ஆர். அபிலாஷின் இணையதளம்

என் கல்லூரியில் ஒரு வயதான பேராசிரியர் இருக்கிறார். அவருக்கு ஓய்வுக்கான வயது வந்து விட்டது. அதனால் அவரை வீட்டுக்கு அனுப்பி விட்டார்கள். அவர் மிகவும் உடைந்து போய் விட்டார். இன்னும் சில வருடங்கள் கூடுதலாய் வேலை செய்ய முடியாதா என ஏங்குகிறார். அந்த ஏக்கத்தில் இன்னும் சில வருடங்கள் மும்முரமாய் வாழ வேண்டும் எனும் ஆர்வமும் இருக்கிறது.

She voiced dejectedly “How could one live With a ten-headed demon?”

For you to   misread me I have always had a disposition Always had a specific word a deed a demeanor a wish a need

In the rainy season cats are short on food My lost cats return once it starts to pour

When you visit me at the times of my illness I beseech you not to bring me flowers not to bring me fruits and not to bring me the kisses of your love

  “Shall I come tomorrow?” She said. Then she breathed “No, I would come This evening itself”

  You always crave to listen to my voice at the beginning of a raining season Always when the rain gets heavy you wish to read my poems