ஆர். அபிலாஷின் இணையதளம்

வாஸ்தோவின் “போஹோவை” ஒரு மாதிரி ஹிப்பி நாவல் என்று கூறலாம். இவ்வகை நாவல்களில் நகர / கிராமிய மத்திய வர்க்க வாழ்க்கை சற்று எதிர்மறையாகவும், எந்த பிடிப்புமில்லாத பயண / சாலை வாழ்க்கை உன்னதமாகவும் காட்டப்படும். சமூக வாழ்க்கையின் காயங்களை சமூக பந்தமற்ற ஒரு வாழ்க்கை குணப்படுத்தும் என்றும் இவ்வகை கதைகளில் சொல்லப்படும். வாசகர்களில் பலரும் உள்ளூர ஏங்குவது எல்லாவற்றையும் அறுத்துப் போட்டுவிட்டு ஓடி விடவேண்டும் என்பதையே, ஆனால் அவர்களால் அதை செய்ய முடியாது. அதனாலே இத்தகைய கதைகளுக்கு எப்போதும் மவுசிருக்கும், விட்டு விடுதலையாகும் சாகச வாழ்க்கை திரும்பத் திரும்ப ரசிக்கப்படும். ஆனால் வாசகன் சமூகத்துக்குள் இருப்பவன் என்பதால் இக்கதைகளில் நாயகன் திரும்ப ஊருக்கு வருவான். (அல்லது சமூகத்தில் இருந்து புறவெளிக்கு எதிர்காற்றில் மயிர்க்கற்றைகள் அலைய பைக்கில் பிறந்து போவான்.) அதுவே நாவலுக்கு ஒரு முழுமையை கொடுக்கும். இறுக்கம்-கசப்பு-விடுதலை-திகைப்பு-மீண்டும் திரும்புதல் என்பதே ஹிப்பி நாவலின் இலக்கணம். வாஸ்தோ இந்த கதையமைப்பை காதல், மனமுறிவு, குற்றம், தப்பித்து ஓட்டம், பைக் ரைடிங் அனுபவங்கள், மனம் ஆற்றுப்படுதல் எனும் ...

நண்பர் ஒருவர் கடனட்டை, ஓவர் டிராப்ட் ஆகிய வசதிகளால் தான் மாத சம்பளத்தையும் தாண்டி செலவு செய்கிற, கடனில் மூழ்குகிற நிலையைப் பற்றி எழுதி இருந்தார். ஜிபே, பேடிஎம் போன்ற ஆன்லைனில் பணம் செலுத்தும் செயலிகள் வந்த பின்னர் செலவு கட்டுப்பாட்டை மீறி போவதை கண்கூடாக காண்கிறேன். அதனாலே கடந்த மாதம் செலவுக்கு ஏடிஎம்மில் இருந்து பணமாக எடுத்து வைத்துக் கொண்டு கண்கொத்திப் பாம்பாக செலவை கண்காணிக்கிறேன். ஆனாலும் சுலபமாக இல்லை.  ஒரு பிரச்சனை நாம் விரும்பாமலே நமது அன்றாட வாழ்வில் பல வசதிகள், விருப்பத்தேர்வுகள் புகுந்து விட்டன என்பது. நான் சிறுவனாக இருக்கையில் இரவுணவு என்றால் கஞ்சியும், மதியம் செய்த ஏதாவது ஒரு பொரியலும் தான். வெரைட்டிக்காக சில பல கிழங்கு பப்படங்கள், ஊறுகாய் இருக்கும். கஞ்சியும் அலுக்கிறது என்றால் பயிறு கஞ்சி, உளுத்தங்கஞ்சி என மாற்றி மாற்றி செய்வோம். இவற்றில் நீக்கமற நிறைகிற பொருள் தேங்காய் மட்டுமே. அப்போது மூன்று ரூபாய்க்கு கொள்முதலில் தேங்காய் விற்றது, கடையில் ஐந்து அல்லது ஆறு ரூபாய். பின்னர் அது பத்து ரூபாயானது. இப்போதோ தேங்காய்க்கே 35-45 ரூ வரை செலவாகிறது. எண்ணெய், காய்கறி என எல்லாவற்ற...

