சென்னையின் பிரதான (முண்டாசு, தாடி) கல்லூரியில் ஒரு உத்தராபுர மதிற்சுவர் உள்ளது, சற்று வித்தியாசமான வடிவில். நான் இதைக் கண்டு மலைத்தது ஒரு மழை நாளில் விரிவுரையாள நண்பனைக் காண சென்ற போது. முதுகில் கனத்த பையுடன் வகுப்பிலிருந்து வகுப்புக்கு, அங்கிருந்து காண்டீனுக்கு, பிறகு கழிப்பறைக்கு என சங்கிலித் தொடராக தாவிக் கொண்டிருந்தவனை கைப்பற்றி உரையாடிய போது அவன் முதுகுப் பையை குறிப்பிட்டேன். பதில் சொல்லாமல் "ஓ அதுவா" என்று மாடியேறி அழைத்துப் போய் காட்டினான். அவன் சார்ந்த துறையின் அறைக் கதவில் இரண்டு பூட்டுகள் தொங்கின. வெங்கல மற்றும் எவர் சில்வர் பூட்டுகள். "டிப்பார்ட்மெண்டுக்கு ரெண்டு பூட்டு", சுட்டிக் காட்டி நிதானமாக சொன்னான். "சீனியர்ஸ் கிட்ட ரெண்டு சாவியும் இருக்கும். எங்களைப் போல் மானேஜ்மெண்ட் ஸ்டாஃபுக்கு ஒன்றுதான். சிலருக்கு எந்த சாவியும் கிடையாது. சீனியர்ஸ் எப்போது வெளியே போனாலும் அறையை பூட்டிடுவாங்க. மானேஜ்மெண்ட் ஸ்டாஃபும் வேறுவழியின்றி பையை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பீடுவோம். "
"ஏன்?"
"ஒருவேளை சீனியர்ஸ் திரும்ப வந்து திறக்காட்டி எங்க பை பொருட்...