ஆர். அபிலாஷின் இணையதளம்

  சமகால தமிழ் சினிமாவின் தலைசிறந்த இயக்குநருக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள்!  வெகு அரிதாகத் தான் ரஞ்சித்தைப் போல தமிழ் சினிமாவின் போக்கையே மாற்றக் கூடியராக ஒரு இயக்குநர் தோன்றுவார்.  2010இல் சுசீந்திரனின் "நான் மகான் அல்ல" படம் குறித்த ஒரு விவாதம் கருந்தேள் ராஜேஷின் பிளாகில் நடக்கிறது.  தமிழ் சினிமாவில் தலித்துகள் குறித்த பதிவுகள் எவ்வளவு அபத்தமாக உள்ளது என ரஞ்சித் ராஜேஷுக்கு அனுப்பிய மின்னஞ்சலை அவர் பதிவிடுகிறார். அதை ஒட்டி பின்னூட்டங்களில் ஒரு நீண்ட விவாதம். அப்போது ரஞ்சித் ஒரு இயக்குநர் அல்ல. தன்னை ஒரு உதவி இயக்குநர் என்றே அறிமுகப்படுத்திக் கொள்கிறார். அவருடைய தரப்பை பின்னூட்டங்களில் பலரும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. சினிமாவில் உள்ள பாத்திரங்களின் சாதியைப் பற்றி பேசுவதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என அவர்கள் கொந்தளிக்கிறார்கள். ஆனால் ஏன் தாழ்த்தப்பட்டோர் மட்டும் தவறாக சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள் என ரஞ்சித் கேள்வி எழுப்ப யாரும் அதைப் பொருட்படுத்தி யோசிக்கவில்லை. அதன் பின்னர் "அட்டகத்தி" எனும் தனது முதல் படத்தின் மூலம் வளர்ந்து "மெட்ராஸ்" மூலம் வெகுஜன தளத்தில் கால் பாவி நின...

தமிழ் சினிமாவில் மிக மிக மோசமாக பயன்படுத்தப்படும் உத்தி பிளேஷ் பேக். பெரும்பாலான நல்ல படங்களில் இந்த பிளேஷ்பேக் எனப்படும் தொப்பை நம்மை தொந்தரவு பண்ணுவதில்லை. மோசமான படங்கள் பலவற்றில் பிளேஷ்பேக்கை தூக்கி விட்டால் திரைக்கதை வடிவமும் சிக்கென்று இருக்கும். கடந்த பத்து பதினைந்து ஆண்டுகளில் வெளிவந்த ரஜினி படங்களில் பிளேஷ்பேக் ஆரம்பித்தாலே நான் தூங்கி விடுவேன். எனக்கு மிகவும் பிடித்த படமான “காலாவில்” அந்த பிளேஷ்பேக்கை அனிமேஷனில் காட்டி சமாளித்து விட்டார்கள். ஆனாலும் அந்த ஹூமா குரேஷியின் காதல் பகுதி கூட செம போர் தான். “பாட்ஷாவில்” கூட பிளேஷ் பேக் பகுதி செம மாஸாக இருக்கும் என்றாலும் நான் அதை பின்கதை அளவுக்கு வெகுவாக ரசிக்கவில்லை. “தளபதியில்” முதல் ஐந்து நிமிடத்திலே கடந்த காலத்தை முடித்து விட்டு கதைக்கு வந்து விடுவார் மணிரத்னம். “முள்ளும் மலரும்” படத்துக்கு ஒரு மோசமான இயக்குநர் திரைக்கதை எழுதி இருந்தால் படத்தில் ஒரு அரை மணி நேரத்தை குழந்தை ரஜினியும் குழந்தை ஷோபாவுமாக எப்படி வளர்ந்தார்கள் என்பதை பாடலுடன் காட்டி இருப்பார்கள். ஆனால் அதற்கு அவசியமே இல்லை என மகேந்திரன் அறிந்திருந்தார் - ரஜினியையும் அ...

