மொழியாக்கத்தின் போது நாம் தவற விடும் கவித்துவம்

 இப்போது ஏ.ஐ மொழியாக்கம் குறித்து சர்ச்சைகள் நிகழ்ந்து வரும் வேளையில் நான் கடந்த ஆண்டு ஆங்கிலத்தில் இருந்து தமிழுக்குச் செய்யப்பட்டுள்ள மொழியாக்கங்களை ஏ.ஐ மொழியாக்கங்களுடன் ஒப்பிட்டு எழுதிய ஆய்வுக் கட்டுரையை நீங்கள் படித்துப் பார்ப்பது ஆழமான பார்வையை உங்களுக்கு அளிக்கும். உங்களிடம் சந்தா இல்லாத பட்சத்தில் IGI Global இணையதளத்தில் அதைப் படிக்க இயலாது. ஆகையால் ஒரு பகுதியை இங்கே தருகிறேன். இதில் பெருமாள் முருகன் "மாதொரு பாகன்" நாவலை ஆங்கிலப்படுத்திய பகுதியை எடுத்து அதை ஏ.ஐ மொழிபெயர்ப்புடன் ஒப்பிட்டு இந்த மொழியாக்கங்கள் மூல மொழியில் இருந்து எந்தளவுக்கு வேறுபடுகின்றன என்பதை வாக்கிய அமைப்பு, தொனி, உருவகங்களைக் கருத்திற்கொண்டு விவாதித்திருக்கிறேன்:

Ponna is left alone by her mother in the middle of the crowd. As she looks around the crowd in confusion, “frozen in fear”, she begins to acutely observe the people around her. Murugan’s poetic description of the men who stand in dark tapestry of shadow and light dots is brilliant. The figure of speech of metaphor that the author uses in the ST which enables him to light up the mood of fear and anticipation, of the shadowiness of amorality, of the dreaminess of a girl who feels like a child lost in the crowd, painting a picture of her vulnerability and innocence. He says “pukai Uruvangal Nadamadiya koottaithai nottam vittal”, which literally means that she cast her look at the smoky figurines that wandered about in the crowd. Now let us look at the translation of this line by Vasudevan: “She observed the dark shadows and dots of light casting themselves on the crowd, making everyone look like objects of smoke.” (p. 162). The difference is striking - Vasudevan in his TT goes for a simile in place of the metaphor, thereby creates a distance between the object of perception and the character who perceives. As Bethlehem puts it, “the prima facie structural difference between metaphor and simile (the absence of connectives of similitude in the former, their presence in the latter) is made to bear the burden of simile's literality. The connective becomes the literal surplus which apparently devalues simile, according to the view that permeates modern rhetoric.” (203). The choice by the translator may be seen as to be largely following the slightly detached and distanced tone that he maintains throughout the text. Similarly in the following sentence he says “it amazed her that there were so many people” while the original Tamil sentence goes as “she was amazed that there were so many people” (p. 162).

Vasudevan uses the anticipatory subject ‘It’, which creates a more formal, impersonal feel to the narrative and distancing in tone. In the Tamil sentence the subject (she) + verb phrase (was amazed) + complement clause (that there were so many people) conveys a more personal, subjective emotional state, emphasizing her emotional response over the objective external observation. Similarly, he uses the word ‘inventory’ to refer to the mind’s stack of memories in a sentence where Ponna tries to recall faces from her memory of faces from her childhood to find if any in the crowd holds similarity. “Inventory” is the Vasudevan’s intervention and it adds a layer of modernity and instrumentality to the more poetic word “Chaayal” found in the ST, which is derived from the Sanskrit word "chaaya" (chāyā, छाया) with meanings that carry a highly philosophical ring to them, such as shade, shadow, and reflection. The difference in the semantic transportation of the expression in the English translation is significant as it transposes the description from the poetic philosophical context to a more instrumental, psychologically realistic context. Later as Ponna stands in the crowd a stranger holds her hand. Murugan writes that “aval … than valakkaiyai patrum vithyasamana thodudalai unarnthaal”, which literally means that she felt a different touch holding her right hand. The phrase that ‘she felt a touch holding the hand’ is awkward in English though it has a beautiful poetic ring to it. The gentleness of the grasp—where “touch” itself functions as a metonym for intimacy—conveys not only physical sensation but also an overwhelming mood of immersion. Vasudevan in his translation writes thus: “While she was thinking about this, she felt a touch on her right arm.” (p. 165). The TT shrugs off the poeticality and immersiveness found in the ST’s description in favor of a more informative line.

