பபாசியோ அரசு ஊழியர்களோ இதில் பயிற்சி பெற்றவர்கள் அல்ல.

ஏற்கனவே இலக்கிய வாசிப்பு வீழ்ந்து கிடக்கிறது. இதற்கு நடுவே பட்டிமன்ற பேச்சாளர்கள் வேறு வந்து நொய் நொய் என டார்ச்சர் கொடுக்கிறார்கள்.