அரசியல் தேய்வழக்குகள்

 

நம்மூரில் இளைஞர்கள் மீதிருக்கக் கூடிய பிரேமை என்னை ஆச்சரியப்படுக்கக் கூடியது. இளைஞர்கள் ஆட்சிக்கு வர வேண்டும், அதிகாரத்துக்கு வர வேண்டும் எனக் கோரும்போது அவர்கள் இயல்பிலேயே களங்கமற்றவர்கள், குழந்தை மனம் படைத்தவர்கள், பேராசையோ கெட்ட குணங்களோ அற்றவர்கள் எனும் நம்பிக்கையைத்தான் வெளிப்படுத்துகிறோம். சொல்லப்போனால் நம் குடும்பத்தில் உள்ள பதின்வயதினரையும் இருபதில் இருப்பவர்களையும் கூட நாம் 'வளர்ந்த குழந்தைகளாகவே' பார்க்கிறோம். இது ஒரு கற்பனாவாத சிந்தனை. ஐரோப்பாவில் இருந்து நம்மூருக்கு வந்த ஒரு நம்பிக்கை. வளர வளர மக்கள் தன்னலமும் வஞ்சகமும் மிக்கவர்களாக ஆகிறார்கள் என நினைப்பதால் நாம் 40-60க்குள் இருக்கும் அரசியல்வாதிகளைச் சந்தேகத்துடன் நோக்குகிறோம். ஆனால் சற்றே உற்று கவனித்தால் இருபதுகளில் அரசியலுக்குள் போனவர்கள் பெரும் ஊழல்களைச் செய்திருக்கிறார்கள் அல்லது ஊழலுக்குத் துணை போயிருக்கிறார்கள் எனத் தெரியும். அறிவியல் நாம் குழந்தையாக இருக்கும்போதே மோசமான குணங்கள் வெளிப்படுகின்றன என்கிறது. எத்தனையோ கொடூரமான குற்றங்கள் இழைப்போர் இளைஞர்களே. குற்றம் இழைக்கும் பதின்வயதினருக்கான சிறைகளே உள்ளன (அங்கு தண்டனையை சீர்திருத்தம் என அழைக்கிறோம்).

அடுத்தொரு தேய்வழக்கு படித்தவர்கள் அடிப்படையில் நல்லவர்கள், தூய்மையானவர்கள், உலகைத் திருத்தத் துடிக்கிறார்கள் என்பது. நான் கவனித்தவரையில் படித்தவர்கள் தன்னலம் மிக்கவர்களாகும் வாய்ப்பே அதிகம் (நான் இதைப் பற்றி தனியாக ஒரு கட்டுரை எழுதியிருக்கிறேன்).

இத்தேய்வழக்கு எண்ணங்களே நம்மை இளைஞர்கள் அதிகமாக தவெக போன்ற ஒரு கட்சி ஆட்சிக்கு வரும்போது "புத்தம் புது பூமி வேண்டும்", "எடுடா அந்த சூரிய மேளம்" என்றெல்லாம் பாட வைக்கிறது. ஆனால் அவர்கள் வந்து ஒரே மாதத்தில் தனியாக ஊழல் செய்ய வீட்டையே வாடகைக்கு எடுத்து அலுவலகமாக்கியும் டெண்டர் ஊழலில் தனக்குப் பங்கு தராவிட்டால் செல்லில் ஜட்டியோட இருக்க வைத்து அடிப்பேன் என்று மிரட்டவும் செய்யும்போது, 100 கோடி பழனியாண்டவர் கோயில் சொத்தை மட்டமாகத் திட்டமிட்டுத் திருடப் பார்க்கும்போதும் அதிர்ச்சியடைய வைக்கிறது. எத்தனை எத்தனை பேர்கள் சொன்னார்கள், இளைஞர்கள் இவர்கள், அவகாசம் கொடுங்கள், நம்புங்கள், புதிய சக்தி அது இதுவென. இன்னும் சிலர் இவர்கள் நல்லவர்கள்தாம், கீழே இருக்கும் அதிகாரிகளே ஊழலில் திளைத்தவர்கள் என்கிறார்கள். இல்லை, இவர்களே நூற்றுக்கணக்கான கோடிகளைச் சுருட்டுகிறார்கள். அதிகாரிகள் லட்சங்களில்தான். இதை நீங்கள் பத்திரிகைச் செய்திகளைப் படித்தாலே தெரிந்துகொள்ள முடியும். ஓராண்டு நிறைவடையும்போது இந்த அமைச்சர்கள் தலா ஆயிரம் கோடிக்கு மேல் அடித்துவிடுவார்கள். சரி அமைச்சர்கள்தாம் கெட்டவர்கள், விஜய் ஒரு அப்பாவி, வாயில் விரல் வைத்தால் கடிக்கத் தெரியாதவர் என்றில்லை. அவர் இவர்களைவிட பத்து மடங்கு அடித்துவிடுவார்.

