பிறந்த நாட்களின் போது நான் தன்னியல்பாகவே மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன். எனக்குள் இருந்து மகிழ்ச்சி மலர்வதை உணர்வேன். இவ்வருடம் மட்டுமே விதிவிலக்கு - நேற்று பல்லவி என்னை இரவில் அழைத்து வாழ்த்தியபோது மகிழ்ச்சி சில வினாடிகள் சுடர்ந்தது. அதன்பிறகு அது அணைந்தது. நான் ஏன் துயரமாக இருக்கிறேன் என யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். மனம் மீண்டும் பழைய மடிக்கணினித் திரையைப் போல அணைந்து அணைந்து சுடர்ந்தது. நான் சாருவின் பழைய நாவல் ஒன்றை எடுத்துப் படித்து ஏகத்துக்குச் சிரித்து உத்வேகம் ஏற்றிக்கொண்டேன். கடந்த ஓராண்டாகவே மனம் கனத்துப் போகும்போது சாரு தான் கைகொடுக்கிறார். காலையில் ஆடு மாடுகளைப் பட்டியில் இருந்து புல்வெளிக்குத் திறந்துவிடுவதைப் போல என் கவலைகளை அவிழ்த்துவிடுகிறார். சஞ்சலம் குறைந்த பின் யோசித்தேன் - நான் துயரமாக இல்லை, களைப்பாக இருக்கிறேன். களைப்பு மனதைக் கனக்கச் செய்யாது, லகுவாகவும் எடையற்றும் கசப்பாகவும் மாற்றும். அர்த்தமற்று மிதக்கும் பறவை இறகைப் போல. களைப்பு கடந்த ஓராண்டுக்கு மேலான தொடர்ந்த அலைச்சல், மனப்போராட்டங்கள், காயங்கள், காலக்கெடுக்களை நாய் போல விடாமல் துரத்திக்கொண்டு ஓடுவது, வேலையைத் ...