எ.கெ ராமானுஜனும் மனுஷ்ய புத்திரனும்

உறைந்த வாழ்வு – எ.கெ. ராமானுஜன்

மதிய உணவு முடிந்து

அவள் சென்ற பிறகு, சற்று நேரம்

வாசித்தேன்.

ஆனால் திடீரென மீண்டும்

பார்க்க தோன்றியது

கண்டேன்

பாதி தின்று வைத்த

சேண்டுவிச் ரொட்டி,

லெட்யூஸ் மற்றும் சலாமி,

எல்லாம் அவள் கடியின்

அமைப்பை சுமந்தபடி

Still Life - Poem by A. K. Ramanujan

When she left me
after lunch,I read
for a while.
But I suddenly wanted
to look again
and I saw the half-eaten
sandwich,
bread,
lettuce and salami,
all carrying the shape
of her bite.

இன்று மதியம் சென்னை பல்கலைக்கழக வகுப்பு ஒன்றில் ஏ.கெ ராமானுஜனின் கவிதைகள் பற்றி பேசுவதற்காய் வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது இக்கவிதை என் கண்ணில் பட்டது. இதனோடு தொடர்புடைய ஆனால் மற்றொரு உணர்வுநிலையை கொண்ட ஒரு தமிழ்க்கவிதையையும் நினைவு வந்தது. மனுஷ்யபுத்திரனின் “இறந்தவனின் ஆடைகள்”. அதையும் மாணவர்களுடன் பகிர தோன்றியது. அதற்காய் ஆங்கிலத்தில் மொழியாக்கினேன்.

The dead person’s Dresses

-    Manushya Puthiran

How would I maintain

The dead person’s dresses,

I wonder.

I can’t just wear them

It may imply

I have been waiting for the chance

I can’t let them

Remain at his place

It is not so easy

Maintaining a normal relation

 with the dead 

Shall I hand them over

To the needy?

What if the  dead one’s impressions

Pop out at us

From unexpected places

And unexpected bodies

I could destroy the dresses

But my hands tremble

At the thought of

Burning him again and again

The dresses of the dead

Are not like dresses

They are his skin 

இறந்தவனின் ஆடைகள்

-          மனுஷ்யபுத்திரன் 

இறந்தவனின் ஆடைகளை

எப்படிப் பராமரிப்பதென்றே

தெரியவில்லை

இறந்தவனின் ஆடைகளை

அத்தனை சுலபமாய்

அணிந்துகொண்டு விட முடியாது

அதற்காகவே

காத்திருந்தது போலாகி விடும்.

அவை

இறந்தவனின் இடத்தில்

இருந்து விட்டுப் போகட்டும்

என்றிருக்க இயலாது

இறந்தவர்களோடு

அவ்வளவு இயல்பாய்

உறவுகள் சாத்தியமல்ல

தானமெனக் கொடுக்கலாமெனில்

இறந்தவனின் சாயல்கள்

எதிர்பாரா இடங்களில்

எதிர்பாரா உடல்களிலிருந்து

நம்மை நோக்கி வரும்

 இறந்தவனின் ஆடைகளை

அழித்து விடலாம் தான்

இறந்தவனைத்

திரும்பத் திரும்ப அழிக்க

கைகள் நடுங்குகின்றன