“அசோகருடைய இரண்டு (Rock Edicts ii and iii) சாசனங்களில் கூறப்படுகிற தம்பபன்னி (தாம்பிரபரணி) என்பது தம்பபன்னி தீவாக (இலங்கைத் தீவாக) இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. அது தாம்பிரபரணி பாய்கிற, தற்போது திருநெல்வேலி என்று வழங்கப்படுகிற ஜில்லாவாகும். யுவாங் சுவாங் என்னும் சீன யாத்திரிகர் கூறுகிற மலயகூடம் என்னும் தேயமும் இதுவாகும். இங்கிருந்து படகேறி சிறிது தூரத்தை கடந்தால் தம்பபன்னிக்கு (இலங்கைக்கு) செல்லலாம்.” - மயிலை சீனி. வெங்கடசாமி, பக். 84, “பௌத்தமும் தமிழும்” “தாமிரபரணி ஒரு காலத்தில் இலங்கை வரை பாய்ந்து கொண்டிருந்ததாக கிரேக்க பயணக்குறிப்புகள் சொல்கின்றன. அக்காலத்தில் கிரேக்க ஆராய்ச்சியாளர் ஒருவர் இலங்கையை ‘தாம்ரபர்ணே’ என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். ஈழத்தமிழர்களின் பேச்சு வழக்கில் பெருவாரியான சொற்கள் திருநெல்வேலி வட்டார வழக்கு போன்றே இருக்கும்.” - விக்கிபீடியா

முந்தின வருடத்தை விட இந்த வருடம் எனக்கு மகிழ்ச்சியானதாக, நம்பிக்கையளிப்பதாக உள்ளது. எல்லா பிறந்த நாட்களிலும் நான் வழக்கமாக உற்சாகமாக இருப்பேன். கடந்த சில வருடங்களே விதிவிலக்கு. இவ்வருடம் நான் மீண்டும் அதே உற்சாகத்தை திரும்பப் பெற்றிருக்கிறேன். குறிப்பாக கடந்த ஒரு மாதமாக மனம் சற்று தெளிவாகி இருக்கிறது. சின்னச் சின்ன, சில நேரம் பெரிய பிரச்சனைகளைக் கூட அதிகம் உணர்ச்சி வசப்படாமல் நிதானமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம் எனும் எண்ணம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அதற்கான ஒரு காரணம் எனக்கு அளப்பரிய அன்பைத் தரும் நண்பர்கள் என் நெஞ்சிற்கு இனியவர்களும். மற்றொரு முக்கிய காரணம் சற்று விசித்திரமானது: பிறர் தமது அனுபவம், உள்ளுணர்வு வழியாக கற்கிற பாடங்களை நான் எப்போதும் வாசிப்பு வழியாகவே கற்கிறேன். ஒருவேளை ஒரு புத்தகம் தர்க்கரீதியாக பிசிறில்லாத கருத்தாக்கமாக ஒரு பாடத்தை அளிக்கும் போது அது சுலபத்தில் என் மனதில் போய் சப்பணமிட்டு அமர்ந்து கொள்கிறது என நினைக்கிறேன், ஆனால் உணர்வுரீதியான அனுபவங்களை நான் ஆர்ப்பார்ட்டமாக எதிர்கொள்ளும் போது இயல்பாகவே அவை என் மனக்கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே ஓடி விடுகின்றன. அவ்விதத்தில் அண்மையில் அ...

இந்த 83 டிரெய்லரை ஏன் இப்படிக் கொண்டாடுகிறார்கள் எனத் தெரியவில்லை. இறுதி ஷாட்களில் இந்திய வெற்றியைக் காட்டி மயிர்க்கூசெறிய வைப்பது ஒரு எளிய தந்திரமே. மற்றபடி நிறைய மிகை, தெய்வழக்குகள் கொண்ட ஒரு 'தாயின் மணிக்கொடி, தாயின் மணிக்கொடி ஜெய்ஹிந்த்' பாணி படமாகவே தெரிகிறது. ஒவ்வொரு நடிகரையும் காட்டி இவர் இந்த பாத்திரம் என்று சொல்லுவது, வெஸ்ட் இண்டீஸை திமிர் பிடித்தவர்களாகக் காட்டுவது அவசியமற்றது. அப்புறம் ஸ்ரீகாந்துக்கு தடுப்பாட்டம் தெரியாது என்று ஒரு வசனம் வேறு. ஸ்ரீகாந்து அடிக்க வேண்டிய பந்துகளை உள்தடுப்பு வட்டத்துக்கு மேல் தூக்கி அடித்தாரே தவிர கண்ணை மூடி சுற்றிய மட்டையாளர் அல்ல. தேவையான நேரத்தில் ஒற்றை ஓட்டம் எடுப்பது என ஆடியவரே அவர். எல்லாரும் நத்தையாக ஊர்ந்த காலத்தில் சீக்கா சற்று கூடுதல் ரிஸ்க் எடுத்து ஆடினாரே தவிர இன்றைய சூர்யகுமார் யாதவைப் போன்றவரே அவர். கபில் தேவுக்கு சுத்தமாக ஆங்கிலத்தில் பேச வராது என்பது போல ஒரு காட்சியும் உண்டு. நிஜமாகவே கபில் அன்று அவ்வாறு இருந்தாரா? எனக்குத் தெரிந்து அவர் பெரிய பிழைகள் இன்றி ஆங்கிலம் பேசக் கூடியவரே. எதுக்குய்யா இந்தியா வெற்றி பெற்றால் பெவ...

