ஆர். அபிலாஷின் இணையதளம்

அண்மையில் வாசித்ததில் ஒரு மறக்க முடியாத அனுபவம் ராம்ஜியின் “அல்லிக்கேணி”. அவர் இதை பேஸ்புக்கில் எழுதும் போது துண்டுத்துண்டாக வாசித்த போது என்னை பெரிதாக கவரவில்லை. ஆனால் நூலாக வாசிக்கையில் இவரை இவ்வளவு நாளும் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டோமே எனத் தோன்றியது. இந்த நூலில் அப்படி என்ன பிடித்திருக்கிறது? 1) நகைச்சுவை - தனியாக படிக்கையில் பல இடங்களில் சத்தம் போட்டு சிரித்தேன், கூட்டத்தின் நடுவே இருக்கையில் மௌனமாக புன்னகைத்தேன். தமிழில் நகைச்சுவை எழுத்து என ஒரு வகைமை உண்டெனில் நிச்சயமாக ராம்ஜியின் எழுத்து மேல்தளத்தில் இருக்கும். அவர் தன்னை, தன் நண்பர்களை, தோழிகளை, அம்மாவை, அப்பாவை, பிடித்தவர்களை, பிடிக்காதவர்களை என விதிவிலக்கில்லாமல் பகடி பண்ணுகிறார். ஆனால் இவர்களை அவர் தட்டையான கோட்டோவியமாக்குவதில்லை. குள்ளமாக இருந்து தாவித் தாவிட அடிக்கிற அவரது அம்மாவின் பாத்திரம் வேறு சில இடங்களில் அழுத்தமான, முதிர்ச்சியானவராகத் தெரிகிறார். அழகான, கவர்ச்சியான, புத்திசாலித்தனமான தோழியரையும் அபத்தமானவர்களாக காட்டத் தவறுவதில்லை. அவர் யாரையெல்லாம் மகத்தானவர்களாக காட்டுகிறாரோ அவர்களுடைய ஏதாவது ஒரு கோணலையும் காட்டி விட...

 #கண்காட்சியில்வாங்கலாம் -7 கல்விப்புலப்பார்வையையும் விமரிசன நோக்கையும் சம அளவில் கலந்து ஆர்.அபிலாஷின் கவனம்பட்டு எழுத்துகளாக மாறியதில் குறிப்பிட வேண்டியனவாக இருப்பனவற்றை உயிர்மை பதிப்பகம் நூல்களாக மாற்றித் தருகின்றது. பின்வரும் நூல்களைப் போனவருடம் புத்தகச் சந்தையில்  மொத்தமாகப் வாங்கிப்படித்தேன். 1.பெண்கள் இப்படித்தான் யோசிக்கிறார்களா? 2.கதை முடிவுக்கு வந்துவிட்டீர்கள் 3. ME TOO - சில விமர்சனங்கள் 4..BIG BOSS - துயரத்தை ஏன் கூவி விற்கிறீர்கள் இந்த ஆண்டும் அங்கு கிடைக்கக்கூடும் நடுத்தரவர்க்கம் சார்ந்த வெகுமக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் கிரிக்கெட், சினிமா, தொலைக்காட்சிச் சிறப்பு நிகழ்ச்சிகள், தன்னெழுச்சியாக எழும்பிவரும் சமூக நிகழ்வுகள் போன்றவற்றைக் குறித்துக் கடந்த 10 ஆண்டுகளில் அவர் எழுதிய கட்டுரைகளை மொத்தமாகத் தொகுத்துப் பார்த்தால் அவரது புனைவல்லா எழுத்துகளின் ஓர் சிறப்பு அடையாளம் உருவாகியிருப்பதை அறியலாம். தமிழின் பொது உளவியலுக்குள் செயல்படும் தனிமனிதக் கூறுகளைப் பேசியவர் என்பது அவரது அடையாளமாக ஆகும் என நினைக்கிறேன். இந்த ஆண்டும் இரண்டு நூல்களை உயிர்மை வெளியிட்டுள்ளது 1. ரஜினிகா...