நவீன கவிதையில், இலக்கியத்தில் பெரியார் இல்லையா? பெரியாரியத்தின் தாக்கம் இல்லையா? நேரடியாக பதில் சொல்வதென்றால் “இல்லை”.  ஆனால் இதன் பொருள் அரசியல் சித்தாந்தங்களுக்கு - பெரியாரின் அராஜகவாதத்துக்கு - இலக்கியத்தில் இடமில்லை என்பதல்ல. ஏனென்றால் அம்பேத்கரியத்தின் தாக்கத்தை நாம் மராத்திய, கன்னட, தமிழ் தலித் இலக்கியப் படைப்புகளில் வலுவாகவே காண்கிறோம். அரசியல் பொருளாதார தத்துவமான மார்க்ஸிய தாக்கத்தை திராவிட, பெண்ணிய, இடதுசாரி புனைவிலக்கியத்தில் காண்கிறோம். மூன்று தலைமுறை பெண்ணியவாதிகளின் சிந்தனைத் தாக்கத்தை நாம் இந்தியா முழுமைக்கும் உள்ள பெண் படைப்பாளிகளிடம், நாற்பதுகள் முதல் ரெண்டாயிரத்தின் பிற்பகுதி வரையிலான தமிழ் பெண் படைப்பாளர்களின் பிரதிகளிலும் துலக்கமாக பார்க்கிறோம். சொல்லப்போனால், தலித்திய, பெண்ணிய படைப்புகளில் போல மிக வெளிப்படையான அரசியல்தன்மையை நாம் பிற படைப்புகளில் காண முடியாது. இன்னொரு பக்கம் சமூகவியல் அறிஞரான பூக்கோவின் வலுவான தாக்கத்தை தொண்ணூறுகளுக்குப் பிறகான தமிழ்க் கவிதையில் பார்க்க முடியும்.  கோணங்கியின் கதைகளில், நாவல்களில் இயற்கையியல் சிந்தனையின் தாக்கத்தை பின்நவீன எ...

இன்று என் வாழ்வின் சிறந்த நாட்களில் ஒன்று. அதன் பிறகு என்ன தான் கசப்பாக நடந்தாலும் நாள் முழுக்க மனதுக்குள் இனித்துக் கொண்டே இருக்குமே அப்படியான ஒரு நாள். ஏனென்றால் இன்று என்னுடைய நாவலை எழுதி முடித்தேன்.  கடைசி அத்தியாயத்தின் சில காட்சிகளை நேற்றிரவு துவங்கி இன்று காலை ஐந்தரை வரை எழுதி ‘முற்றும்’ போட்ட போது ஒரு மிகப்பெரிய திருப்தி ஏற்பட்டது. அங்கங்கே ஆரம்பித்து விட்ட இளகுமுனைகளை (loose ends) இறுதி அத்தியாயங்களில் முடிச்சிட்ட போது நிறைவாக இருந்தது. நாவலின் முடிவு நான் ஏற்கனவே திட்டமிருந்தது தான் என்றாலும் ஒரு நுட்பமான சிறிய மாற்றத்தை இன்று எழுதும் போது கடைசி பத்தியில் புதிதாக கொண்டு வந்தேன். கடந்த வருடம் பிப்ரவரி மாதம் 6ஆம் தேதி எழுத ஆரம்பித்து இவ்வருடம் ஜனவரி மாதத்தில் சரியாக மற்றொறு ஆறாம் தேதி அன்று முடித்தேன். சரியாக 11 மாதங்கள் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். மொத்தம் ஒரு லட்சத்து பத்தாயிரம் சொற்கள்.  நாவலின் 70% முதல் 6 மாதங்களில் எழுதி முடித்து விட்டேன். அதன் பிறகு திரும்பப் படித்து தேவையில்லையெனத் தோன்றிய 6 அத்தியாயங்களை அழித்து விட்டு பாதியில் இருந்து நாவலை திருத்தி எழுதினேன்....

“நம்மால் இந்த பெங்களூர் குளிரைத் தாங்கிக் கொண்டு எழுதவே முடியவில்லை, ஐரோப்பா போன்ற தேசங்களில் குளிர்காலங்களில் எழுத்தாளர்கள் எப்படி எழுதுகிறார்கள்?” என்பது எனக்கு புரிபடாத மர்மங்களில் ஒன்று. குளிர்காற்று அடிக்கும் போது ஒன்று கம்பளி அங்கியை அணிந்திருக்க வேண்டும், அல்லாவிட்டால் அடிக்கடி கைகளைக் கொண்டு உடம்பை நாமே அணைத்துக் கொள்ள வேண்டி வரும். சரி, அப்படியே கம்பளி உடை அணிந்திருந்தாலும் விரல்கள் குளிரில் விரைக்கிற உணர்வு வரும் போது தட்டச்சுவது சிரமம். கையுறை அணிந்து எழுதலாம் என்றால் விரலின் சருமம் பொத்தான்களில் படுகிற உணர்வு கூட இல்லாமல் என்ன எழுத்து? இது போக, அடிக்கடி உள்ளிருந்து குளிர் கிளம்பி வந்து காதுக்குள் கெக்கலிக்கும் போது ஒருவேளை நிஜமாகக் குளிர்கிறதா அல்லது நமக்குத் தான் ஜுரம் வந்து விடுகிறதா என சந்தேகம் வருகிறது. இந்த அவஸ்தைகள் தொடர்ந்து எழுத்தின் சரளத்தில் இருந்து நம்மை தடம் புரள வைக்கிறது. அதே நேரம் எழுத்து குழாயைத் திறந்ததைப் போல கொட்ட ஆரம்பித்து விட்டால் குளிரின் தாக்குதல் மறந்து போகும். “ரொம்ப நேரமா என்னை மறந்திட்டியா?” எனக் கேட்டபடி உடனே அது தன் ஜில்லென்ற விரல்களை நம் விலாவ...