நான் அறிவினால் பயனில்லை என்று சொல்லவில்லை , அறிவுக்கு பலனுண்டு என அனைவரும் அறிவோம் ( அதை நாம் பயன்படுத்தாமல் இருப்பது வேறு விசயம் ), ஆனால் அது என்ன பயன் என்று நாம் கேட்பது அவசியம் . உ . தா ., அறிதல் இன்பமளிக்கும் செயல் . ஒரு புதிய செய்தியை அறியும் போது கூட நாம் இன்புறுகிறோம் . அதே நேரம் இச்செய்திகள் நமக்கு ஒரு நிபுணத்துவத்தை தருவதுண்டா ? ஒருவர் அரசியல் செய்திகளை தொடர்ந்து சேகரித்து வருகிறார் ; அரசியல் குறித்த தன் அறிவை பெருக்கிக் கொள்கிறார் . ஆனால் அவரை ஒரு அரசியல் நிபுணர் என்று கூற முடியுமா ? சாதிகளின் தேவைகளை புரிந்து கொண்டு அவற்றுக்கு அனுசரித்து யுக்திகளை வகுத்தால் ஒரு கட்சி தேர்தலில் வெல்ல முடியும் எனும் கருதுகோள் அல்லது நம்பிக்கை ஒரு சிந்தனையாளருக்கு இருக்கலாம் . ஆனால் அந்த நம்பிக்கையை யுக்தியாக மாற்றி நடைமுறையில் செயல்படுத்திப் பார்த்தால் மட்டுமே அந்த குறிப்பிட்ட சூழலில் நேரத்தில் அதற்கு மதிப்புண்டா என அவர் அறிய முடியும் . ஆக அரசியலுக்கு வெளியே இருக்கும் ஒரு அரசியல் அறிஞர் ஒரு போத...

என்னுடைய “ஒரு முடிவற்ற துப்பறியும் கதை” நாவல் குறித்து உங்களுக்கு எழக் கூடிய சில கேள்விகளுக்கு முன்கூட்டியே பதில்களை கீழே தருகிறேன்: 1) இது எம்மாதிரியான நாவல்? இது ஒரு துப்பறியும் நாவல். பின்நவீன பாணியில் (வாசிப்புக்கு முடிந்தவரை இடைஞ்சல் இல்லாமல் சரளமாக) எழுத முயன்றிருக்கிறேன். 2) இது துப்பறியும் நாவலா? இலக்கிய நாவலா?  இந்நாவலின் உள்ளே நீங்கள் பயணிக்கும் போது அதற்கு வெளியே உள்ள கதைத்தளத்துக்கு அப்பால் இது மனிதனின் தன்னிலையானது எப்படியானது, நம்மை அறிவதில் நமக்குள்ள போராட்டம் என்ன என்பதைப் பற்றியும் பேசி இருக்கிறேன். ஆக இது வெறுமனே ஒரு மேலோட்டமான துப்பறியும் நாவல் அல்ல. என்னதான் ஒரு வெகுஜன வடிவத்தில் சங்கதிகளைக் கொண்டு சுவாரஸ்யமான கதையை இது சொன்னாலும், சற்று கவனித்து ஆழமாக படிக்க வேண்டிய இலக்கிய பிரதியாகவே இந்நாவல் இருக்கும். 3) இது உண்மைச் சம்பவத்தின அடிப்படையில் எழுதப்படதா? எல்லா துப்பறியும் நாவல்களிலும் பிரசித்தமான நிஜ வழக்குகளின் சாயல் இருக்கும். இந்நாவலிலும் அது உண்டு. ஆனால் இது ஒரு நிஜமாக நடந்த வழக்கை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சி அல்ல. மாறாக, நிஜத்தில் வெளிவராத உண்மைகளை என் கற்பனையை...