  நாகார்ஜுனரின் “மூலமத்யமகாகாரிகா” நூலின் முக்கியமான அவதானிப்புகளில் ஒன்று இறைநம்பிக்கையாளர்களின் (குறிப்பாக வைதீக பக்தர்களின்) கடவுள் குறித்த கருத்துரு எவ்வளவு அபத்தமானது என அவர் நிறுவுகிற இடம். குறிப்பாக முதல் அத்தியாயத்தில் வரும் இந்த ஆறாவது சுலோகத்தை பாருங்கள். “For neither an existent nor a nonexistent thing Is a condition appropriate. If a thing is nonexistent, how could it have a condition? If a thing is already existent, what would a condition do?” “இருக்கிற அல்லது இல்லாத ஒன்றுக்கு ஒரு நிலை தேவையிருக்காது. ஒன்று இல்லையெனில், அதற்கு நிலை இருக்காது அல்லவா? அது ஏற்கனவே இருக்கிறதெனில், அதற்கு ஒரு நிலையின் அவசியம் என்ன?” முந்தின சில சுலோகங்களில் நிலைகள் சாராம்சமானவையாய் இருக்கக் கூடும் எனும் வாதத்தை முறியடிக்க முயன்ற நாகார்ஜுனர் இப்போது மீண்டும் நிகழ்த்தப்படும் விசயங்களின் சாராம்சம் பற்றி பேச வருகிறார். இங்கு முக்கியமான குறிப்பு ‘இருப்பது’, ‘இல்லாதது’ என்பதற்கு நிஜத்தில் இருப்பது, இல்லாதது எனப் பொருள் இல்லை. சாராம்சமாக இருப்பது, சாராம்சமாக இல்லாதது என்றே புரிந்து கொள்ள வேண்டும் ...

கணேசகுமாரனின் ஒரு சிறப்பு என்னவென்றால் அவரது சிறுகதைகளுக்கு ஒரு களமும் மொழியும் உண்டெனில் அதில் இருந்து விலகி இன்னொரு மொழியில் களத்தில் குறுநாவல்கள் எழுதுவார். அவற்றுக்கும் சம்மந்தமில்லாமல் முற்றிலும் புதிதாக அடுத்ததொரு குறுநாவலைப் படைப்பார். இதையெல்லாம் கணேசகுமாரன் திட்டமிடாமல் தன்போக்கில் செய்கிறார்; இப்படி தான் செய்வதையே அவர் உணர்வதில்லை என நினைக்கிறேன். “மெனிஞ்சியோமா” அப்படியான ஒரு குறுநாவல் தான். இப்போது வந்துள்ள “சிலிங்” இன்னும் ஒரு படி மேலே போய் தமிழில் இதுவரை யாருமே முயன்று பார்க்காத ஒரு கதைக்கருவை, ஒற்றை வரியை எடுத்தாள்கிறது.  ஒரு மனநோயாளி, அவனுக்கு உளவியல் ஆலோசனை வழங்கும் ஒரு மனநல ஆலோசகர். ஆலோசகர் மிகுந்த புரிந்துணர்வும் கருணையும் கொண்டவராக காட்டப்படுகிறார். மனநோயாளி தடுமாற்றமும் குழப்பமும் தன்னிரக்கமும் கொண்டவனாக வருகிறான். ஒரு கட்டத்தில் இந்த ஆலோசகரின் சிக்கல்கள் பேசப்படுகின்றன. இன்னதென்று வரையறுக்க முடியாத அகச்சிக்கல்களில் அவர் மாட்டிக் கொள்கிறார். அவருடைய வாழ்க்கையில் நடக்கிற சில அபத்தமான சம்பவங்களும் அவரை கடும் நெருக்கடிக்குள் தள்ளுகின்றன. நாவல் முடியும் போது ஆரம்பத்...

கமல் ஒரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில் வீட்டு மனைவியருக்கு ஊதியம் வழங்கப்படும் எனும் தனது வாக்குறுதி சம்மந்தமான ஒரு கேள்விக்கு பதில் அளித்த அபத்தமான விதத்தை உங்களில் பலரும் பார்த்திருப்பீர்கள். கமலுடன் இருக்கிற வேறு நிர்வாகி ஒருவர் தெளிவாக சிறப்பாக பதிலளிக்க கமல் பேசுவது மட்டும் அதர்க்கமாக, சம்மந்தமில்லாமல், தெளிவற்று இருப்பதையும் பார்த்திருப்பீர்கள். தன் கட்சி நிர்வாகி தன்னை விட கோவையாகப் பேசுவதைக் கண்டு பதற்றமாகிய கமல் மீண்டும் மைக்கை எடுத்து குழப்படியாக பேசிய ஜம்பத்தையும் கவனித்திருப்பீர்கள். பத்திரிகையாளர்களின் கேள்விகள் அவரை எப்படி பதற்றமாக்குகிறது, உடனே சின்ன பயத்துடன் சிரித்தபடி சமாளித்து மீண்டும் சம்மந்தாசம்மந்தமில்லாமல் எப்படி பேசுகிறார் என்பதையும் பார்த்திருப்பீர்கள். தான் அளிக்கும் வாக்குறுதி ஒன்று குறித்த அடிப்படை புரிதல் கூட ஒருவருக்கு இல்லையா, அதை நியாயப்படுத்த ஒரு பள்ளிக்குழந்தை தெரிந்த அளவுக்குக் கூட ஒருவருக்குத் தெரியாதா எனவும் யோசித்திருப்பீர்கள்.  குறிப்பாக, பொறியியல், மருத்துவம், பல்வேறு பட்டப்படிப்புகள் முடித்த பெண்கள், பள்ளிக் கல்வி வரை முடித்தவர்கள் என பல்வேறு க...