இந்த ஆண்டு எனக்கு சற்று கூடுதல் தெளிவு மனிதர்களைப் பற்றி கிடைத்திருக்கிறது. அது என் வாசிப்பிலும் அனுபவத்திலும் இருந்து கிட்டியது.  நாமே தேடிச் செல்லாவிட்டாலும் துன்பம் வரும் போது கூடவே உதவிக்கு நண்பர்களும் வருவார்கள் எனும் இதமான நம்பிக்கையும் கிடைத்தது.  பெங்களூருக்கு வந்த பிறகு பலவிதமான நண்பர்களை, வாசகர்களை, மனிதர்களை சந்தித்து அளவளாவுவது வெகுவாக குறைந்து போனாலும் நிறைய வாசித்திருக்கிறேன். குறிப்பாக தத்துவத்திலும் இலக்கியத்திலும். அந்த விதத்தில் மகிழ்ச்சி. புதிய விசயங்களைக் கற்றுக் கொள்வது எப்போதும் தித்திப்பானது அல்லவா! கூடவே ஒரு பிரச்சனையை தர்க்கரீதியாக பகுப்பாய்வு செய்ய தத்துவ வாசிப்பு உதவியுள்ளது. இலக்கியத்தில் ஐரோப்பிய, அமெரிக்க, பின்நவீன இலக்கியம் நோக்கி கவனத்தை செலுத்தினேன். இதை அடுத்து, கதைத்தொழில் நுட்பம் சார்ந்து நிறைய வாசித்தேன், சிந்தித்தேன்; இயன்றால் அடுத்த வருடத்திற்குள் நாவல், திரைக்கதை ஆகிய வடிவங்களின் கதைத்தொழில் நுட்பத்தை விளக்குகிற புத்தகங்களை எழுதுவேன். அதே போல 2022-23 ஆண்டுகளில், அமெரிக்க பல்கலைகளில் உள்ள BFA in Creative Writing பாணியில் நாவல், சிறுகதை, த...

அம்பையை ஒரு பெண்ணியராக எப்படி வரையறுப்பது? பெண்ணியத்தை உலகளவில் மூன்று காலகட்டங்களாகப் பிரிப்பார்கள். முதல் காலகட்டம் பால்நிலை சமத்துவத்தை நடைமுறையில், சமூக அரசியல் தளத்தில் பெறுவதற்கான போராட்டத்தால் ஆனது. பெண்களுக்கு வாக்குரிமை, ஆண்களுக்கு இணையாக வேலை செய்து ஊதியம் பெறும் உரிமை என இந்த காலகட்டம் நகர்ந்தது. அடுத்த காலகட்டம், பண்பாட்டு ரீதியானது. பால்நிலைக் கட்டமைப்புகள் எவ்வாறு பெண்களுக்கு விரோதமாக மொழி, பண்பாடு, குடும்பம் போன்ற சமூகக்கட்டமைக்களுக்குள் உள்ளது என இந்த காலகட்டத்தில் விவாதித்தார்கள். இந்த காலகட்டத்தில் தான் பெண்கள் இலக்கியத்தில், கலைகளில், ஊடகத்தில் தடம் பதிக்க வேண்டும், நுண்-அதிகாரத்தை கைப்பற்ற வேண்டும், அதற்காக போராட வேண்டும் எனும் உத்வேகம் தோன்றியது. ஆணாதிக்கம் vs பெண் நிலை என ஒரு இருமை சமூகத்தில் உள்ளது என்று கூறப்பட்டது. ஆண்-மைய சிந்தனை எப்படி நமது மொழியில், சிந்தனையில், சமூக அமைப்புகளில், தொன்மங்களில், மதத்தில் ஊடுருவி உள்ளது என் பெண்ணியவாதிகள் பேசினார்கள். ஆங்கில மொழிக்குள் இலக்கிய மொழி என ஏற்கப்படும் ஒன்று எப்படி ஆண்மொழியாக இருக்கிறது என விவாதித்த பிரித்தானிய எழுத...