Let us now compare these to machine-translated versions. I asked Chatgpt for a literal translation and shared my observations on the problems found in Vasudevan’s translations with it. It then came up with the following:

இருள் நிழல் படிந்தும் வெளிச்சப்புள்ளி விழுந்தும் புகையுருவங்கள் நடமாடிய கூட்டத்தை நோட்டம் விட்டாள்.

→ She cast her glance on the crowd where smoky figures moved about, shadowed by darkness and spotted with points of light.

சின்ன வயதிலிருந்து மனதில் பதிந்து கிடக்கும் ஏராளமான முகங்களை வெளியே எடுத்து அவற்றின் சாயல் பொருந்திய முகம் எங்காவது தென்படுகிறதா எனச் சோதித்தாள்.

→ She brought out the countless faces imprinted in her mind since childhood and tested if a face resembling their likeness appeared anywhere.

அவள் யோசனையினூடே தன் வலக்கையைப் பற்றும் வித்தியாசமான தொடுதலை உணர்ந்தாள்.

→ Through her thoughts she felt the different touch holding her right hand.

இந்த ஊரில் இத்தனை மனிதர்கள் இருக்கிறார்களா என ஆச்சரியம் கொண்டாள்.

→ She wondered in amazement whether so many people were in this town.

A smoother literary version would be:

→ She was amazed that there were so many people in this town.

For the sake of brevity I shall limit the detailed analysis of the errors in translation to the first sentence and a brief analysis of the rest.

It is interesting to note that Chatgpt converts the adjective ‘shadow’ (ST) to a verb (‘shadowed’) (TT). It leaves out the implication of the darkness that ST enables by amplifying the shadows an expression like ‘darkness-bred shadows’. The TT also excludes the verb ‘layered’ from the ST (layered by the shadows bred by darkness), which takes the focus away from the atmospheric eeriness of grayish figures in the evening to the general non-spatial shadowiness of the atmosphere. Similarly the verb ‘falling’ in the expression of the light dots falling on the shadowy figures in the ST is swapped with a noun turned verb - ‘dotted’ - in the TT. The cognitive shift of the atmospheric layering of dark and light shades on the figures is replaced with shadowing and spotting, which is a significant change in the meaning conveyed by the ST. While the second and third sentences are accurate (as it seems to have integrated my suggestions), the exterior focalization in the ST (‘are there so many people, she wondered’) is missed in the TT.

The difference between ST and TT from human and machine translations here shows that while the human translators holds a certain politics of language (exterior objective style) the machine translation by Chatgpt, though riddled with errors in meaning and focalization, seems to hold the potential to improve on them by using post-editing suggestions from humans.

நான் இமையம், ஜெயமோகன், சாரு ஆகியோரின் நாவல் மொழியாக்கங்களையும் கூட இக்கட்டுரையில் அலசியிருக்கிறேன். உண்மையான பிரச்சினை ஏ.ஐ மொழியாக்கம் சரியா தப்பா என்பல்ல. மொழியாக்கம் என்பதே மேற்கத்திய சந்தைக்கானதாக கருதப்பட்டு செய்யப்படுவதால் அது பல நுட்பங்களை இழந்த பின்னரே அச்சிலேறுகிறது. இதை நாம் கவனிப்பதே இல்லை. நாம் ஆங்கிலத்தில் இருந்து தமிழுக்கு வரும் படைப்புகளைப் பற்றி சும்மா சண்டை போட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். நமது தாழ்வுணர்வு காரணமாக மொழிபெயர்ப்பாளரின் ஆங்கில அறிவுப் போதாமையைக் கண்டுபிடித்து அதைப் பெரிதுபடுத்திப் போரிடுகிறோம். ஆங்கில அறிவுக்கும் அப்பால் மொழியாக்கம் சந்தையாக்கம் சார்ந்த ஒரு நெருக்கடியில் உள்ளது. சொற்றொடர்களின் குறியீட்டுப் பொருளை ஆங்கில எடிட்டர்களும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் புரிந்துகொள்வதில்லை. நாமும் அவர்களைக் கேள்வி கேட்பதில்லை.

முழுமையாகப் படிக்க: https://www.igi-global.com/chapter/tamilenglish-machine-translation/400860