எனது பிக்பாஸ் கட்டுரையைக் குறித்து சுரேஷ் கண்ணன்

உயிர்மை ஜூலை 2019 இதழில் பிக்பாஸ் நிகழ்ச்சியையொட்டி ஒரு நல்ல கட்டுரையை எழுதியிருக்கிறார் அபிலாஷ் சந்திரன்.

அண்டை மாநிலங்களாக இருந்தாலும் கேரளமும் தமிழகமும் சில கோணங்களில் வெவ்வேறு பண்பாட்டுப் பின்புலங்களை உடையவை..

மலையாள பிக்பாஸ் மற்றும் தமிழ் பிக்பாஸ் ஆகிய இரு நிகழ்ச்சிகளில் பெண்கள் எவ்வாறு நடக்கிறார்கள், நடத்தப்படுகிறார்கள், அதன் அடுக்குகள் என்ன என்பதையெல்லாம் அதன் இரு சமூகப் பின்னணிகளோடும் அவற்றில் உள்ள சுவாரசியமான முரண்களோடும் ஒப்பிட்டு எழுதியிருக்கிறார் அபிலாஷ்.

பிக்பாஸ் என்றல்ல, தொலைக்காட்சி சீரியல்கள், ரியாலிட்டி ஷோக்கள், கிரிக்கெட் விளையாட்டுக்கள், மசாலா சினிமாக்கள் என்று பல கேளிக்கைகளை ஆதரிக்கவும் எதிர்க்கவும் இங்கு தனித்தனி கோஷ்டிகள் உள்ளன. தாங்கள் ரசிப்பதை ஆதரித்தும் பிடிக்காதவற்றை ‘நாய் கொண்டு வந்து போட்ட வஸ்து’ மாதிரி நிராகரித்தும் பாவனை செய்யும் தனித்தனி முகாம்கள் உண்டு.

ஆனால் ஆய்வு நோக்கில் இவை அனைத்துமே பரிசிலீக்கப்பட வேண்டியதே. ஏனெனில் இவற்றுக்கும் ஒரு சமூகத்தின் கூட்டுமனநிலைக்கும் நெருங்கிய தொடர்புள்ளது. ஒரு சமூகத்தின் பெரும்பான்மை சதவீதத்தைக் கவர்ந்திருக்கும் எந்தவொரு கேளிக்கையும் அவற்றில் இருக்கும் எதிர்மறை அம்சங்களைத் தாண்டி ஆய்விற்கு உரியதே. துளித்துளியாக இருக்கும் அவற்றின் பல்வேறு உடைந்த பிம்பங்களில் இருந்து சமூகத்தைப் பார்க்க முயலும் ஒரு சிறிய கண்ணாடியை உருவாக்கி விட முடியும்.

இந்த நோக்கில் பல்வேறு கட்டுரைகளை தொடர்ச்சியாக எழுதி வரும் அபிலாஷ் பாராட்டிற்கு உரியவர். சில கட்டுரைகளின் கருப்பொருள், நடை, வேகம், அவசரம் போன்வற்றில் நமக்கு விமர்சனங்கள் இருக்கலாம். ஆனால் அவரின் தேடலும் உழைப்பும் புறக்கணிக்க முடியாதவை.