சரி இந்த இளைஞர்கள்தாம் அப்பழுக்கற்றவர்கள் இல்லை அண்ணாமலையின் பின் வரும் களங்கமற்ற இளைஞர்கள் படித்தவர்கள், தேசப்பற்று மிக்கவர்கள் அவர்களுக்கு வாய்ப்பளிப்போம் என்று நினைத்தால் அவர்களும் இதையேதான் செய்வார்கள்.

மனிதர்களை வயது வித்தியாசமின்றிப் பார்க்க வேண்டும். நம் மிகைக் கற்பிதங்களைச் சுமத்தாமல் பரிசீலிக்க வேண்டும். இந்த உலகில் நல்லவர்கள், களங்கமற்றவர்கள் என யாரும் இல்லை. எல்லாரும் தன்னலம் மிக்கவர்களே. அவர்களைக் கறாராகக் கண்காணிக்கும் அமைப்புகளை உருவாக்க மட்டுமே நம்மால் முடியும்.

அரிஸ்டாட்டில் சொல்வதைப் போல ஒருவரது நடத்தையை கணிக்க அவரது கடந்த காலத்தை, அவர்கள் வெளிப்படுத்தி உள்ள எண்ணங்களை, தொடர்ச்சியை, தொடர்ச்சியின்மையை நுணுக்கமாக ஆராய வேண்டும். பெரும்பாலும் கடந்த காலத்துக்கும் எதிர்காலத்துக்கும் ஒரு நீட்சி இருக்கும். ஒருவர் தான் சின்ன வயதில் முதலையைப் பிடித்துக் கட்டிப் போட்டதாகக் கதைவிட்டால் அவர் ஆட்சிக்கு வந்தபின்னரும் கதைதான் விடுவார். அதனால் நம் பொருளாதாரம் சீரழியும், வெறுப்புப் பிரச்சாரம் பரவும், மக்களாட்சி முறை நசிவுறும். ஒருவர் அதிகாரியாக இருந்தபோதே கையூட்டுப் பெற்று, அதிகார துஷ்பிரயோகம் செய்து, பாலியல் காணொளிகளைப் பதிவு பண்ணி மிரட்டி ஒழுங்கு நடவடிக்கைக்குப் பயந்து வேலையை விட்டு அரசியலுக்கு வந்து நான் கிராமத்து வாழ்க்கையை, ஆடு மேய்ப்பதை விரும்புகிறேன், நான் தேசபக்தன், இளைஞர்களுக்கு வழிகாட்டுபவன் என்றாலும் அவரது கடந்த காலத்தைத்தான் விசாரிக்க வேண்டும். அதிகாரியாக இருக்கும்போது செய்த குற்றங்களைத்தான் அரசியலுக்கு வந்தபிறகும் செய்வார்.

ஒருவரைத் தெரிந்துகொள்ள கொஞ்சம் மெனக்கெட வேண்டும். ஊடகம் சொல்வதை நம்பாமல் பொறுமையாகத் தேடிப் பார்க்க வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் தம் பிரச்சாரத்திற்காக இன்று ஆயிரம் கோடிகளுக்கு மேல் செலவிடுகிறார்கள் என நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு அரசியல் பிம்பமும் ஒரு பிராண்ட், ஒரு முதலீடு. குஜராத் ஒளிர்கிறது என்று சொன்னால் பத்தாண்டுகளில் அந்த மாநிலத்தின் நிஜமான தரவுகள் என்ன, குற்றச்சாட்டுகள் என்னவென்று விசாரித்துத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். தெரியும்வரைப் பொறுக்க வேண்டும்.

அப்பழுக்கற்ற இளைஞர்கள், கறாரான ஐ.ஏ.எஸ், ஐ.பி.எஸ் அதிகாரிகள், முன்னேற்றத்தின் பாதையில் அழைத்துச் செல்லும் உருக்கு மனம் படைத்த நிர்வாகி போன்ற தேய்வழக்குகளே நமது அரசுகள் இவ்வளவு கேவலமாக இருக்கக் காரணம்.