கடந்த ஆண்டு முதற்கொண்டு ஜீயின் அரசு தன்னைக் குறித்த பிரச்சாரத்தில் ஊடகங்கள் இன்னும் மும்முரமாக ஈடுபட வேண்டும் என நோக்கில் ஊடகவியலாளர்கள், ஆர்.எஸ்.எஸ் தலைவர்கள், கல்வியாளர்கள் ஆகியோரின் மத்திய அமைச்சர்கள் தொடர்ந்து பல கலந்துரையாடல்களை நடத்தி அதில் பேசப்பட்ட கருத்துக்களை தொகுத்து ஒரு 'டூல் கிட்' தயாரித்துள்ளது. (பார்க்க இணைப்பில் உள்ள படங்களை) இதில் எப்படி அரசுக்கு பத்திரிகையாளர்கள், நெறியாளர்கள், பேஸ்புக், டிவிட்டர் பிரபலங்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும், அரசை விமர்சிப்பவர்களை காயடிக்க (neutralize) வேண்டும் (அதிஷா, செந்தில் போன்ற பல ஊடகவியலாளர்கள் அண்மையில் வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்டது நினைவிருக்கும்), ஊடகங்கள் பொருளாதார நெருக்கடியில் இருப்பதை பயன்படுத்தி அரசு ஆதரவு ஊடகங்களுக்கு நிதியுதவி அளித்து வளைத்துப் போட வேண்டும், இப்போதைக்கு 75% ஊடகக்காரர்களை நம்மை ஆதரிக்கிறார்கள், மிச்ச 25%யும் வீழ்த்த வேண்டும், அரசை புரொமோட் செய்யும் பணியில் முன்னாள் ராணுவ அதிகாரிகள் ஈடுபடுத்தப்பட வேண்டும், பாடத்திட்டத்தில் ஆர்.எஸ்.எஸ் கதையாட...

சின்ன வயதில் கோடை விடுமுறையில் உறவில் உள்ள என் சகவயது பையன்கள், சிறுமியர் வீட்டுக்கு வரும் போது ரொம்ப குஷியாக இருக்கும், ஆனால் அவர்கள் சில நாட்களில் போய் விடுவார்களே என ஏக்கமும் இன்னொரு பக்கம் இருக்கும். அவர்கள் விடைபெறும் போது ஏற்படுகிற வருத்தத்தில் “எதுக்கு வந்து இப்படி துன்பத்தை கொடுக்கிறார்கள்? இதுக்கு வராமலே இருக்கலாமே!” என மனதுக்குள் புலம்புவேன். பின்பு சென்னையில் 17 வருடங்கள் வாழ்ந்து அது என் சொந்த ஊர் போலான பிறகு இதே எண்ணம் சென்னை குறித்தும் வருகிறது. பெங்களூரில் இருந்து சென்னையில் வந்தால் சில நாட்கள் மனம் உற்சாகத்தில் துள்ளும். கிளம்பும் போது என்னென்னவோ நினைவுகள் வந்து மனம் தளும்பும். இப்படி வலியுடன் திரும்புவதற்கு எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல் பெங்களூரிலே வாழ்ந்து தொலைக்கலாமே என நொந்து கொள்வேன்.  நான் கேரளத்திற்கு சென்றிருக்கிறேன். அது அநேகமாய் குமரி மாவட்டத்தைப் போன்றே இருக்கும். ஹைதராபாத் வித்தியாசமான ஆனால் அழகான நகரம் என ஒரு சித்திரம் உண்டு. அங்குள்ள உணவு வகைகளும் என மிக மிக பிடித்தமானவை. உணவுகளின் சொர்க்கபுரி அது. அழுகி உதிரும் நகரத்தைப் போலத் தோன்றினாலும் எனக்கு கொல்கொத...