ஆர். அபிலாஷின் இணையதளம்

கலைஞர்கள், படைப்பாளிகள், படைப்பு மனம் கொண்டவர்கள் ஒரு சிறுபான்மையினராக வாழ்க்கை முழுக்க நீடித்த பதின்பருவத்தில் வாழ்வார்கள். தொடர்ந்து “தன்னை” முன்வைக்க போராடிக் கொண்டிருப்பார்கள். பதின்வயதின் சிக்கல்களான வன்முறை, தீவிர போதைப் பழக்கம், கருத்து மோதல், சுய அடையாளத்தை சத்தமாய் அறிவிப்பது, பாலியல் பொறாமை மோதல்கள் ஆகியனவற்றை நாம் இலக்கிய குழுக்களில் இன்றும் காணலாம்.

பள்ளி மற்றும் கல்லூரி மாணவப் பருவத்தில் எனக்கு இருந்த முக்கிய நெருக்கடி கூட்டத்தோடு கூட்டமாய் கலப்பது.  என் நெருங்கின நண்பர்கள் கூட - ஆழமான நிலையில் - என்னில் இருந்து முழுக்க வேறொரு உலகில் இருப்பதாய் ஒரு உணர்வு என்னை உறுத்திக் கொண்டிருக்கும். இதனாலே எனது பல நண்பர்களை மெல்ல மெல்ல கைவிட்டிருக்கிறேன். நானாக முயற்சியெடுத்து அவர்களை தக்க வைத்ததில்லை. என்னைத் தவிர வேறு யாரும், வேறெதுவும் உண்மையில்லை எனும் பிரமையே இதற்கு காரணம் என இப்போது தோன்றுகிறது.

சரி, பெண்களின் வார்டில் தங்கியது பற்றி என்ன முடிவுக்கு வருகிறேன்? நோயாளிகளுக்காய் பரிதாபப்படுகிறேனா, அல்லது அவர்கள் என்னை வசீகரிக்கிறார்களா? நான் அவர்களைக் கண்டு பொறாமை கொள்கிறேனா? என்ன அது? என் அனுபவம் பற்றி ஒரே நிலைப்பாடு எடுத்து, அது என்னில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் என்ன என ஒற்றை சொல்லில் விவரிக்க முடியுமா? சத்தியமாய் தெரியவில்லை. நான் வார்டில் இருந்து 23 நாட்களில் கிளம்பினேன், மனம் தடுமாறிய நிலையில். அது ஒரு மனநிலை அல்ல. இப்போது அது ஒரு பௌதிக வஸ்து ஆகி விட்டிருந்தது. அது என் ரத்தத்தில் கலந்திருந்தது. போதை போல. மனப்பிறழ்வு ஒரு போதை, நான் அதை அனுபவித்திருந்தேன். உணர்வுரீதியாய் உள்ளிழுக்கபட்டிருந்தேன்; எனக்குள்ளே உருக்குலைந்து போனேன். ‘அந்த இடத்தை’ விட்டு உடனே கிளம்பி, கிறித்துமஸுக்கு வீட்டுக்கு வருமாறு என் நண்பன் குணல் வற்புறுத்தினான்.

Winter is peanuts time in north India. Eating roasted peanuts is a great pastime in itself, just like munching on popcorn at the movies. But there's a difference between popcorn and peanuts: you munch on popcorn only when you go to the movies, whereas when you start munching on peanuts, life itself becomes a movie and you become a passive spectator for that entire duration, addictively cracking open one shell after the other and putting nuts into your mouth. - Biswanath Gosh, "Kama Country Beckons", Chai Chai

10.    மின்சார அதிர்ச்சி கொந்தளிப்பு அலையலையாய்! நீல-நீலமாய் ஆகாயம் சட்டென பிளக்கிறது பால்வெளிகள் உள்ளுக்குள் நொறுங்குகின்றன! சில்லுகள் … சில்லுகள் … பிறகு மரணம் போல் ஓர் அசைவின்மை

(The Silent Scream தொகுப்பில் இருந்து …) 9.    நாற்காலியில் கட்டப்பட்டு ஏங்க! கொஞ்சம் கேளுங்க … அவிழ்த்து விடுறீங்களா? இந்த முடிச்சுகளை அவிழ்த்து விடுங்களேன், ப்ளீஸ் … சிஸ்டர், போகாதீங்க! வாயை மூடு! அவிழ்த்து விடுங்களேன் ப்ளீஸ்! என்னை விடுங்க! என்னை காயப்படுத்துறாங்க! ச்சூ சொன்னேன்ல! வாயை மூடு! என் காதுகளை பிய்ச்சு எடுக்குறாங்க! பாருங்க! என் காதுகளை பிய்ச்சு எடுக்குறாங்க! யாரும் அப்பிடி பண்ணல … உட்காரு! உன் கம்மல்களை கழற்றுறாங்க …

" இந்தியாவின் பலமும் விசேஷமும் அதன் பன்மைத்துவம் . உதாரணமாக , ஜெர்மனிக்கு ஒரு உத்தரப் பிரதேசக்காரரும் ஒரு தமிழரும் செல்கிறார் என்று வைத்துக் கொள்வோம் . இருவரும் ஆங்கிலத்தில் உரையாடுவதைப் பார்த்து ஜெர்மன்காரர் உங்கள் இருவருக்கும் தேசப் பற்றே இல்லையே , நீங்கள் இருவரும் இந்தியராய் இருந்து கொண்டு , உங்கள் மொழியில் பேசாமல் அந்நிய மொழியில் பேசுகிறீர்களே என்று கேட்டு இருவரையும் மிகக் கடுமையாக விமர்சிப்பார் . அவருக்கு நீங்கள் எவ்வளவுதான் விளக்கினாலும் புரியவே புரியாது . அவர்களால் ஒரே தேசத்தில் பல்வேறு மொழிகளைப் பேசும் மக்கள் , பல்வேறு கடவுள்களைத் தொழும் மக்கள் , பல்வேறு இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் வாழ முடியும் என்பதையே புரிந்து கொள்ள முடியாது . ஜெர்மன் என்றால் அவர் ஜெர்மானிய மொழிதான் பேச வேண்டும் ; கிறிஸ்தவராகத்தான் இருக்க வேண்டும் . இப்படி ஒரு தேசம் என்றால் அவர்களைப் பொறுத்தவரை ஒரே மொழி , ஒரே மதம்தான் இருக்க முடியும் . ஆனால் இந்தியாவில் செம்மொழிகளே அரை டஜன் இருக்கின்றன . உதிரி மொழிகள் நூற்றுக் கணக்கில் ...